XDS Astana sprokkelde afgelopen week in Azië opnieuw een flinke lading UCI-punten. Volgens het team vormden die punten bijzaak en dat zou wel eens oprecht kunnen zijn. Het Aziatische wielercircuit lijkt dan wel een achterkamer van het profpeloton, achter de exotische kalender schuilt een ander verhaal. Dat van een groeiende sportmarkt, een interessante leerschool voor renners én een strategisch speelveld voor teams en sponsors.
Astana als symbool
Wie de UCI-ranking de voorbije dagen bekeek, kon er niet naast kijken. XDS Astana tankte in 1 klap een gigantische hoeveelheid punten tijdens het Aziatisch kampioenschap. Alleen al in de wegrit leverden de zege van Yevgeniy Fedorov (250 punten), de 2e plaats van Haoyu Su (200) en plek 4 voor Nicolas Vinokourov (125) een enorme buit op. Samen met andere resultaten tikte de ploeg op 1 dag meer dan 1.000 UCI-punten aan.
Ter vergelijking: Tourwinnaar Tadej Pogačar kreeg 1.300 punten voor de eindzege, terwijl Jonas Vingegaard voor zijn 2e plaats 1.040 punten ontving. Plots lijkt de kloof tussen een continentale titel en een podium in de grootste koers ter wereld opvallend klein.
In een wielerwereld waar punten het verschil maken tussen WorldTour-behoud en degradatie, zou je het Aziatische circuit kunnen reduceren tot een handig wingewest. Toch draait het om meer. Astana kreeg steun van het Chinese XDS Carbon Tech, een deal die hen een budget voorziet waarmee ze kunnen concurreren in de WorldTour. Daarmee zitten ze voor minstens 5 jaar gebeiteld. Dit soort partnerships toont dat het geld steeds vaker uit het Oosten komt.
Shimano Singapore
Azië is geen nichemarkt meer. Het is een gigantisch economisch blok waar wielrennen nog groeipotentieel heeft. Voor sponsors is dat interessant: nieuwe consumenten, nieuwe verhalen, nieuwe media-aandacht. De regio zou ongeveer 30% van de wereldwijde verkoop van racefietsen vertegenwoordigen. Dat is amper minder dan Europa. In onze streken is de markt verzadigd en vallen fietsmerken die zich willen positioneren amper op. In Azië ligt er ruimte voor groei. Voor sponsors draait wielrennen om zichtbaarheid én marktaandeel.
Aziatische overheden pompen massa’s geld in fietsinfrastructuur. Daardoor worden de omstandigheden er steeds beter op – als je er de in smog gehulde grootsteden bijneemt toch. Door die steeds verder groeiende steden stijgt ook de aandacht voor de fiets als woon-werkverkeer.
Dat zien grote merken natuurlijk ook. In 2024 investeerde Shimano bijvoorbeeld in een nieuwe fabriek in Singapore als hub om de ‘hoogpotentiële’ markt van Zuidoost-Azië te bedienen. In een interview met de Financial Times benadrukte de CEO dat de vraag naar sportfietsen zal stijgen naarmate economieën zoals Vietnam groeien. Daarmee legt hij een rechtstreeks verband tussen economische ontwikkeling en fietscultuur.
Het hart van de wielersport ligt natuurlijk nog steeds in Europa. Toch groeit de populariteit van het wielrennen in Azië naar verluidt jaar na jaar. Bovendien ligt er wel degelijk een basis, denk maar aan het Japanse Keirin. Waarom zouden zij de Britten niet achterna kunnen, die ook vanuit het baanwielrennen de weg veroverden?
Rein Taaramäe
Het geld mag dan wel regeren, ook voor de renners zit er iets in de tocht naar het Oosten. Het niveau in Azië ligt wel degelijk hoog, dat blijkt uit de feedback van Rein Taaramäe vorig jaar. “De ritten zijn korter maar intenser, doordat er minder tactisch gedacht wordt en renners meer aanvallen”, getuigde hij toen. “Je moet nog steeds bijna 7 Watt per kilogram trappen om een aankomst bergop te winnen. Ik haalde hier mijn snelste gemiddelde snelheid ooit in het slotuur van een wedstrijd.”
Taaramäe vond de liefde voor de koers terug bij zijn Japanse ploeg, door de open manier van koersen. Liefhebbers kunnen hun hart in Azië ophalen – of jonge talenten kunnen er hun tactische vaardigheden bijschaven. Koersen staat er bovendien vaak gelijk met extreme omstandigheden. Vorig jaar kwamen we Abram Stockman tegen in het hoogteresort Monte Marcella. Daar stoomde hij zich klaar voor een week op grote hoogte in de Tour of Magnificent Qinghai. Met XDS Astana, Team Polti VisitMalta, Caja Rural-Seguros RGA en The Rockets stond daar mooi volk aan de start. Geen WorldTour-teams weliswaar, maar procontinentale ploegen die daar wel mogen hopen op succes.
Naast de hoogte stellen ook de hitte en lange verplaatsingen de mentale weerbaarheid van renners op de proef. Reken dus maar dat renners er hardheid opdoen. Natuurlijk blijft er nog een lange weg te gaan voor het Aziatische wielrennen. En blijft het voorlopig een makkelijk wingewest in de jacht naar UCI-punten. Toch ligt er toekomst in het Oosten.
