De Italiaan Patrik Pezzo Rosola is wellicht de veldrijder met de mooiste naam, maar de 17-jarige junior is ook een groot talent. De Europese vicekampioen van Middelkerke heeft het wielergen door de aderen stromen. Vader Paolo Rosola won in zijn hoogdagen maar liefst 12 ritten in de Giro en moeder Paola Pezzo (vandaar zijn opvallende naam) was de offroad-GOAT van de jaren ’90. Zorgt deze Italiaan op Guerciotti eindelijk nog eens voor een Italiaanse topper in het veld?
Italiaanse renaissance
Al bijna 30 jaar geleden zorgden Daniele Pontoni en Luca Bramati ervoor dat Italië als veldritland serieus moest worden genomen. 10 jaar later schonk Enrico Franzoi Italië nog een laatste bronzen medaille op het WK, maar daarna zakte het land ver weg. Een nieuwe generatie schept echter weer wat optimisme voor de Laars. Nadat Mattia Agostinacchio vorig jaar 2024 al Europees kampioen werd bij de junioren, volgde Filippo Grigolini hem dit jaar op. In zijn spoor Patrik Pezzo Rosola, begin 2025 al kampioen van Italië. De avond voor de wedstrijd hoorde hij nochtans dat hij met zijn eigen fiets niet mocht starten, dus moest hij last minute gebruik maken van de Cannondale van zijn landgenoot Agostinacchio.
De naam Rosola doet een belletje rinkelen bij de wat oudere liefhebbers. Vader Paolo kwam in zijn topjaren uit voor het team van Bianchi (Bianchi-Piaggio en Gewiss-Bianchi) en behaalde zijn grootste successen in de Giro. Tussen 1981 en 1988 won hij maar liefst 12 ritten in de ronde van zijn land, 14 keer eindigde hij op de dichtste ereplaats. Doorgaans waren het bitsige gevechten met Urs Freuler en Guido Bontempi en ook Belgen als Eddy Planckaert en Frank Hoste smeten zich er graag eens tussen.
De 68-jarige sprinter leerde via het wielrennen zijn landgenote Paola Pezzo (56) kennen. De moeder van Paolo werd wereldkampioene in het mountainbiken in 1993 en 1997 en voegde daar 2 Olympische titels aan toe. In Atlanta (1996) en Sydney (2000) veroverde ze de gouden medaille. Het is dus meteen duidelijk van wie de junior zijn skills in het offroad heeft meegekregen. Ook zijn broer Kevin (23) is trouwens actief in de koers. Hij rijdt voor General Stor-Essegibi-F.Lli Curia, waar zijn vader assistent-sportdirecteur is.
Vastberaden jongen
Bij het Italiaanse bici.pro vergeleek vader Paolo zijn jongste zoon qua karakter met zijn echtgenote. “Hij is introvert, vormt zijn eigen ideeën en houdt daar ook aan vast.” Waar vader Paolo een sprinter was, houdt Patrik niet van vlakke wedstrijden. Zijn hart klopt harder voor geaccidenteerde omlopen. Talent is er in elk geval wel aanwezig: in 2024 won hij de Giro in het veldrijden met dank aan meer gewonnen wedstrijden.
De Venetiaan komt uit voor het team Assali Stefen uit Verona. Inmiddels besloot hij om het mountainbiken op te geven, zodat hij zich kan focussen op weg én veld. Een keuze die zelfs de mama – met pijn in het hart – begrijpt. Vorig jaar bracht de familie 1 maand in België door met de camper en nu zijn ze terug voor meer.
Dat ritme in de Belgische crossen heeft de Italiaan ongetwijfeld ook nodig. Dit jaar won hij wel een aantal krachtmetingen in Italië en Zwitserland, maar in de Wereldbeker loopt het iets lastiger. In Tábor moest hij in een sprintje met 4 de Fransman Soren Bruyère Joumard, de Belg Jari Van Lee en landgenoot Grigolini voor zich dulden. Ook in Flamanville botste hij op deze concurrenten, terwijl in het zand van Koksijde de Belgen (Giel Lejeune) en Nederlanders (Delano Heeren en Cas Timmermans) op het podium stonden.
Wereldtitel in Hulst?
Alles staat straks natuurlijk in functie van het WK Veldrijden in Hulst. Vorige editie 2025 werd hij 14e, maar maakte hij met zijn landgenoot Mattia Agostinacchio wel mee wat het betekent om wereldkampioen te worden. Grigolini werd toen al 3e en met zijn landgenoot kan Pezzo Rosola straks een geweldige tandem vormen.
Daarna gaat de aandacht bij de Italiaan terug naar de weg. Ook daar toonde hij dit jaar mooie dingen, onder meer door zilver te behalen op het Italiaans kampioenschap. Dit jaar moet hij als 2e jaars nog beter kunnen en mogen we hem wat vaker met de nationale selectie in de klassiekers verwachten. Maar eerst dus nog een paar weken crossen en helpen om Italië terug op de veldritkaart te zetten.
