Het crossseizoen moet zijn hoogtepunt nog naderen en het wielercircus trekt zich alweer op gang. De WorldTour-opener Tour Down Under groeide uit tot dé uitgelezen kans voor de toppers van morgen om zich meteen in de kijker te rijden. Gooit dit jaar opnieuw iemand hoge ogen of moeten we ons vooral verlekkeren op de open sprintstrijd?
Isaac Del Toro
Wie in 2024 naar de Tour Down Under keek, wist eigenlijk al wie een jaar later zijn vleugels zou spreiden. Isaac Del Toro maakte meteen indruk in zijn 1e grote koers na zijn overwinning in de Tour de l’Avenir. Dat deed hij door de 2e etappe met een late uitval naar zich toe te trekken. 3 dagen later fladderde Oscar Onley naar de winst op Willunga Hill.
In 2025 mistte de Brit net het podium – dezelfde plek die hij later op het jaar ook in de Tour de France zou behalen. Albert Withen Philipsen bewees vorig jaar 2025 ook meteen dat hij op zijn 18e(!) niet misstond tussen de volgroeide jongens.
Andere renners waren dan misschien niet meer zo jong, maar zetten er wel de volgende stap in hun carrière. Denk aan de reuzestap die Movistar-renner Javier Romo vorig jaar zette. Of Finn Fisher-Black die een eindpodium meegriste.
De Tour Down Under bleek er de laatste jaren dus telkens weer boenk op. Voor deze editie voegden de organisatoren opnieuw een test tegen de klok toe. De proloog moet ervoor zorgen dat er nog agressiever zal worden gereden. In Australië kunnen 10 seconden het verschil voor eindwinst maken. Zelfs om een kleine voorsprong goed te maken, moet er dus stevig geknokt worden. De bonusseconden maken er daardoor een echt steekspel van.
Alberto Dainese
De Australiërs mengen verschillende ingrediënten die van hun rittenkoers het ideale speelterrein voor jonge renners maakt. Doordat de koers in januari valt, gaat het de klassieke Europese seizoensopeners vooraf. Daardoor krijgen de talenten van morgen soms meer ruimte van hun ploegleiders om te koersen voor eigen kansen.
Nu de echt grote namen vaak ontbreken, kunnen ze vroeger pieken dan veel andere renners om zich te laten zien. De gevarieerde etappes bieden daarvoor het ideale terrein. Een mix van een korte proloog, sprintetappes, punchy ritten en de iconische klim naar Willunga Hill zorgt dat veelzijdige talenten direct kunnen uitblinken. Opportunistische jongeren met power en tactisch inzicht kunnen zich helemaal uitleven.
Toch moeten we dit jaar misschien vooral uitkijken naar een open sprintstrijd. Bij afwezigheid van de grootste sprintkanonnen, mogen veel renners hopen op sprintsucces. Dat belooft interessant te worden, want heel wat sprinters verschoven van ploeg.
Zo hoopt INEOS Grenadiers op mister Down Under Sam Welsford. Bij Decathlon CMA CGM mag Tobias Lund Andresen meteen zijn kunstjes laten zien. Hetzelfde geldt voor Alberto Dainese bij Soudal Quick-Step. Luke Lamperti vertrok dan weer bij de Belgische formatie om zijn carrière te herlanceren bij de troepen van EF. Danny van Poppel wil meteen bewijzen dat hij terecht opnieuw een rol als BORA’s sprintkopman kreeg.
Luke Tuckwell en Pavel Novák
Wat dan van NSN Cycling Team gezegd? Het vernieuwde team gaat all-in met maar liefst een hele sprintvloot. Als Ethan Vernon steken laat vallen op het vlakke, moet Corbin Strong die oprapen op meer geaccidenteerd terrein. Als hij zijn machtige finish van vorig jaar in Scandinavië tegen Tom Pidcock weet te herhalen, kan hij misschien wel verrassen met eindwinst. Dan zwijgen we nog over hun rappe mannen Jake Stewart en Brady Gilmore. Die laatste is misschien niet zo gekend, maar weet wel wat winnen is vroeg op het jaar.
Is er geen enkel piepkuiken dat zijn vleugels zal uitslaan? Ondanks zijn machtige 2025 mag Matthew Brennan zich natuurlijk nog een jonkie noemen. Hij kan zomaar opnieuw indruk maken met een reeks etappezeges. Daarnaast moeten we al ver kijken om een debutant in de klasse van een Isaac del Toro of Oscar Onley te vinden.
Luke Tuckwell gooide in 2025 hoge ogen met een 2e plek in de Giro Next Gen, maar zal vermoedelijk nog leergeld betalen op het hoogste niveau. In diezelfde rittenkoers eindigde ook Movistar-aanwinst Pavel Novák op het podium, maar ook hij zal nog een tijdje moeten rijpen.
Voor de dagzeges heeft Žak Eržen een sprint in de benen, maar hij lijkt toch nog een eind verwijderd van etappewinst. Dan liet Tim Torn Teutenberg toch al iets meer zien, maar opboksen tegen de genoemde gevestigde namen is wellicht te veel gevraagd. Misschien wordt het dus deze keer niet het jaar van de jongeren. Dat er strijd om de eindwinst zal zijn, is echter wel zeker. Een nieuwe eindwinst voor Jhonatan Narváez of Lennert Van Eetvelt die dan zo zijn 2025 meteen doorspoelt, dat is ook niet mis!
