Zijn achtergrond is boomkweker, maar zijn passie is alles met fietsen en events. Bjorn van de Langenberg (35) uit Boxtel is, samen met ex-profwielrenner Bram Tankink, het brein achter de Grenspalenklassieker. Een reeks fietstochten die deelnemers niet van A naar B brengt, maar langs de vergeten grensmarkeringen tussen Nederland en België. “Bram is vooral ambassadeur, ik mag al het werk doen”, lacht hij.
Wielercafé’s
Het idee voor de Grenspalenklassieker ontstond niet op de fiets. “Ik ben begonnen met het organiseren van wielercafés”, vertelt Van de Langenberg. “Daar was Bram Tankink regelmatig te gast, ook samen met zijn ploegmaat van destijds Jos van Emden. Ze hadden het continu over die grenspalen die ze tijdens hun trainingen opzochten.”
Het fanatisme van de profs plantte een zaadje. “Toen zei ik op een gegeven moment tegen hen: is het geen leuk idee dat we daar een tocht omheen gaan organiseren?” Het antwoord was een volmondige ja. “Dat zagen ze eigenlijk wel zitten. En toen zijn we de Grenspalenklassieker gaan uitwerken.”
De rolverdeling was vanaf het begin duidelijk. “Bram is de bekende naam, iedereen kent hem en dus is hij het uithangbord. Bram bouwt ook de routes voor de verschillende tochten die we organiseren. Ik ben als eventmanager vooral verantwoordelijk voor de hele productie en de uitvoering ter plaatse, zoals hier in Reusel voor de Grenspalenklassieker, het 1e event van onze 3 Grenspalenklassiekers.”
Clinics
De weg naar het organiseren van fietsevenementen was voor Van de Langenberg geen uitgestippeld pad. “Mijn achtergrond is eigenlijk boomkweker. Ik zou het bedrijf thuis overnemen. Mijn vader vloekte altijd weer als ik weer ging voetballen of fietsen. Want voetballers en fietsers, die vragen erom geblesseerd te raken, zo zei hij altijd.”
De passie voor de sport won het van de kwekerij. “Ik had toch een beetje lak aan bomenkweken”, lacht hij. “Op een gegeven moment heb ik thuis gezegd: ik ga de kwekerij niet overnemen. Ik ga iets doen wat ik echt leuk vind.” Een hardnekkige enkelblessure dwong hem van het voetbalveld naar de fiets. “De dokter zei: ik zie jou veel te vaak met je enkelblessures. Toen ben ik alles op het fietsen gaan zetten.”
Zonder ooit zelf wedstrijden te rijden, groeide de hobby uit tot zijn beroep. “Mijn werk nu als eventmanager is echt mijn hobby, ja. Naast de Grenspalenklassieker organiseer ik nog een hele waaier aan fietsevenementen voor goede doelen. Denk maar aan Spieren voor Spieren en Tour de Pancreas. En verzorg ik fietsclinics voor het bedrijfsleven. “80 tot 90% van mijn werk is fietsgerelateerd.”
Totaalbeleving
De Grenspalenklassieker onderscheidt zich door bewust klein te blijven. “We zijn geen Golazo met grote aantallen deelnemers. Wij willen vooral kleinschalig blijven”, stelt Van de Langenberg. “Persoonlijk contact en beleving zijn voor ons het belangrijkst. Fietsen moet een dagje uit zijn met een worstenbroodje ’s ochtends bij de start en hier aan de finish gezelligheid, lekker eten, een biertje erbij, een DJ die voor extra sfeer zorgt en zon die schijnt.”
Die sfeer is heilig. De populariteit van gravel draagt daaraan bij. “Wij bieden wel weg- en gravelroutes aan, maar ik denk dat bijna driekwart voor gravel kiest. Dat sfeertje is gewoon mooi. Het is relaxed, het gaat niet om de snelheid. Het gaat vooral om een mooie tocht rijden en op mooie plekken komen. Om die kwaliteit te waarborgen, werd het aantal evenementen voor 2026 teruggebracht van 5 naar 3. Dan kunnen we iets meer focussen per tocht.”
De toekomstplannen zijn ambitieus, maar blijven trouw aan het concept. Er wordt gerouleerd tussen locaties in Limburg, Brabant, Zeeland en Twente om deelnemers variatie te bieden. “We willen nog wel een keer internationaal gaan. Ook daar de grens opzoeken. Dat kan misschien een meerdaags event worden. Een tocht langs de Belgische taalgrens, zeg je? Dat is een goed idee. We stoppen hem in de ideeënbox.” Want de grens blijft trekken. “In deze tocht in Brabant kan je toch wel een paaltje of 50 aantikken. Sowieso staan tussen België en Nederland de mooiste palen.”
