Het peloton heeft hij jaren geleden achter zich gelaten, maar het vuur is nooit gedoofd. Gianni Rivera (ex-prof bij onder meer Palmans en SPAR) is terug. En hoe. Met de oprichting van zijn eigen Rivera’s Gravel Team bewijst hij dat de koersmicrobe onuitroeibaar is. Hij kon zelfs zijn vader overtuigen en laat er zijn Cycling Academy voor op een lager pitje draaien. “Alles voor een podium.”
Osvaldo
De terugkeer in het competitiepeloton kwam er haast toevallig voor Gianni Rivera. “Dat is eigenlijk een beetje toevallig begonnen”, vertelt de Italo-Belg, ondertussen uitgeweken van Limburg naar Dessel. “Eind 2024 reed ik de ‘6 uur van ‘het ’t Zand’ in Alphen, net over de Nederlandse grens. Ik deed dat zonder enige specifieke training, maar ik heb die wedstrijd wel solo uitgereden.” De vonk sloeg meteen weer over. “Toen had ik het eigenlijk helemaal te pakken. Ik ben die winter ook nog strandraces beginnen rijden. Met 2025 in zicht dacht ik: het WK Gravel is kortbij, in Nederlands Limburg, ik wil me daarvoor kwalificeren.”
Die kwalificatie bleek echter geen vanzelfsprekendheid. Rivera onderschatte het niveau. “Ik dacht: met wat ik ken en weet, zal dat wel een fluitje van een cent zijn. Maar dat was toch anders. Zelfs in mijn leeftijdscategorie rijden ze potverdikke heel hard.” Het dwong hem om zijn aanpak te professionaliseren. “Door gerichter te beginnen trainen, heb ik op het Belgisch kampioenschap wel goed gereden. Ook in Houffalize, op een parcours dat me eigenlijk helemaal niet ligt, werd ik toch 6e en in de Flanders Legacy in Leuven 4e.”
Voor 2026 schakelt Rivera een versnelling hoger. Hij richtte een eigen team op, voorlopig bestaande uit 3 renners. “Ik zeg altijd: je moet eerst leren stappen voordat je begint te lopen. We beginnen dus klein.” Naast Rivera zelf maken mountainbiker Tim Pelsmaekers en zijn eigen vader, Osvaldo, deel uit van de ploeg. “Tim wil zijn horizon verleggen en zich ook op het gravel toeleggen. En mijn vader heeft de microbe terug te pakken gekregen door mij bezig te zien. Hij wil er zich ook weer volledig op smijten.”
Wellens en Arzuffi
De ambities voor het komende seizoen zijn duidelijk. “Ik heb voor mezelf bepaalde doelen gesteld. Ik zou toch graag een paar keer op het podium staan in de Gravel Series.” Rivera heeft 2 wedstrijden met rood omcirkeld. “Het BK in Grobbendonk is een snel parcours, dat moet me liggen. Daar probeer ik voor de winst te gaan. Het hoofddoel is het Europees kampioenschap in Houffalize op 30 augustus 2026, zeker omdat het WK in Australië dit jaar zo ver weg is.”
De naam Rivera verraadt zijn Italiaanse roots, die een bepalende rol speelden in het begin van zijn carrière. “Mijn vader is van Italiaanse afkomst, mijn moeder was Belgische maar werd door haar huwelijk ook Italiaanse. Daardoor kreeg ik bij mijn geboorte automatisch de Italiaanse nationaliteit.” Dat leidde Rivera junior naar de cyclocross, waar hij furore maakte. “Ik ben 3 keer Italiaans kampioen Veldrijden geworden. Ik moest voor de kampioenschappen naar Italië, want in België mocht ik niet meerijden. Zo ben ik bij Guerciotti terechtgekomen.”
De overstap naar de weg noodzaakte echter een nationaliteitswissel. “Toen ik in de beloftencategorie kwam, mochten daar maar 2 buitenlanders worden opgesteld in een grote wedstrijd. Ze hadden er al 2. De ploegleiding was duidelijk. ‘Als je grote koersen wilt rijden, zul je Belg moeten worden.’” De keuze was snel gemaakt. “Ik ben hier geboren, dus voor mij was dat louter een stukje papier. Mijn vader was zelf pas 4 jaar toen hij naar België kwam.”
Na zijn periode bij Palmans, reed hij voor het SPAR-team van Gaspar Van Peteghem. Na zijn actieve carrière bleef hij in de wielerwereld. “Ik ben vertegenwoordiger geweest voor Guerciotti en Megamo, en mecanicien bij buitenlandse ploegen. Ik heb ook de winters meegedraaid onder Bart Wellens en was de vaste mecanicien voor veldrijdster Alice Maria Arzuffi”, vertelt de vertegenwoordiger van DuHo Sports.
Academie op een lager pitje
Omdat het leven als mecanicien hem te vaak van huis hield, koos hij voor een rustiger bestaan en richtte rond 2016 zijn eigen Cycling Academy op in Beringen. “Dat begon met mountainbikekampen voor kinderen tijdens de schoolvakanties”, vertelt hij. “Al snel kreeg ik van de vaders de vraag of ik dat ook voor volwassenen kon doen.” De academie groeide, met cursussen als ‘start to mountainbike’ en meer uitdagende techniektrainingen. “Het parcours op de mijnterrils van Beringen is daar ideaal voor”, klinkt het.
Momenteel staat de academie echter op een waakvlam. “Klopt, gewoon omdat omdat ik zelf de competitiemicrobe weer te pakken heb. Als ik nog lessen geef, zijn dat nu vooral privélessen.” Want de drang om zelf te presteren, is te groot. “Ik heb geprobeerd om het competitieve af te bouwen, maar op 1 of andere manier kruipt dat er toch altijd weer in. Fietsen is een mooie microbe, maar soms ook een vieze. Eens het in je bloed zit, krijg je het er moeilijk weer uit.”
Wij geven met WielerVerhaal een SKS Trail Saddle Bag (L) cadeau aan een lezer. Heb je interesse om deze te winnen? Mail dan naar [email protected] naar waar je volgende fietstrip gaat en misschien ben jij wel de gelukkige! Gebruik ‘SKS Winactie’ in je onderwerpbalk en vermeld zeker ook naam en adres!
