Alex Vandenbulcke telt de dagen af. Op 23 november 2025 trekt de West-Vlaming van Tarteletto-Isorex voor 3 maanden naar Australië. Voor een avontuur met plaatselijke vrienden, maar ook om te koersen. En vanaf maart 2026 rijdt hij in Chinese loondienst bij Huansheng. “Het avontuur trekt mij aan”, geeft hij toe. Al is het ook een beetje met pijn in het hart. “Want over Tarteletto kan ik niks negatief zeggen.”
Gravelen met Valtteri Bottas
De keuze voor Australië was al lang gemaakt, vertelt hij. “Ieder jaar komen er Australiërs naar hier om te koersen. Ik heb die jongens vaak geholpen. Ik bracht ze naar wedstrijden, soms logeerden ze bij mij, ik trok met hen op.” Elk jaar kreeg Vandenbulcke de uitnodiging om de winter eens bij hen door te brengen, maar zijn studies maakten dat onmogelijk. “Ik deed 2 bachelors, ik studeerde fulltime. Maar in juni ben ik voor de 2e keer afgestudeerd en als ik het nog eens wilde doen, was nu het moment.” Australië wordt een combinatie van training, wedstrijden en rondtrekken. “Ik ga vooral genieten van het avontuur, maar ik wil me tevens optimaal voorbereiden op het nieuwe wegseizoen.”
Hij rijdt er 2 belangrijke wedstrijden, waaronder een gravelrace. “Ik heb een sponsorcontract met Rinos Bikes, een Duitse fietsenfabrikant. Zij voorzien mij van een gravelfiets”, zegt hij. “Ik ga voor de 1e keer competitie doen in de graveldiscipline. De RADL GRVL van Valtteri Bottas is 127 km met circa 2.400 hoogtemeters, 70% gravel.” Nadien volgt een lange wegrit, The Warren Bull. “Dat is 267 km, de 2e langste wegwedstrijd ter wereld. Granfondo’s zijn langer, maar dat is zonder volgauto’s. Dit is een officiële koers.”
Vandenbulcke zijn reisplannen lezen als een aaneenschakeling van logeeradressen en herontdekte vriendschappen. Hij vliegt naar Melbourne, trekt vervolgens naar collega Kobe Henderson, reist terug naar Melbourne en daarna door naar Sydney. Vrienden nemen hem mee naar hun familie in Queensland. Hij maakt omwegen om kennissen te bezoeken die hij 3 jaar niet zag, keert terug naar Sydney, vliegt naar Melbourne, wordt opgepikt door een vriendin en trekt met haar door naar Adelaide voor de gravelwedstrijd. “Ik ga heel de onderkant van Australië gezien hebben”, klinkt het. “Het zal veel rondtrekken zijn, maar ook vooral genieten. En fietsen natuurlijk.”
Christoph Janssen
Tussen zijn terugkeer uit Australië en zijn vertrek naar China ligt amper 3 weken. De nieuwe stap kwam er nadat duidelijk werd dat de Europese markt weinig perspectief biedt. “Ik heb 3 jaar enorm graag gereden bij Tarteletto. Ik kan niets slecht zeggen over die ploeg”, benadrukt hij. “Maar dit jaar kon ik bijna geen enkele buitenlandse ronde rijden. Ik heb maar 1 rondje in het buitenland gedaan. Dat vind ik enorm jammer, want dat zijn de wedstrijden waar ik voor koers.” Zijn prestaties van vorig jaar in China, waar hij in de Tour of Hainan de bollentrui pakte, leverden hem verschillende contacten op. Als bij toeval ontdekte hij dat ook de Zwitser Christoph Janssen bij het Chinese team Huansheng onderdak is.
“Christoph zei me op de koers in Kortemark dat alles er in orde is. Renners moeten er geen huur noch eten betalen, alles wordt voorzien”, vertelt Vandenbulcke. Daarbovenop kwam een aantrekkelijk aanbod. “Ze keren mij 12 maanden lang een loon uit en regelen 6 vluchten voor mij. In die periode kan ik 2 keer naar huis komen, op kosten van de ploeg. Het is niet dat ik er 9 maanden aan een stuk moet zitten.” Dat hij iemand kent binnen de ploeg, geeft hem extra zekerheid. “Het is sowieso een sprong in het duister, maar als je iemand kent, geeft dat een houvast.”
Tegelijk ziet hij hoe de Europese wielerwereld wankelt. “Met alle ploegen die stoppen…. Wagner en Arkéa stoppen, Lotto en Intermarché fusioneren, Sport Vlaanderen heeft het moeilijk,…. Niemand weet hoe het er volgend jaar uitziet.” Voor renners zonder manager of persoonlijke sponsor om mee naar het nieuwe team te brengen, wordt het volgens Vandenbulcke haast onmogelijk. “Zonder manager of geld raak je nergens binnen, tenzij je een supertalent bent.” Daarom beseft hij dat de deur om door te groeien in Europa nagenoeg dicht is. “Ik weet dat het enorm moeilijk wordt voor mij om door te stromen. Dus wil ik het maximum eruit halen en genieten van het wielrennen.”
Fuxian Lake
China biedt hem precies dat: kansen, ritme, zekerheid en avontuur. “De meeste mensen moeten jaren werken om zo’n reis te maken”, beseft de nuchtere West-Vlaming. “Ik krijg nu de kans om dat te doen als werk. Ik heb hier geen 2 keer over moeten nadenken.” De ploeg beschikt bovendien over een teamhuis aan het Fuxian Lake op 1.800 meter hoogte, ideaal voor hoogtestages. Dat situeert zich in het zuiden van China, bij de stad Kunming (9 miljoen inwoners). “Christoph is daar al geweest en zei dat alles echt in orde was. Dat geeft vertrouwen.”
Toch blijft het afscheid van Tarteletto dubbel. “Na 3 jaar is het daar voor mij een beetje thuiskomen”, bekent Vdb. “Je hebt een band met de staf en de renners. Dat laat je niet zomaar achter.” Maar sportief voelde hij dat hij klaar was voor iets nieuws. “Je rijdt hier 2 of 3 keer dezelfde koersen en dan ken je de scenario’s wel. Dan heb ik liever een buitenlands rondje.”
Het komende jaar 2026 wordt intens, maar precies waar hij naar op zoek was. “Ik koers voor die avonturen”, besluit Alex Vandenbulcke. “En volgend seizoen wil ik die absoluut meemaken. Wanneer je de kans krijgt om aan de andere kant van de wereld te leven en te koersen, dan pak je die mee. Simpel.”
