Zondag 22 februari 2026 valt het doek over het veldritseizoen. En ook over de veldritcarrière van Laura Verdonschot. In Oostmalle rijdt de gewezen Lommelse de allerlaatste rondjes door haar geliefde zand. Het is het eindpunt van een loopbaan met pieken en vele dalen. Na haar stormachtige doorbraak in Oostende als hét nieuwe Belgische toptalent, bereikte ze via diepe mentale dalen uiteindelijk het hoogste niveau op het WK van 2024. Een blessure aan de bekkenslagaders dwingt haar nu echter om de fiets op 29-jarige leeftijd aan de wilgen te hangen.
Doorbraak in Oostende
De opkomst van Laura Verdonschot was gestaag en explosief tegelijk. Na jaren van geleidelijke progressie reed ze in de winter van 2016-17 steevast in de top 10 van de grote crossen. Haar doorbraak voor het grote publiek kwam er echter op het BK in Oostende.
Hoewel Cant er uiteindelijk met de elitetitel vandoor ging, pakte Verdonschot het zilver én de Belgische beloftentitel. Ze reed zich die dag nadrukkelijk in de schijnwerpers, tekende haar 1e profcontract bij Jurgen Mettepenningen, werd tot topfavoriete gebombardeerd voor het WK U23, werd een jaar gevolgd met het gezin, en kreeg het label “kroonprinses” van het Belgische veldrijden.
In het Luxemburgse Bieles kon Verdonschot de torenhoge verwachtingen niet inlossen. Ze moest Evie Richards en Annemarie Worst laten rijden, en zag haar podiumambities verdampen door 2 harde valpartijen op het technische parcours. Met tranen in de ogen stond ze na afloop de pers te woord, ontgoocheld met haar 4e plek.
Camiel van den Bergh
Ondanks het tegenvallende resultaat leek alles in de steigers te staan voor een prachtige carrière bij de profs. De realiteit van de topsport bleek echter weerbarstiger. De enorme druk op de schouders van een jonge renster eiste al snel zijn tol. Verdonschot reed allerminst slecht, maar wist de stap naar de absolute wereldtop niet te maken.
Waar eerst goede en slechte seizoenen elkaar afwisselden, vertaalde die wisselvalligheid zich tijdens de covid-pandemie naar de wedstrijden. De ene week deed ze mee om de top 5, de volgende week kwam ze niet in de buurt van de top 10. Het waren mentaal moeilijke seizoenen voor de Belgische, die het plezier voor de sport langzaam voelde wegebben.
Waar anderen misschien allang hadden opgegeven, toonde de gewezen Lommelse karakter. Ze nam het label “eeuwig talent” voor lief, en tekende in 2022 bij De Ceuster Bouwpunt. Tussen “veel meiden die voor hun hobby fietsen” had Verdonschot minder last van druk. Hoewel het fysieke en mentale malheur niet in 1 keer achter zich gelaten kon worden, werd de weg naar boven ingezet. Mede dankzij haar nieuwe trainer Camiel van den Bergh.
Top 5
Het harde werken betaalde zich uit. Verdonschot kon in 2022-23 eindelijk haar eeuwige talent laten zien. Na een goede seizoensstart met zeges in het buitenland, deed Verdonschot in eigen land ook mee om de topklasseringen. Tijdens de kerstperiode maakte ze haar reputatie als 1 van de beste zandrijdsters ter wereld helemaal waar. Ze kliefde schijnbaar moeiteloos door de zandstroken en evenaarde haar beste Wereldbekerresultaat met een 5e plek in Antwerpen. Vervolgens werd ze ook nog 4e in Koksijde en 6e in Zonhoven.
Op het WK in Tábor zette Verdonschot de kroon op een geweldig seizoen. Tussen de wereldtop reed ze naar een 5e plek. Op haar 27e leken er nog enkele mooie jaren in het verschiet te liggen, maar niks bleek minder waar. Na een solide start aan het volgende seizoen ging het snel achteruit. Ze moest haar seizoen vroegtijdig beëindigen om zich te laten opereren aan vernauwde bekkenslagaders.
Verdonschot werd nooit meer de oude na een 4,5 uur durende operatie. Het afgelopen seizoen liep niet zoals gehoopt doordat de blessure niet verholpen werd. In Oostmalle staat ze voor de laatste keer aan de start van een veldrit, om zich daarna op een compleet ander avontuur te storten. Ze begint aan een opleiding tot onderofficier in het leger. Een carrièreswitch die perfect past bij de vrouw die de afgelopen jaren meermaals bewees dat ze uit het allersterkste mentale hout gesneden is.
