Het wielerpensioen van Geraint Thomas en Rafal Majka kreeg in de media heel wat aandacht. En ook een renner als Pieter Serry krijgt terecht wat ruikers toegeworpen. Quasi tussendoor zei ook Arnaud Démare vaarwel aan het wielrennen. Op de dag van het WK Gravel 2025 schenen de spotlights elders en dat is op een manier wel wat sneu voor de Franse sprinter. Op de all time-ranking van ProCyclingStats staat hij als 64e, hoger dan alle eerder vermelde renners.
Wereldkampioen bij de beloften
Op de all time-ranking staan van de actieve renners enkel Tadej Pogačar (8), Primoz Roglič (21), Remco Evenepoel (38), Alexander Kristoff (39), Chris Froome (42), Wout van Aert (54) en Mathieu van der Poel (63) hoger geplaatst dan Démare. Kristoff is inmiddels ook op pensioen gegaan en Froome zal in principe nooit meer een profwedstrijd rijden, dus kan Démare absoluut tot de grootheden van zijn generatie gerekend worden. Nochtans voelt het niet zo aan. Waarmee heeft dat dan te maken?
Dat Démare een toptalent was, bleek al bij de jeugd. Bij de junioren werd hij 2e in Roubaix na Guillaume Van Keirsbulck en in 2011 werd hij als 2e jaars belofte wereldkampioen in Kopenhagen. Hij versloeg er overigens zijn landgenoot Adrien Petit, die het wielrennen eveneens vaarwel zegt. Bij FDJ bouwde Démare zijn profcarrière uit. Een jaar later won hij meteen de Cyclassics Hamburg, maar het duurde lang voor hij een overwinning kon behalen die die prestatie zou overstijgen.
Démare won wel, dat zeker. 97 keer in zijn carrière en tientallen keren in eigen land. Het was zijn specialiteit om in rondes als de Vierdaagse van Duinkerke, de Tour de Picardie en de Tour Poitou-Charentes en Nouvelle Aquitaine niet alleen ritten, maar ook het eindklassement te winnen. De Franse titel van 2014 was al van een ander kaliber, maar op de grote doorbraak bleef het wachten tot 19 maart 2016.
Beschuldigingen
Op die bewuste lentedag liep alles nochtans zoals we het gewoon waren. Maarten Tjallingii zat in de vroege vlucht, de leiders kregen 11 minuten voorsprong en voor de Cipressa gebeurde er verder eigenlijk niets. Op die helling kwamen onder meer Michael Matthews en Arnaud Démare ten val en leek hun wedstrijd voorbij.
Late uitvallen van Michal Kwiatkowski en Fabian Cancellara leidden tot niks, dus leek dit de dag van Fernando Gaviria te worden. De Colombiaanse sprinter was zowat zegezeker toen hij een voorwiel aantikte en de grootste zege uit zijn carrière in de verte zag wegrijden. Uit de chaos kwam zowaar Démare naar voor. Hij won de massasprint voor Ben Swift en Jürgen Roelandts, een Milaan-Sanremo podium dat toch wat bleekjes oogt in vergelijking met alles wat in het decennium erna zal volgen.
Doordat Démare achteraf werd beschuldigd van het hangen aan de volgwagen verloor zijn overwinning alle glans. Dat jaar won hij nog amper 2 koersen en sleurde hij de reputatie van een potentiële eendagsvlieg met zich mee. Die dreiging kon hij een jaar later wel van zich afschudden met ritwinst in de Tour. In de finale kwamen onder meer Geraint Thomas, Dylan Groenewegen, Mark Cavendish en John Degenkolb ten val, Peter Sagan werd zelf uit de Tour gezet voor zijn elleboog aan de Manx Express. Opnieuw schonk niemand zo nog aandacht aan de zege van Démare.
Gram gehaald
Een jaar later verliep de Tour voor Démare opnieuw niet vlekkeloos. In de bergetappes had hij het ontzettend zwaar. Zijn collega-sprinter André Greipel merkte pienter op dat de Fransman plots wel heel snel de slotklim omhoog reed, maar die beschuldiging kreeg hij in zijn gezicht terug. Démare kon in de 18e etappe geprikkeld de massasprint winnen in Pau, wellicht de meest deugddoende zege in zijn carrière.
Het was meteen zijn laatste succes in Frankrijk. Démare zou zich in 2019, 2020 en 2022 focussen op de Giro. In 2021 probeerde hij het wel nog eens in de Tour, maar hij kwam buiten tijd aan. Het leverde hem 8 ritzeges en 2 puntentruien op in de Ronde van Italië, waar hij wél de spreekwoordelijke sprintkeizer was. Binnen zijn team was hij zijn kroontje overigens al langer kwijt, zeker toen de nieuwe paus David Gaudu zich anti-Démare zou opstellen. Zo trok de sprinter voor zijn laatste 2 seizoenen naar Arkéa-B&B Hotels.
Zijn 100e profzege zou Démare niet meer binnenhalen. Op 22 september 2024 won hij met Paris-Chauny zijn allerlaatste wedstrijd. Dit seizoen was hij er nog 2 keer dichtbij in de Ster van Bessèges en zelfs in Parijs-Nice. De Tour reed hij nog uit, maar zonder uitschieters. Door de situatie van zijn team besloot hij niet langer te wachten op een finaal verdict en nam hij een week geleden de vlucht vooruit.
“Ik ben begonnen met fietsen toen ik 6 was en had het geluk mijn droom te beleven, bedankt allemaal”, zo liet hij weten. In Parijs-Tours kreeg hij – ver weg van het WK Gravel – een passend afscheid. Op 19 oktober 2025 zal ook zijn ‘DemArno’ organiseren als laatste hommage aan een renner die tussen de plooien van de wielergeschiedenis zal vallen, maar juist daarom toch een laatste eerbetoon verdient.
Maak deze week kans op een gloednieuwe vloerpomp met CLIK TEC-pomphoofd! (lees er hier meer over). Meespelen? Meld je aan voor de nieuwsbrief van onze partner SKS Germany!
