Wouter De Fauw uit Ruiselede kent een seizoensstart om u tegen te zeggen. De West-Vlaming reed 4 wedstrijden bij de nevenbond LWU en won ze allemaal. Een opmerkelijke prestatie, zeker als je weet dat zijn voorbereiding allesbehalve vlekkeloos verliep. Een opeenstapeling van fysieke tegenslagen maakte van de winter een ware calvarietocht. “De bedoeling was eigenlijk om uit te rijden in mijn 1e koers, maar het is toch beter verlopen dan verwacht”, lacht de renner van van Shifting Gears Strategica.
Voedselvergiftiging
De voorbereiding op het nieuwe wielerseizoen was voor Wouter De Fauw een ware lijdensweg. De renner had oorspronkelijk de ambitie om zich meer te meten met de eliterenners zonder contract, maar het lot besliste daar anders over. “Ik heb veel slechte wintermaanden gehad, veel fysieke tegenslagen”, vertelt hij. “Daarom ben ik dan toch weer begonnen bij de nevenbond, bij de LWU.” De problemen begonnen al in de nazomer van vorig jaar.
De lijst met fysieke ongemakken is lang en ontmoedigend. “Ik heb 3 maanden COVID gehad. Van augustus tot november heb ik eigenlijk problemen gehad en bijna niet meer kunnen fietsen”, legt De Fauw uit. Net toen hij dacht weer op de goede weg te zijn, sloeg het noodlot wederom toe. “Na 2 weken kreeg ik weer last aan de luchtwegen. Een stage in de winter leek verlichting te brengen, maar ook dat draaide anders uit.”
Alsof dat nog niet genoeg was, volgden er nog meer problemen. “Op 2 januari ben ik in Spanje in het ziekenhuis opgenomen met een voedselvergiftiging. Terug een week ziek geweest,” zucht hij. De pech bleef hem achtervolgen. “Bijna heel februari kampte ik met een ontsteking op de knie. Dus ook dan heb ik eigenlijk een maand moeten revalideren. In maart ben ik nog een keer 4 dagen ziek geweest, andermaal met de luchtwegen, net voor het seizoen. Het is de hele tijd het ene na het andere geweest.”
Dominantie
Ondanks de horrorwinter toonde De Fauw zich vanaf de 1e wedstrijd de sterkste. De zegereeks begon in Appels. “Daar waren we na 2 km weg met 5 renners en we zijn de hele koers voorgebleven.” De finale was echter ongemeen spannend. “Uiteindelijk zijn we op een ex aequo gezet omdat de LWU zelf totaal niet kon uitmaken wie er won.” Een week later in Aalter-Bellem etaleerde hij zijn kracht op een andere manier.
De overwinning daar was misschien wel de meest indrukwekkende en verrassende voor hemzelf. “Mijn ploegmaat Dries Claes was mee met een kopgroep van 7”, vertelt De Fauw. “Ik had de bedoeling om wat af te stoppen, maar op 30 seconden ben ik er nog alleen naartoe gereden.” Een sterk staaltje, zeker gezien de omstandigheden. “Met de wind was dat geenszins evident. Daar heb ik mezelf het meest verbaasd.”
In Nazareth toonde hij dan weer een ander wapen. Na 2 zware koersen bleek wegrijden daar geen optie. “Ik heb een paar keer geprobeerd, maar snel gemerkt dat het eigenlijk niet haalbaar was om daar weg te rijden.” De Fauw hield zich dan maar gedeisd en rekende op zijn snelle benen. “Gewonnen in de massasprint”, klinkt het trots. Het afgelopen weekend in Proven voltooide hij zijn kwartet. Na een attractieve koers, waarbij hij eerst een gat dichtte en later zelf doortrok, was hij opnieuw de snelste van een kopgroep van 4.
Aanvaller met een sprint
Wie is Wouter De Fauw als renner? “Ik wil altijd proberen koers te maken, kies doorgaans vol voor de aanval.” Lange tijd wist hij echter niet dat hij ook over een vlijmscherpe sprint beschikte. “Dat weet ik nog maar anderhalf jaar, dat ik ook kan sprinten. Maar een massasprint met duwen en wringen is niet aan mij besteed. Dan doe ik het liever anders.”
Die zelfkennis heeft zijn manier van koersen wel veranderd. “Vroeger probeerde ik altijd weg te rijden in de laatste kilometer. Nu weet ik dat ik een sprint heb en kan ik rustiger naar de meet gaan, want ik heb dat wapen ook nog achter de hand.” De Fauw, die pas na een motorcrosscarrière begon te koersen, heeft de ambitie om zich opnieuw te meten met de eliterenners. “Ik heb sowieso een Elite 2-vergunning genomen, dus het is wel de bedoeling om s,nel weer die stap te zetten.”
Toch zal hij de nevenbonden niet volledig links laten liggen. “Ik ga zorgen dat ik genoeg wedstrijden heb voor de kampioenschappen bij de LWU en voorts rijd ik de wedstrijden bij de elite zonder contract.” Vorig jaar liep het op het Belgisch kampioenschap mis na een incident in de sprint. Een extra motivatie voor De Fauw (wél Belgisch LWU-kampioen in Knesselare 2024) om dit jaar opnieuw voor de titel te gaan. De concurrentie is alvast gewaarschuwd.
