Tevreden met de Poulidorplaats! Niet iedere sporter kan zich snel met een 2de plek verzoenen. Born De Dobbelaere (20) kon dat wel. Na een monstervlucht in de Memorial Bjorg Lambrecht schudde Tars Poelvoorde de pion van VDM-Trawobo 2 km van de finish uit het wiel. Bij het aansnijden van de voorlaatste ronde veroverde hij wel de Trofee 143 van Bjorg Lambrecht.
Ex-veldrijder
Het leek alsof de renners van VDM-Trawobo in de 6e editie van de Memorial Bjorg Lambrecht iets van plan waren. Toen er in de openingsronde onder impuls van de latere winnaar Tars Poelvoorde een vlucht met 8 werd gevormd, waren 3 pionnen van het team van ploegleider Kurt Eeckhout mee. Lucas Scherrens, Thorben Allaer en thuisrijder Quinten De Buysser gingen voor een hele vroege beslissing. De 8 werden weer ingerekend. Meteen vormde zich een nieuwe kopgroep. Born De Dobbelaere tekende present.
“Een ontsnapping met 5 waarbij 1 renner niet meedraaide, maar ook snel z’n plaats voorin verloor”, verwijst De Dobbelaere naar 1e jaars belofte Lomme Van Den Meerssche, die materiaalpech kende. “Daarna haakten ook Rune Van den Branden en Milan Bral af. Halfweg bleven we nog met 2 over. Ik moet eerlijk toegeven dat ik twijfelde om vol door te gaan. Ik besefte dat het heel moeilijk zou worden om voorop te blijven. Tars vond dat we het moesten proberen. Ik ben blij dat hij me kon overtuigen om vol door te rijden.”
Beide beloften, geboren in 2005, kennen elkaar al lang. Bij de jeugd begonnen ze samen te crossen. Maar in de juniorencategorie kozen ze resoluut voor de weg. Poelvoorde deed dat met onmiddellijk succes, waardoor hij bij de overstap naar de beloften het shirt van het continentale Lotto Devo Team mocht aantrekken. De Dobbelaere ontwikkelde iets minder snel, vond onderdak bij het Gijzenzeelse clubteam VDM-Trawobo en geniet dit najaar 2025 van een stageperiode bij het continentale Tarteletto-Isorex.
Thuiskoers
In het shirt van de Taartjesploeg liet de 2e jaars belofte zich al enkele keren opmerken. Onder meer diep in de finale van Heusdenkoers, het officieuze wereldkampioenschap onder de profkermiskoersen. Op 3 km van de finish van deze bijzonder snelle wedstrijd glipte hij weg uit een ruime kopgroep. “Een late uitval, maar uittredend winnaar Elias Van Breussegem dichtte het gaatje”, weet De Dobbelaere. “Timothy Dupont maakte het toch af. Een zege met de ploeg, daar was ik heel tevreden mee.”
Als stagiair bij Tarteletto-Isorex reed hij ook de Grote Prijs van de Stad Torhout, een interclub. “Ook daar ging het goed”, aldus De Dobbelaere, die met Gianni Marchand het pad effende voor de zege van Joppe Sterck, een andere stagiair van de Taartjesploeg. “In Torhout werd ik 4e en was ik heel tevreden met het gevoel. Begin juli trainde ik met enkele vrienden 2 weken in de Ardennen. Daar kende ik een goeie periode. Ik pluk er nu de vruchten van.”
“Door een val in de Arden Challenge eind maart was ik in een dipje beland”, blikt hij terug naar het voorjaar. “Door enkele infecties was ik een tijdje op de sukkel. Gelukkig kan ik nu weer volle bak strijden voor mooie uitslagen. Ik ben blij dat ik in deze Memorial Bjorg Lambrecht kon bevestigen. Mijn vader is geboren in Knesselare. Bij mijn grootouders bracht ik vroeger heel wat tijd door. Met deze 2e plaats in wat bijna een thuiswedstrijd is, ben ik dik tevreden. En zeker ook omdat ik zo goed als voor eigen volk de Trofee 143 mag meenemen naar huis.”
Profdroom
Met Tarteletto-Isorex mocht Born De Dobbelaere, regerend Belgisch kampioen bij de studenten, op 15 augustus 2025 de Franco-Belge rijden. Z’n debuut in een 1.Pro-wedstrijd verliep niet zoals gehoopt. “Heel die koers kende ik materiaalproblemen”, zucht hij. “Net voor het aansnijden van de lokale ronde reed ik lek. Ik kreeg een slecht wiel en kende nadien enkel maar problemen. Jammer genoeg heb ik die wedstrijd niet kunnen uitrijden. Wat enkel te maken had met pech.”
Van 4 tot en met 7 september 2025 mag de continentale stagiair mee met de Taartjesploeg naar de Ronde van Istanboel, een rittenkoers die aanvankelijk niet zou doorgaan. Naar verluidt hield de Turkse federatie deze meerdaagse in leven. “We gaan naar die rittenkoers om te presteren”, benadrukt De Dobbelaere. “Met Timothy Dupont in de sprintetappes, met Gianni Marchand in de ritten met hoogtemeters. Dat zie ik best zitten.”
Betekent dit dat De Dobbelaere hoopt om in 2026 volwaardig lid te worden van Tarteletto-Isorex? “Ik zie wel wat er uit de lucht valt”, reageert hij. “Ik heb een profdroom. Heb ik nog tijd? Sommigen beweren dat ik al een beetje van leeftijd ben om die droom waar te maken. Maar ik vind wel dat ik goed op weg ben. Geeft een ploeg mij de kans, zal ik die stap zeker zetten.”
