De meeste vaders blinken van trots als er 1 zoon deelneemt aan de Tour, Paret-Peintre senior ziet maar liefst 2 zonen aan de start van La Grande Boucle verschijnen. Valentin en Aurélien kozen in 2025 elk een ander pad, maar dromen beiden groot. Een portret van 2 verschillende karakters.
Wielergezin
De gebroeders Aurélien en Valentin Paret-Peintre rijden sinds dit jaar niet meer voor hetzelfde team. Valentin kiest ervoor om als laatste man van Remco Evenepoel nog een 2-tal jaar te rijpen voor hij voor eigen rekening gaat. Aurélien krijgt deze Ronde van Frankrijk wel een vrije rol en kan zomaar verrassen met een ritzege. Vader Olivier Paret-Peintre kijkt met trots naar de ontwikkeling die zijn zonen doormaken. Bij de Tourstart in Lille is hij zelf tijdelijk aan de slag als mecanicien voor de ploeg van Decathlon AG2R La Mondiale, maar hij voelt zich best buiten de publiciteit. In zijn hoofdjob als mobiele fietshersteller is hij te vinden op de wegen van de Haute-Savoie.
Die geboortegrond van het gezin verklaart de speciale band met de ploeg. “Decathlon AG2R La Mondiale is de ploeg van ons hart. Het is de ploeg van de Alpen, waar wij wonen”, vertelt hij. “Ik hoop dan ook dat Valentin terugkeert binnen een paar jaar. Tegelijk is het heel mooi om te zien dat hij zijn eigen keuzes maakt. Hij rijdt in een mooie ploeg en voelt zich gelukkig met de rol die hij voor Remco Evenepoel kan spelen. Hij koos bewust om zich in te zetten voor een leider die het podium van de Tour kan halen, om zo bij te leren.”
“Aurélien en Valentin pushen elkaar om het beste uit zichzelf te halen. Voorlopig kan hun zus Maëva hen wel nog plagen aan tafel, want zij won als enige een Franse titel”, grinnikt Paret-Peintre senior. Sterker nog, Aurélien moet tegenwoordig naar zijn zus luisteren vanuit haar rol als diëtiste bij de ploeg. Koers leeft binnen het gezin, want vader betwistte zelf wedstrijden als amateur en werkte een periode als koerscommissaris. In het weekend werden de wedstrijden aan tafel uitgebreid geanalyseerd, wat de broers een gezonde portie koersverstand bijbracht. Vader Paret-Peintre hield zijn jongens met beide voeten op de grond. Pas toen Aurélien – de oudste van de 2 – zijn potentieel bevestigde door de Classic des Alpes te winnen, mochten alle ballen op de koers.
Verschillende karakters
“Ze zijn echt heel verschillend”, klinkt het als we hem vragen zijn zonen te omschrijven. “Aurélien is vrij timide. Hij is kalm en raakt nooit in paniek. Aurélien heeft oog voor detail en leest de koers heel goed. Hij doordenkt steeds de volgende stap. Het is een sterkte, al durft hij daardoor wel eens een kans te mislopen. In de koers moet je soms in een fractie van een seconde beslissen. Zo miste hij begin dit jaar in zijn 1e koers de zege, door net iets te lang te twijfelen in de sprint. Normaal maakt hij nochtans altijd de juiste beslissingen.”
“Waar Aurélien met het hoofd koerst, doet Valentin dat iets meer met het hart. Als hij een kans ziet, zal hij zijn instinct volgen en dan pas nadenken. Niet roekeloos, hij voelt de koers aan, is offensief ingesteld en grijpt zijn kansen. Hij uit zich ook sneller. Het is de clown van het gezin, als kind pakte hij uit met kleine magievoorstellingen”, lacht hij.
Beide renners rijden sterk bergop, maar ondertussen verbreedde Aurélien zijn horizon. “Hij is meer allround dan zijn broer. Een minder pure klimmer ondertussen en geëvolueerd als rouleur. Dankzij zijn punch staat hij bovendien zijn mannetje in de sprint. Daardoor liggen er zeker kansen voor hem deze Tour. Deze week aan de keukentafel zei hij nog dat hij zijn ritten aankruiste in de eerste 10 dagen, maar hij hield voor zich dewelke. De concurrentie is stevig, hij is geen Evenepoel of Pogačar die vooraf al zeker weet waar hij kan uitpakken.”
Limieten
Valentin staat misschien wel bekend als de magerste renner van het peloton. “Hij werd een maand te vroeg geboren en heeft zijn kleine gabarit altijd gehouden. Zijn lichaam eet alles op. Vorig jaar probeerde men binnen de ploeg om hem extra spiermassa te laten kweken door extra proteïnen te eten, maar het blijft echt niet plakken bij hem. Nochtans zou het hem als renner meer mogelijkheden geven, het zou hem sterker maken op het vlakke.”
Waar liggen de limieten van zijn zonen volgens hem? “De droom is om allebei een Touretappe te winnen. Wellicht is dat eerst voor Aurélien weggelegd gezien zijn vrijere rol. Valentin haalde vertrouwen uit zijn ritzege in de Giro, op termijn een rit pakken in de Tour en dan in de Vuelta zou prachtig zijn.”
Beiden blijken echter ook plannen te hebben in het eendagswerk. “Met jongens als Pogačar, Van der Poel en Evenepoel is het natuurlijk supermoeilijk. Aurélien werd al eens 5e in Luik-Bastenaken-Luik, een mooi resultaat. Wie weet dus wat er op een dag in zit. Valentin droomt van het WK 2027 in de Haut-Savoie, een thuiswedstrijd.”
