Opvallende vaststelling na de Koppenbergcross voor vrouwen: de top 8 wordt bevolkt door liefst 4 Françaises en ‘slechts’ 2 Nederlandse rensters. Jawel, Lucinda Brand was de sterkste, maar ze had meer dan haar handen vol met de amper 19-jarige Célia Gery. Die is misschien wel de nieuwe vaandeldraagster van een sterke lichting bij de Fransen. En wie is er nog ‘hot & coming’?
Gery en Muller
Bij de start was het trouwens al opgevallen: er waren meer Françaises dan Nederlandse vrouwenvonder de vertrekkers. En die wisten zich ook allemaal vrij goed te plaatsen: Villar eindigde 25e, Hurteloup 18e, Perrine Clauzel 17e, Gallezot 14e, Fouquenet 8e, Muller 6e, Hélène Clauzel (de jongere zus van Perrine) 4e en Gery dus als runner-up.
Célia Gery is een fameuze belofte: ze werd eind september in Kigali wereldkampioene bij de U23. Nadat ze eerder ook al in de Ronde van de Toekomst 3 van de 7 ritten en vanzelfsprekend ook het puntenklassement won. Ze werd 7e in het eindklassement. De Vlaamse crossliefhebbers zagen haar voor de 1e keer dit seizoen aan het werk, maar Gery reed de voorbije weken al 3 crossen. En die won ze allemaal. In het Zwitserse Schneisingen debuteerde ze op 19 oktober met winst, ten nadele van haar landgenote Line Burquier.
Medio oktober 2025 reed ze de 2 manches van de Coupe de France, beiden in Albi. Op zaterdag won ze voor ploegmaat Amandine Muller. Dat deed ze ’s anderendaags nog eens dunnetjes over. Weer was Muller de runner-up. Trouwens, die Amandine Muller is er ook eentje om in de gaten te houden. Ze werd medio oktober 19 en is dus nog bijna een jaar jonger dan Gery. Om dan al 6e te worden op de Bult van Melden, dan moet je van goeie huize zijn.
Hélène Clauzel
Ook Hélène Clauzel is een buitenbeentje. Niet alleen omwille van haar sterke prestaties bij dit seizoensbegin, maar ook wel omdat ze in een neutrale zwarte trui rijdt. De 27-jarige renster uit de Elzas heeft inderdaad nog geen ploeg voor dit seizoen 2025-2026. Maar haar puike prestaties overtuigden de gebroeders Roodhooft. Die zetten intussen voor haar een constructie op, zoals ze met Ryan Kamp deden.
Privésponsors zullen voor Clauzel de nodige budgetten aanleveren om haar professioneler te kunnen ondersteunen. Want ze is dit jaar uitgegroeid tot een vaste waarde in de top 10 van de betere vrouwencrossen. In de Exact Cross in Essen finishte ze 5e. Ruddervoorde lag haar met een 8e plaats wat minder. Maar op het Heerderstrand wist ze opnieuw 5e te worden. De Druivencross in Overijse leverde een 7e plaats op en op de Koppenberg viel ze net naast het podium.
Clauzel was vorig jaar in de Verenigde Staen als een raket aan het seizoen begonnen. De eerste 8 crossen die ze reed, won ze. Ze klopte daarbij 4 keer Manon Bakker. Haar 2 volgende crossen op Franse bodem werd ze 2 keer 2e, telkens na de Luxemburgse Marie Schreiber. Maar toen de grote crossen er aan kwamen, deemsterde ze wat weg. En moest ze knokken voor een plaats ergens tussen 11 en 18. Pas helemaal op het einde van het seizoen kwam ze er weer helemaal door. Ze werd voor eigen volk 8e op het WK in Liévin, 5e in de Superprestige in Middelkerke en sloot haar seizoen af met een 3e plek in Oostmalle.
Amandine Fouquenet
Nog een steengoeie Française is Amandine Fouquenet. In Oudenaarde ging ze lang mee met de kopgroep van 4, met Brand, Gery en Casasola. Maar Fouquenet is wat groter en forser en zakte er finaal dan ook een beetje door om uiteindleijk als 8e te eindigen. Vorige week greep de regerende Franse kampioene in Overijse net naast het podium. Dat podium lukte in Ruddervoorde wel. Daar bezette ze het laagste trapje naast winnares Riberolle en de Italiaanse Sara Casasola, maar bleef wel voor andere grote namen als een Van Empel.
De 24-jarige renster is intussen wel al een naam die zelfs de meer occasionele toeschouwer in het veldrijden herkent. Vorig jaar reed ze in de grote crossen altijd rond de 10e plaats in de einduitslag. Ook op het WK voor eigen volk bezette ze die stek. Toen al was gebleken dat ze ten opzichte van het jaar daarvoor een stap vooruit had gezet. En afgaande op de eerste crossen van dit jaar is ze nog beter geworden.
Uiteraard blijven de Nederlandse vrouwen de dienst uitmaken, zowel op de weg als in het veld. Maar meer en meer krijgen ze weerwerk van andere nationaliteiten. Op het WK op de weg in Kigali eindigden slechts 2 Nederlandse vrouwen in de top 25. De top 15 werd daar bezet door 13 verschillende nationaliteiten. In de cross krijgen we daar mogelijks een afspiegeling van. Al loopt het misschien niet helemaal zo’n vaart, toch mogen de oranjehemden gewaarschuwd zijn.
