Wat begon met plezierritjes en een daglicentie voor wedstrijden is ondertussen uitgegroeid tot een Elite 3-vergunning. Nathan Van Daal werd verliefd op de fiets tijdens de coronapandemie en heeft inmiddels wat overwinningen achter zijn naam staan. Ook in 2026 rijdt hij voor ODB Cycling Team, met plezier centraal. “Je armen voor het eerst in de lucht steken, is fantastisch.”
Zolder Cycling Cup
“Niet echt relevant, maar in die periode brak ik ook mijn arm”, vertelt Elite 3-renner Nathan Van Daal. Die breuk betekende echter een ferme knauw in de sportieve ambities van de Limburger. Van Daal richtte zich destijds namelijk op competitie in het powerliften. Zijn blessure duwde hem, samen met het welbekende virus dat de wereld toen in zijn greep had, richting een oude bekende: de fiets.
“Mijn grootvader volgde de koers redelijk hard. Daardoor ben ik er ook wat ingerold. Ik was zeker geen fanatiekeling, maar we trokken er toch sporadisch op uit op de koersfiets. We trokken naar plaatselijke koersen. Van profs, tot jeugd en amateurs”, zegt de 33-jarige renner die zijn hart verloor aan Leuven. Eerst studeerde hij er, nu is het zijn thuisstad. “Een affiniteit met de fiets was er al. Tijdens de coronapandemie kocht ik dan, wat impulsief, een gravelbike.”
Intussen is Van Daal een vaste waarde in het amateurpeloton, maar ook zijn avontuur begon dus klein. “Door die aankoop begon ik meer en meer te fietsen. Omdat ik vroeger met mijn grootvader heel wat wedstrijden van dichtbij gezien heb, stond deelnemen aan een koers wel op de bucketlist. Het begon te kriebelen en ik vroeg een daglicentie aan, voor de Zolder Cycling Cup. Ik wist uiteraard niet goed wat te verwachten, maar wilde het eens proberen.” Van Daal had snel de smaak te pakken en vroeg een langdurige vergunning aan.
Kicken
“Die eerste wedstrijden waren natuurlijk een reality check. Je verwacht niet dat het bij momenten zó hard gaat. Dat is een steile leercurve, maar deelnemen aan zulke wedstrijden gaf mij een kick. Ondertussen is het allemaal wat harder gelopen dan ik toen verwachtte”, trapt Van Daal een open deur in. De renner afkomstig van Neerpelt heeft al enkele mooie overwinningen achter zijn naam staan. “Iets wat ik niet mogelijk achtte. Je armen voor de 1e keer in de lucht steken, is echt een fantastisch gevoel.”
“Als nieuwkomer in die wereld weet je niet tegen wie je koerst. Na verloop van tijd begin je te beseffen dat je concurrenten vaak al van kinds af aan op de fiets zitten en bakken ervaring hebben. Dan is deel uitmaken van dat peloton indrukwekkend”, aldus Van Daal, die in 2023 begon te koersen. In 2024 won hij meteen 2 wedstrijden, vorig jaar 2025 kwam hij solo over de streep in Geel. Over indrukwekkend gesproken.
De inmiddels 33-jarige Van Daal zette dus pas op latere leeftijd zijn eerste stappen in het peloton. “Schrik heb ik nooit gehad. Mijn stuurvaardigheden zijn natuurlijk niet van de bovenste plank, daar moet ik eerlijk over zijn. Maar dat geeft, afhankelijk van het parcours, niet vaak de doorslag”, evalueert de Limburgse Leuvenaar. “Ik ben zelf eveneens niet de lichtste in het peloton. Gelukkig zijn er in Vlaanderen veel vlakke koersen. Als er dan nog wind in het spel is, met eventueel lange rechte stukken, ben ik helemaal in mijn sas.”
Terugkeer in maart
Van Daal vat in 2026 zijn 3e seizoen bij ODB Cycling Team aan, een ploeg met ambitie. “In mijn 1e jaar koersen streed ik met Timothy Stevens voor een podiumplaats. Nadien volgden nog prima resultaten. Plots vroeg hij of ik interesse had om naar ODB te komen”, herinnert Van Daal zich. “Ik zit goed in mijn vel bij de ploeg, het is een fijne groep. We zien het ook allemaal als hobby. Het hoeft niet altijd serieus te zijn, ook dat is aangenaam.”
De blik staat momenteel bij elke fietser op 2026, dat is bij Van Daal niet anders. “Tot nu toe heb ik vooral indoor getraind, zeker met de sneeuw van de afgelopen dagen. Ook hardlopen komt aan bod”, legt hij uit. “Ik keer pas terug in competitie in de periode maart-april. Ik heb dus nog voldoende tijd om rustig op te bouwen. Hopelijk kan dat binnenkort met langere ritten in de buitenlucht.”
“Het is niet dat ik constant gerichte trainingen doe. Ik fiets nog maar een paar jaar en blijf nog veel bijleren over mijn lichaam. Ik kan best goed inschatten wat ik nodig heb”, is Van Daal open. “De trainingen hangen natuurlijk ook af van de privéplanning, maar de beste training blijft wedstrijden afwerken. Die impulsen en intensiteit kan je niet nabootsen. Maar nogmaals, plezier staat centraal bij een hobby.”
