Een Servische vader, een Japanse moeder, een Amerikaans paspoort en een studentenkamer in Leuven. Het profiel van Nikolas Milanovic (19), de nieuwste aanwinst van Hubo-SCOTT, leest als een wereldreis. Sinds vorig jaar heeft de jonge renner zijn thuisbasis in Texas ingeruild voor de kasseien en hellingen rond Leuven. Vastberaden om zijn wielerdroom na te jagen in de bakermat van de wielersport. “Maar wil ook een diploma behalen aan de UCLL.”
Groot contrast
Het verhaal van Milanovic begint niet in de Vlaamse klei, maar duizenden kilometers verderop. “Mijn vader komt uit Servië en mijn moeder is van Japan”, vertelt hij, net gefinisht in de Mur de Huy Classic. “Ik ben in Japan geboren, maar we zijn naar de Verenigde Staten verhuisd toen ik een jaar of 3 oud was. Ik groeide op in Dallas, Texas, een plek die niet meteen bekendstaat als wielerhotspot. Toch vond mijn passie voor de fiets daar zijn oorsprong”, glimlacht hij.
De beslissing om de oceaan over te steken, was een weloverwogen keuze. “Ik ben hier voor de koers”, benadrukt hij. “Ik woon hier alleen. Ik besloot vorig jaar om naar België te verhuizen om me zowel op het wielrennen als op mijn studie te richten. De combinatie is niet altijd vanzelfsprekend, maar ik geloof er wel in. Ik volg mijn lessen aan de UCLL in Leuven en probeer tussendoor voldoende trainingsuren te maken.”
Zijn vader hielp hem bij de eerste stappen in zijn nieuwe leven. “Toen ik eind vorig jaar in België aankwam, was mijn vader erbij, maar daarna is hij teruggekeerd naar de States.” Nu staat hij op eigen benen, in een stad en een land waar de koers heilig is. Een groter contrast met het leven in Dallas is moeilijk voor te stellen.
Cadence Cyclery
De overstap naar het wegwielrennen maakte Milanovic pas medio 2025. Zijn eerste liefde was de mountainbike. “Ik ben op mijn 14e begonnen met mountainbiken, in de lokale competitie voor middelbare scholen. Pas vorig jaar maakte ik de definitieve switch naar de weg. In de VS reed ik voor mijn schoolteam, de Highland Park Scots, en voor Cadence Cyclery, 1 van de beste criteriumteams van het land.
Zijn 1e kennismaking met het Europese wielrennen kwam er vorig jaar via het juniorenteam van Cannibal. “Ik kijk er met veel plezier op terug. Het was een geweldige ervaring”, vertelt Milanovic. “Het waren mijn eerste koersen in Europa en de ondersteuning was fantastisch. Ik kreeg de kans om grote UCI-wedstrijden, interclubs en kermiskoersen te rijden. Dat was echt geweldig.”
Die periode bij Cannibal opende de deur naar zijn huidige ploeg. “De manager van Cannibal, Francis Van Mechelen, is goed bevriend met Bart Kuypers, de manager van Hubo-SCOTT. Er was een plaats vrij in het team”, legt hij uit. “Francis bracht me in contact met Bart, we hebben wat gepraat en eind vorig jaar heb ik getekend.” Het was een logische stap hogerop, die hem een voorproefje gaf van wat hij nu hoopt te bereiken. “De grote UCI-koersen waren echt leuk. Dat smaakt absoluut naar meer.”
Klassiek profiel
Op de vraag welk type renner hij is, moet hij even nadenken. “Ik zou mezelf misschien omschrijven als een klassieke renner. Een sprinter voor kleine groepen, een soort rouleur-puncher. Geen volbloed sprinter, maar ik hou van de zware wedstrijden en ik geniet van kasseien.” Die voorliefde komt goed van pas, want zijn trainingswegen liggen bezaaid met iconische hellingen.
Zijn nieuwe thuisbasis Leuven is het perfecte vertrekpunt. “Ik geniet echt van de ritten richting Overijse en Huldenberg. Dat zijn mijn favoriete wegen”, klinkt het. “Ik hou van de Moskesstraat en de andere klimmetjes in die streek.” Voor de rustigere dagen is er een ander bekend fietspad. “Het kanaal in Leuven is ideaal voor de makkelijke of langere trainingen. Vlak en veilig.”
De ambities voor zijn 1e seizoen bij de beloften zijn realistisch. “Ik wil vooral veel leren en meer ervaring opdoen in de U23-categorie”, stelt hij. “Hopelijk volgen er dan ook enkele goede resultaten.” Hij heeft alvast een hoofddoel met rood omcirkeld in zijn agenda. “Ik mik op de Amerikaanse nationale kampioenschappen in juni. Ik denk dat het een mooi parcours is en ik zou daar heel graag goed presteren.” Maar ook in zijn nieuwe thuisland hoopt hij zich te tonen. “Een overwinning bij de beloften in België, of gewoon in Europa, zou dit seizoen heel mooi zijn.”
