De ijzige wind en de modderige flanken van de mijnterril in Beringen waren het decor voor een Belgisch kampioenschap veldrijden dat Lotta Huybrechts niet snel zal vergeten. Ze knokte zich naar een zilveren medaille bij de 2e jaars nieuwelingen, een prestatie die voor haar voelde als het hoogst haalbare. Achter de ongenaakbare Lentel Huys toonde het multitalent uit Okselaar haar klasse en veerkracht. “Ik ben er wel trots op”, stelt ze nuchter maar voldaan.
Eigen tempo
De verwachtingen waren realistisch voor aanvang van de wedstrijd. Lentel Huys domineerde het hele seizoen en Huybrechts wist dat de strijd om het goud een titanenwerk zou worden. Toch startte ze met een duidelijke ambitie. “Ik ga altijd om te winnen”, klinkt het vastberaden. “Maar ik wist dat het heel moeilijk zou worden tegen Lentel. Mijn doel was daarom om zolang mogelijk bij haar te blijven en dan mijn 2e plaats veilig te stellen.”
De start van de wedstrijd was hectisch. Huybrechts probeerde haar plan uit te voeren, maar de koers besliste er anders over. “Ik probeerde Lente te volgen zolang ik kon. Maar het werd snel een klein gat toen zij een paar junioren voorbijging en ik dara achter zat”, analyseert ze de cruciale beginfase. Vanaf dat moment was het een kwestie van de wedstrijd naar haar hand te zetten. “Daarna heb ik mijn eigen tempo gereden en heb ik de rensters 1 voor 1 ingehaald.”
Het parcours zelf, waar op voorhand veel over gezegd en geschreven was, bleek een beest. De combinatie van sneeuw, smeltwater en steile klimmen maakte het een ware uitputtingsslag. “Het was een heel lastig parcours”, beaamt Huybrechts. “Vorig jaar op het BK was er ook sneeuw, maar dit was anders. Nu was het meer gesmolten en wat modder geworden. Eerlijk gezegd had ik het erger verwacht na alles wat ik online had gezien. Het viel uiteindelijk nog wel mee.”
Multitalent
Haar prestatie krijgt extra glans doordat ze in de samengevoegde wedstrijd met de junioren als 3e over de streep kwam. Een resultaat dat haar zelfvertrouwen een boost geeft. “Ja, ik ben daar wel trots op”, klinkt het. “En ik ben ook heel tevreden met mijn eigen wedstrijd.” Dat Lotta Huybrechts een podiumplaats pakt, is geen verrassing. Ze is een fenomeen op meerdere terreinen. “Ik rijd voor Crabbé-Dstny en ik combineer de weg, het cyclocross en het mountainbike”, legt ze uit. En niet zonder succes. “Op de weg en in het mountainbiken ben ik Belgisch kampioene. In het veld moet ik echter mijn meerdere erkennen.”
Het is die brede focus die haar misschien onderscheidt. Waar haar concurrente Lentel Huys zich al vroeger in het seizoen toespitste op het veld, reed Huybrechts haar wegseizoen volledig uit. “Ik doe de weg ook heel graag. Ik heb me echt nog gefocust op de laatste wedstrijden en heb daar het BK op de weg nog gereden, terwijl Lentel toen al begon met de voorbereiding op de cross. Maar ik wilde absoluut het wegseizoen uitrijden en daarna pas beginnen crossen.” Een keuze die haar geen windeieren legt en haar vormt tot een completere renster.
Veerkracht
Dit zilveren eremetaal is ook een persoonlijke overwinning na een moeilijke periode eerder in het seizoen. Enkele maanden geleden werden al haar fietsen gestolen, een enorme klap voor elke atleet. Deze medaille voelt als een afsluiting van dat hoofdstuk. “Ik kan dat nu wel een beetje achter mij laten”, zegt ze opgelucht. De steun die ze toen kreeg, is ze niet vergeten. “Ik heb mijn seizoen nog kunnen rijden omdat ik direct hulp had gekregen van heel veel mensen. Dus dankjewel aan iedereen.”
De toekomst lacht de jonge renster uit Okselaar, een deelgemeente van Scherpenheuvel-Zichem, toe. Ze volgt de sportrichting aan het KSD in Diest en komt uit een sportief nest. “Mijn papa en mama hebben ook altijd gesport, maar ze komen niet uit de koers.” De ambitie om die sportieve genen verder te ontwikkelen, is groot. Op de vraag waar ze naartoe wil met haar carrière, is het antwoord ambitieus. “Ik hoop te blijven bijleren en ik hoop dat ik er later goed genoeg voor ben om er ook mijn werk van te maken.” Met de mentaliteit en het talent dat ze in Beringen toonde, lijkt die droom allesbehalve onbereikbaar.
