De EuroCross Academy (ECA) brengt al sinds 2003 jonge, talentvolle Amerikaanse renners naar Europa om ze onder te dompelen in de bakermat van het veldrijden. De afgelopen 2 weken bracht coördinator Geoff Proctor 12 nieuwelingen naar Nederland en België. Een mooie traditie binnen dit programma is dat de renners hun ervaringen vastleggen in een dagboek. Zoe McGuire (Clifton Park; New York), die in de VS uitkomt voor het Grey Ghost STARS team, vertelt over haar bevindingen in de bossen rondom Lichtaart.
Cultuursnuiven in Utrecht
Zoe McGuire: “Europa is een wereld van verschil vergeleken met de Verenigde Staten, zeker als het op crossen aankomt. Sponsoren die ik alleen van tv ken, zie ik hier overal. Iedereen kent het veldrijden, wat thuis ook wel anders is. Op school snapt niemand wat ik doe, maar hier wenste de mevrouw bij de paspoortcontrole op het vliegveld mij veel succes.”
“Hier in België en Nederland valt voor een jonge crosser als ik ontzettend veel te leren, op en naast de fiets. Hiervoor is mentale weerbaarheid essentieel. Je moet klaar zijn om zoveel mogelijk informatie op te zuigen, en daarvoor heb je een growth mindset nodig. Je moet een drang hebben om nieuwe dingen te proberen, en niet bang zijn daarbij fouten te maken. Als je die mentaliteit niet hebt, haal je simpelweg niet alles uit deze unieke ervaring.”
“Om het concreet te maken, eerder deze week gingen we met de ECA-groep naar Utrecht. Tijdens zo’n uitstapje moet je je openstellen voor nieuwe dingen, ook qua eten en drinken. We doken meteen de Europese cultuur in. Ik ben blij dat we dat gedaan hebben. Als ik niets had willen leren, waren we gewoon bij de Starbucks uitgekomen. Nu hebben mijn kamergenootje Elena en ik genoten van lokale pizza’s en pepernoten.”
De les van Lichtaart
Zoe McGuire: “De dag erna ging de wekker vroeg. We reden naar het zuiden voor een training in de befaamde bossen van Lichtaart. Deze training was het perfecte voorbeeld van waarom je met een open, leergierige houding aan het vertrek moet staan. De pittige beklimmingen, op de heuvel die we kennen van DNA Nys, en specifieke zandtrainingen vereisten dat we onze frustraties opzij zetten en bleven luisteren naar de coaching van Tom De Kort en Ellen Van Loy.”
“We leerden in 2 uur enorm veel: hoe je de fiets controleert in het vochtige zand, hoe je omgaat met diepe sporen en hoe je de juiste lijnen kiest op de korte klimmetjes. Zonder de juiste mindset is het makkelijk om vast te lopen in je eigen fouten. Deze training bouwde niet alleen onze techniek op, maar ook ons karakter: door de pijn heen bijten, het proces vertrouwen en elkaar steunen.”
“Dat laatste is ook erg belangrijk. In Amerika rijden wij allemaal voor verschillende ploegen, maar hier komen we samen om voor ECA te rijden. Hoewel we concurrenten van elkaar zijn, hebben we allemaal een goede vriendschap opgebouwd. Mijn kamergenote Elena kende ik helemaal nog niet zo goed toen ik hier kwam, maar nu is ze 1 van mijn beste vriendinnen geworden. Zo’n dynamiek helpt ook om goed te presteren in de wedstrijden.”
Ruimte claimen
Zoe McGuire: “In mijn allereerste Europese cross op de VAM-berg werd ik in de 1e bocht direct onderuit gereden. Dat incident leerde me heel snel wat Noah, 1 van onze coaches, bedoelde met: “Vind je ruimte en laat de anderen zien dat die plek van jou is”. De meiden hier zijn veel fanatieker, voor elke plek wordt geknokt. Je merkt duidelijk dat er iets op het spel staat.”
“Ik bleef niet hangen in de teleurstelling van de val. De knop ging om: hoofd naar beneden en focussen op het inhalen van de meiden voor me. Het leerde me dat elke fout een kans is om beter te worden. De uitslag was uiteindelijk niet waar ik op had gehoopt, maar ook daar liet ik mij niet voor tegenhouden.”
“Ik nam de lessen van de VAM-berg, Utrecht, en Lichtaart mee naar het 2e weekend. In Hilversum had ik geen goede dag, maar in de laatste wedstrijd wist ik mij te revancheren. In Venlo reed ik mijn beste cross van het seizoen. Na een lange strijd om het podium werd ik nipt 4e. Uiteindelijk hebben mijn teamgenoten en ik geleerd dat ons potentieel niet vaststaat. Of het nu gaat om een inhaalrace na een val of het proberen van nieuwe dingen in Utrecht: met een growth mindset blijf je groeien.”
