De voorbije weken en maanden liepen niet bepaald van een leien dakje. Niet omdat de conditie zoek was, maar door een reeks andere uitdagingen die het seizoen kleur gaven. Het begon in Turnhout, tijdens de UCI-gravelwedstrijd. Een flinke smak maakte plots een paar weken van mijn agenda leeg, inclusief enkele mooie buitenlandse wedstrijden. Mijn 1e race terug was de Dusty Gravel Series — meteen 4e, dus dat viel nog mee.
Malmedy met gemengde gevoelens
In Nederlands Limburg stond de UCI gravel Marly Grav op het menu. Het gevoel was niet top, maar ik zat wel nog in een ruime kopgroep… tot mijn ketting er anders over besliste. Achterop geraakt, maar toch 37e bij de elites én een WK-kwalificatie op zak. Daarna maakte ik een bewuste keuze: geen UCI Gravel in Aachen, maar wel een 4-daagse rittenwedstrijd in Oostenrijk met de ploeg. Geen spijt van, integendeel. Onder andere een dag in de aanval, een aankomst met een beklimming van 10 km die best oké liep, en 31e in het eindklassement tussen het jonge geweld. Extra bonus: de dagen erna voelde ik dat er weer wat power in de benen zat.
Het volgende plan: BK MTB Marathon in Malmedy. Daardoor skipte ik de UCI-gravelwedstrijd in Eislek Gravel World Series in Luxemburg, want het zou anders te veel worden. Vlak voor de start sloeg het nieuws van het overlijden van Stef Houdmeyers in als een bom. Een jongen uit de buurt, vaak mee op training, weg door een val… Het zette alles in perspectief. De race zelf begon sterk, tot ik een afslag miste en per ongeluk een lusje van een kleine kilometer afsneed. DSQ dus. Die eerste 90 km gingen vlot, daarna volledig leeg en op karakter over de meet. 5e over de streep, maar in de boeken enkel ‘een goede training’.
BK bij de profs
Toch stond ik in Binche tussen de profs aan de start van het BK Wielrennen. Zo’n kans krijg je niet vaak. Tussen die toppers rijden, dat was genieten. Een paar keer mee in de aanval geprobeerd, maar na 140 km brak de koers open en zat ik helemaal vanachter. Toen de volgwagens voorbijkwamen, liet ik lopen. Achteraf sloot de groep nog terug aan bij het peloton…. Jammer dat ik daar te snel heb laten begaan. Te weinig ervaring, simpel.
In Drenthe dan de Gravel One Fifty, op zoek naar UCI-punten voor het WK. Razendsnel parcours, niet mijn ding, maar ik zat mooi vooraan zonder mezelf op te blazen. Tot er een grote tak op het parcours verzeild geraakte. Niemand waarschuwt op tijd, voorganger rijdt erover en katapulteert dat ding recht in mijn voorwiel aan 45-50 km/u. Gelukkig hield de zandondergrond de schade beperkt.
Een week later gelukkig wél een finish in Tessenderlo, het BK XCO georganiseerd door het UCT Cycling Team. Mijn oude team waar ik jaren voor uitkwam, alsook de opleidingsploeg voor de jeugd om door te stromen richting het Deschacht-Hens-FSP team. Zonder specifieke XCO-training wist ik op voorhand dat het lastig zou worden. Toch 10e elite geworden op een parcours dat niet zozeer op mijn lijf geschreven was. Vele korte steile klimmetjes, terwijl ik het meer moet hebben van het iets langere klimwerk. Ontevreden mag ik zeker niet zijn met zo’n uitslag.
Daarna was het uitkijken naar Heathland, waar ik vorig jaar 3e werd na 2 Nederlandse toppers. Maar die week speelde ziekte me parten en ik was niet op tijd hersteld richting het weekend. Nog een domper erbij in dit seizoen. Dit weekend 17 augustus staat het BK Gravel 2025 in Westerlo op het programma. Ik ben het parcours al gaan verkennen: het belooft opnieuw een hectische snelheidswedstrijd te worden. Niet meteen iets waar ik warm voor loop, maar eens je vooraan kunt postvatten en het breekt ergens open, kan het zomaar zijn dat je lang mee kunt en een mooie uitslag neerzet.
Ardennes Trophy
Daarna wacht iets waar ik nu écht naar uitkijk: 2 weken verlof. Even ademruimte, batterijen opladen, en quality time met het gezin. Met opgeladen energie wil ik dan een mooie 2e seizoenshelft rijden. Wedstrijden zoals Houffalize, een weekje Spanje met 2 gravelwedstrijden, en natuurlijk het WK in Nederland. Genoeg om voor te blijven trainen. En dit keer met hopelijk wat meer meeval.
Ik wil graag verder bouwen op het elan waarmee ik het seizoen ben gestart: een mooie 11e plaats in de eindnotering van de Santa Vall, mijn overwinning op de Traka 100 én tussendoor ook een overwinning op de mountainbike, de 65 km afstand van de Ardennes Trophy in La Reid. Daar ben ik erg blij mee, maar ik heb zeker nog de ambitie om het seizoen met nog meer kleur en mooie momenten te vullen!
