Tegenslag en genot wisselen elkaar af op weg van de Belgische kust naar het Spaanse Girona. Als de tank dreigt leeg te raken, brengt een goed glas wijn soelaas. Het reisverslag van ons lezerskoppel raakt door zijn herkenbaarheid. Dit is etappe 2, deel 1 lees je hier.
De wijze lessen van José
We pikken in na 4 dagen van hun tocht richting de Europese gravelhoofdstad. Didier Messeine en zijn partner Gwenny Lauwereins zitten stilaan aan de champagne. De dag begint goed, want al na een halve km volgt een gedwongen stop om te schuilen voor een tropische regenbui. Niet getreurd, tijdens een trektocht leidt tegenslag vaak tot leuke, onverwachte ontmoetingen. Het venijn zit hem deze dag in de kop, want al snel volgen een aantal stevige klimmetjes doorheen champagnevelden en dorpjes.
De occasionele boeren moedigen hen aan alsof ze hen al uren opwachten en blij zijn dat ze eindelijk iemand te zien krijgen. “We rijden door een soort niemandsland”, vertelt Didier. “Precies een overgangsetappe zoals in de Ronde van Frankrijk. Zo eentje voor sprinters. Al gauw krijg ik het gevoel dat ik in een losgeslagen sprinttreintje zit, met een tempo dat toch net te hoog ligt.”
De wijze woorden van José De Cauwer reiken blijkbaar tot in Frankrijk en nestelen zich in de geest van Lauwereins. “Blijven eten en drinken, galmt het door mijn hoofd. Je zou dat vergeten bij slecht weer, tot het plots te laat is. Af en toe roep ik mijn losgeslagen knecht tot de orde want de weg is nog lang. Er volgen 30 mooie km naar Troyes, waar ze langs de Seine de stad binnen rijden. Zeg nu zelf, waar kan je jezelf beter belonen met een glas champagne?”
Uitgestorven
Dat doen ze met mate, want de dag nadien gaat het alweer verder, al zijn de kilometers vandaag overzichtelijk. Bevoorrading vinden durft al eens een uitdaging te vormen op onbekend terrein. “We rijden doorheen meerdere mooie dorpjes op zoek naar die éne Franse koffie. Het is duidelijk dat het leven uit de kleine dorpjes wegtrok naar de grote steden. Enkel de zelfstandige oudjes zijn achtergebleven.”
Op een meerdaags avontuur is het de kunst om er de klad uit te houden. Maar daar vinden onze lezers iets op. “We overbruggen de hoogtemeters op het ritme van onze versnellingen. ‘Van links, naar rechts’, klinkt het betere volkslied door ons hoofd.”
Ze geven een geheime tip om drinkbaar water te vinden: het lokale kerkhof. Deze truc biedt deze keer echter geen soelaas. “We spreken een koppel oudjes aan om hen drinkwater te ontfutselen. Er volgt een leuke babbel met de koers als bindmiddel. Met een lege maag maar gevulde bidons trekken we verder en vinden we een aantal dorpjes verder die felbegeerde eclair.”
Genoeg om de resterende kilometers richting de camping in Lezinnes te overbruggen. Die wordt uitgebaat door een oudere dame. Voor een trektocht ben je duidelijk nooit te oud, want de camping loopt vol met bikepackers. Waaronder een kranige opa met zijn 6 kleinkinderen.
De wekker loopt pijnlijk vroeg af na een ijskoude, vochtige nacht. De al even pijnlijk koude douche zet de 2 reizigers meteen op scherp, om hun tocht richting Beaune te vervolgen. 136 km waarvan bijna 100 stroomopwaarts langs het Canal de Bourgogne. “Een easy ride, dachten we, maar het loopt vals plat omhoog. Het blijkt een ware intervaltraining, dankzij de sluizen die ons ritme elke km onderbreken.”
Verlossing aan Port de Royale
De tank begint leeg te raken, maar op 20 km voor het eind van het kanaal volgt de verlossing aan Port de Royale. Een hub voor fietsers waar ieder zich naar wens kan bijvullen. “We zijn klaar voor de grote clash op het einde van de dag. Er wachten ons 2 stevige klimmen en we zijn al door onze gelletjes. Dan maar brandstof halen door onszelf met bemoedigde woorden naar boven te sleuren.” Als beloning wacht een lange technische afdaling om Beaune binnen te rijden langs de prachtige wijnvelden. “Over de traktatie aan de bar moeten we niet lang nadenken in dit wijngebied, want er volgt morgen een rustdag.”
Met opgeladen batterijen trekken ze daags nadien terug het fietsplunje aan. Het gaat richting Cluny voor etappe 8 via een mooie fietsroute doorheen velden omringd met druivenranken. “De boeren zijn opnieuw in de weer. De velden ruiken heerlijk. Het gaat op en neer, we passeren typische Franse dorpjes met leuke terrasjes waar je een heerlijk glas wijn kunt degusteren.”
Ze verlaten de velden en nemen een veloroute richting Chalon-sur-Saône. Het gaat vlot en ze haspelen de kilometers af. Als de fietser te zorgeloos wordt, heeft het lot altijd wel iets in petto. “Het geluid van een leegloper. Remmen dicht, want de melk spuit uit de band. Snel een tap in de band zit er niet in, want die blijkt helemaal onderaan de grote tas te zitten.” Ze nemen het groot op, want zo verlengt de tijd waarin ze onderweg zijn. Daar draait reizen tenslotte om.
