Met dank aan de Gentse fietsenspeciaalzaak Velocien en de verdeler van Lapierre in de Benelux, hadden we het genoegen om een aantal weken de Lapierre Crosshill uit te proberen. Met ‘het genoegen’ geven we het al een beetje weg. We waren danig onder de indruk van deze sportieve gravelbike die je in no time omturnt in een avontuurlijke trekkingfiets.
Apart design
Het viel ons meteen op toen we Velocien buitenstapten en het zonlicht op de ons ter beschikking gestelde Lapierre Crosshill neerviel: een parelmoeren glans maakte van de op het 1e zicht lichtgrijze fiets visueel een echt pareltje. IJdel als we zijn, willen we er op de fiets steeds blits uitzien: de juiste outfit die past bij het kleur van je frame. Nou, dan kunnen we met dit frame zowat alle kanten uit. Maar goed, “de gustibus et coloribus non disputandum est”, herinneren we ons uit een lang vervlogen Latijnse les. Over smaak en kleur kan je niet redetwisten. En uiteraard is de Lapierre Crosshill in talloze kleurvarianten beschikbaar.
Maar het apart paarsroze kleureffect in de lak was zo mogelijk nog het minst opvallende aan het design van de fiets. De achtervork is bovenaan niet aan de zadelbuis gelieerd, maar een eind verder aan de bovenbuis. Zoiets hadden we nog nooit gezien. En dat is niet zomaar een frivoliteit om een exclusieve look te hebben. Later zal blijken dat dergelijke engineering niet alleen een hoger comfort geeft, maar ook bij het reinigen veel handiger is. Elke offroad biker weet hoe het is als je van een modderige rit terugkomt: in de naad tussen beide spijlen van de achtervork en de zadelbuis is de modder moeilijk te verwijderen. Dat is met deze fysionomie helemaal geen probleem.
Nog een in het oog springende handigheid is de rubberen bescherming op de rechter benedenbuis van de achtervork, die het frame duurzaam beschermt tegen de ketting. Aan weinig hebben we zo’n hekel dan wanneer een splinternieuwe fiets na enkele weken op die plek van het frame al de eerste gebruikssporen en schade vertoont!
Op weg, of… van de weg weg
Ten slotte is het frame discreet voorzien van ingebouwde schroeven in bovenbuis en voor- en achtervork. Om in een handomdraai – en dat is in deze letterlijk te nemen want je moet schroeven – spatborden, bagagedrager en bikepacks te voorzien (al die specifieke bijpassende opties zijn beschikbaar). Zo krijg je een hybride fiets die het ene moment een ontegensprekelijk ‘top notch’ gravelbike is en enkele minuten later is omgeturnd tot een comfortabele trekkingfiets om gepakt en gezakt de natuur en bijhorende vrijheid in te duiken. Schitterend hoe Lapierre er hier in slaagt om beide fietservaringen te combineren in een uniek concept. Je krijgt als het ware 2 fietsen voor de prijs van 1.
En dan begint de ultieme test. We passen de positie van het zadel aan onze beenlengte aan, schieten onze fietstenue in en gaan de weg op. Of net niet, we gaan zo snel mogelijk van de weg af en zoeken de langste en beste gravelstroken in de buurt van Aalst op. Meteen krijgen we dat unieke gevoel dat enkel offroad fietsers kennen. Als een ‘lonesome cowboy’ alleen in de natuur, de totaal desolate grintpaden opzoeken, genieten van het geknisper onder je banden, uitkijkend naar fauna en flora hier aan de rand van het Kravaalbos. Alle zorgen en stress van de hectische maatschappij bij elke kilometer verder achterlatend. Kicken!
Vermoeden bevestigd
Na amper 20 km gaan we al onderuit. Voor de charme van deze fiets. Wat een grave gravelbike is dat! Het valt ons op dat de fiets zeer wendbaar is, wat een pak helpt om je snelheid in de scherpere bochten goed aan te houden. Iemand die – net als ons – groot van gestalte is, weet dat een XL-fiets uiteraard een stuk langer is dan een S-maat. Daardoor is je draaicirkel altijd een pak groter dan die van de fietsgenoten. Op enkele heuveltjes in de buurt van Asse hebben we ook het gevoel dat we meer kracht kunnen zetten. Of is dat het effect van met een nieuwe blinkende machine te rijden? Toch niet, want tijdens daaropvolgende ritten – zo reden we van Aalst via het Zoniënwoud naar Leuven – wordt dat goede gevoel bevestigd. Hoe meer we er langere ritten mee afleggen, hoe duidelijker het wordt dat deze fiets wel héél comfortabel aanvoelt.
Ons vermoeden wordt bevestigd wanneer we thuis de geometrie van de fiets opmeten. Deze Lapierre Crosshill is aan de bovenbuis en van voornaaf tot achternaaf 1,5 cm korter dan bij onze gebruikelijke gravelbike. Dat verklaart meteen die hogere wendbaarheid en de grotere kracht die je op de korte nijdige hellingen vanuit het zadel kunt ontwikkelen. Vandaar wellicht de naam ‘crosshill’. Komt daar tenslotte nog bij dat de trapas 1 cm hoger zit, waardoor je in een bocht langer kunt blijven trappen en bij het uitkomen van de bocht ook sneller kunt hernemen. Dat verhoogt het acceleratievermogen.
Kortom: de Lapierre Crosshill is geen racefiets die men heeft omgebouwd tot een gravelbike, dit is een machine die ontworpen is om mee te gravelen of meerdaagse lange afstanden te overbruggen.
