17 april 2023: wielrenster Senne Knaven komt omstreeks 17u bij bewustzijn in een hospitaalbed. Eerder die dag, om 10u, was ze vertrokken voor een trainingsrit met de tijdritfiets, ter voorbereiding van de tijdrit die vrijdag in de Omloop van Borsele. Haar familie vertelt haar dat ze zwaar is gecrasht. Maar iedereen heeft er het raden naar wat er precies gebeurd is. Heeft ze een paaltje geraakt? Sprong er iets over het pad waar zij tegen hoge snelheid tegenaan botste? Werd ze aangereden en pleegde de dader vluchtmisdrijf? Dat blijft tot op vandaag een mysterie.
Mallorca
Senne Knaven laat zich door die tegenslag niet uit haar lood slaan. Nauwelijks 2 weken na de zware valpartij zit ze terug op de fiets, al heeft ze een gebroken rib en hersenkneuzing. Ze doet een trainingsstage van een maand op Mallorca om terug in conditie te geraken. Dat gaat behoorlijk, maar ze stelt wel vast dat het vat na 2 à 3 uur trainen leeg loopt. Enkele maanden later, in juni 2023, staat ze weer aan de start van een wedstrijd. “Maar in die 1e koers gebeurt er een zware valpartij die ervoor zorgt dat die wedstrijd wordt stilgelegd”, geeft ze aan. “Ik was zelf niet betrokken, maar ik vroeg me toen echt af of het dat allemaal wel waard is. Ik heb toen heel lang zitten nadenken en piekeren en besloot finaal om de fiets aan de haak te hangen. Al liet ik in mijn hoofd de deur op een kier om het misschien ooit terug te proberen.”
De in België residerende dochter van voormalig profrenner Servais Knaven en profrenster Natascha den Ouden gaat in Tilburg Commerciële Economie en Sportmarketing studeren en combineert dat met een halftijdse job in de ouderenzorg. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan: wie ooit door de wielermicrobe gebeten werd, kent dat: tegenslagen, valpartijen en ziektes kunnen je wel tijdelijk dwarszitten, de honger naar de fiets komt meestal wel terug. Zeker als je deel uitmaakt van een wielerfamilie zoals er in de Lage Landen geen 2e is.
“In ons gezin is wielrennen uiteraard een veel voorkomend gespreksonderwerp aan de keukentafel. Met mijn vader als ex-prof en winnaar van Parijs-Roubaix in 2001, mijn mama als ex-renster die oprichtster en teammanager is van het jeugdteam NXTG Racing, oudere zus Britt die nu voor clubteam Volharding fietst, Mirre die bij EF rijdt en onze jongste Fee die bij het development team van UAE rijdt. Ja, de koers leidt soms tot verhitte discussies.”
Lokroep
Al is het nu wel wat rustiger, iedereen begint wat uit te vliegen. Britt studeert in Groningen en verblijft daar dan ook dikwijls bij haar vriend. Mirre traint vaak met haar vriend Pavel Bittner in Spanje en zit momenteel met haar team in Oudenaarde voor enkele weken. Fee is ook regelmatig het huis uit voor meerdaagse wedstrijden. Opvallend in het gezin is ook dat Britt en Senne zowel een Belgisch als Nederlands paspoort hebben, terwijl de 2 jongsten enkel de Nederlandse nationaliteit dragen. “Wie weet moeten we ooit in een Europees of Wereldkampioenschap tegen elkaar rijden. Dat is wellicht nog nooit eerder in de wielergeschiedenis gebeurt”, lacht Senne Knaven om die hypothese.
“Vorig jaar 2024 ben ik toch weer wat gaan fietsen, puur recreatief en enkel bij goed weer”, praat Senne Knaven weer over haar eigen plannen. “Ik heb toen ook wat training gegeven aan jeugdrenners van de Breda-ploeg waar ik destijds zelf voor uitkwam. In november begon in mijn hoofd toch terug het idee te borrelen om terug te gaan fietsen. Een beetje gravelen en wat criteriums rijden, dat was het aanvankelijke plan. In februari ben ik dan mee op trainingskamp naar Calpe gegaan. Maar ik had het toen tegelijk ook nog erg druk met school en werk. Dus duurde het toch nog tot juni eer ik weer echt ernstig ben beginnen trainen.”
“Intussen deed ik ook al een FTP-test, al was die wel wat lager dan 2 jaar geleden. Ik reed de Marly Gravel in Valkenburg, maar dat bleek nog geen echt succes. In de Gravel Series in Zandvoort half juni werd ik al 8e. Op 23 augustus wil ik in een gravelwedstrijd in Italië toch weer bijkomende stappen zetten. Van 9 tot 13 juli reed ik een rondje in Duitsland, de Oderrundfahrt, waar ik toch al tussen de mensen stond. Al ging het bergop nog te snel. Maar daardoor weet ik dat ik meer op interval moet trainen, ik moet zeker nog wat meer ‘3 minuten-blokken’ doen.”
Breda
Ze hoopt vooral beetje bij beetje beter te worden en een goeie winter te hebben om dan volgend jaar haar plek in het peloton weer af te dwingen. “Ik heb terug ambitie, al kan ik daar geen precies resultaat in een specifieke wedstrijd op plakken. Ik wil naar het WorldTour-niveau. Mijn meest concrete hoofddoel nu is die gravelwedstrijd in Italië. Het WK Gravel zelf is voor mij geen doel.”
Momenteel rijdt ze de wegwedstrijden voor het clubteam Breda, het team waar ze destijds bij begon. “Dat is dus een beetje terug thuiskomen”, lacht ze. De gravelwedstrijden rijdt ze op individuele basis. Toch is Senne Knaven niet per se op zoek naar een ploeg voor volgend jaar 2026. “Ik kijk eigenlijk gewoon wat op m’n pad komt”, zegt ze daarover. “Clubniveau is ook prima want dan rij je ook veel grote koersen mee.”
Binnenkort heeft ze toch een gesprek met een continentale ploeg. “Nu al meteen een WorldTour-ploeg vervoegen, zou te vroeg komen. Ik wil me nu ook niet al te veel druk opleggen. Ik wil midden volgend jaar dan wel bekijken of ik dan weer een stap hoger kan zetten. Ik ben nog steeds maar 22 dus heb nog wel wat tijd”, besluit ze.
