Het Deense wielertalent Solbjørk Anderson maakt in 2026 de overstap naar EF Education-Oatly. De 21-jarige renster, die al 2 seizoenen in de WorldTour rijdt, ziet de Amerikaanse ploeg als de ideale omgeving om haar potentieel volledig te benutten. Haar keuze draait evenzeer om persoonlijke groei als om sportieve ambitie.
Liefde op het 1e gezicht
“Ik ben er echt trots op dat ik wielrennen mijn beroep mag noemen”, stelt Anderson direct. “Daarom ga ik naar EF Education-Oatly. Ik voelde dat het een goede match moet zijn met wie ik ben. Dit is een plek waar ik mezelf kan zijn. Niet alleen als renster, maar ook als persoon. Dat is iets waar ik best trots op ben, dat ik mezelf blijf.” Voor Anderson is die authenticiteit cruciaal. “Ik heb altijd geprobeerd te zijn wie ik ben, zowel qua individu als qua renster.”
Die passie voor de wielersport ontstond al op zeer jonge leeftijd. Anderson was pas 9 toen ze haar eerste wedstrijden reed, de jongste leeftijd waarop dat in Denemarken is toegestaan. De vonk sloeg echter al veel eerder over. “Mijn ouders zetten de tv aan toen ik een jaar of 4, 5 was en toevallig was er een clip van de Vuelta te zien”, herinnert ze zich. “Je kent die sfeer wel, met toeschouwers die langs de kant van de weg staan, de renners die er maar 1 voor 1 kunnen passeren, de pijn op hun gezichten, de rook en de schreeuwende mensen. Het zag er geweldig uit. Ik stond voor de tv, keek op naar mijn vader en zei: dit wil ik ook doen. Mijn ouders zeggen dat het liefde op het 1e gezicht was.”
Het duurde niet lang voordat de droom vorm kreeg. “Toen ik 7 was, kreeg ik mijn 1e fiets van mijn ouders”, vervolgt ze. “Ik begon samen met mijn vader te fietsen. Een jaar later zocht hij uit welke clubs er in de buurt waren en werd ik lid. Ik moest nog even wachten tot ik oud genoeg was om te koersen, en op mijn 9e ben ik meteen wedstrijden beginnen rijden.”
Goed stel hersenen
In haar nog jonge carrière heeft Anderson al mooie resultaten laten zien, zoals een 5e plaats in het eindklassement van de Volta a Catalunya Femenina en een 3e plek op het Deens kampioenschap op de weg. Toch ziet ze zichzelf nog volop in ontwikkeling, met een duidelijke focus op de heuvelklassiekers. “De wedstrijden die me echt liggen, zijn waarschijnlijk de punchy koersen. Mijn droom is om het echt goed te doen in de Ardennen. Ik hou van de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik, maar ook van de Ronde van Vlaanderen.”
Haar ambities reiken echter verder. “Als ik nog verder droom, wil ik 1 van die rensters worden die van alles een beetje kan. Ik wil mezelf op alle vlakken ontwikkelen, inclusief beter worden in het tijdrijden, zodat ik beter kan presteren in etappekoersen. Dat is waar je als renster naar moet streven als je 1 van de besten ter wereld wilt zijn. Ik ben het type persoon dat de dingen voor de volle 100% wil doen.”
Esra Tromp, algemeen manager van EF Education-Oatly, is onder de indruk van Andersons koersstijl en ziet haar onbenutte potentieel. “Solbjørk is jong en jaagt op haar 1e overwinning”, zegt Tromp. “Ze heeft wedstrijden nodig waarin ze diep in de finale kan komen om die ervaring op te doen. Ze heeft een goed stel hersenen en weet dat grootsheid voortkomt uit het perfectioneren van alle details: positionering, voeding, herstel, communicatie, enzovoort. Wij hebben de juiste mensen en de juiste middelen om Solbjørk te helpen haar eigen grootsheid als toprenster te ontdekken.”
Koninklijk Ballet
Anderson zelf is overtuigd dat haar mentaliteit haar grootste wapen is op weg naar de top. “Mijn kracht is dat ik nooit opgeef”, zegt ze resoluut. “Ik ben nog aan het uitzoeken wat voor type renster ik ben. Ik heb nog geen uitzonderlijke vaardigheden in positionering of sprinten of iets heel specifieks. Dat probeer ik nog over mezelf te leren, waar ik goed in ben en wat ik kan. Falen bestaat niet. Het zijn gewoon leermomenten. En vervolgens ga je gaat door.”
Naast de fiets heeft Anderson een rijk leven. Als kind deed ze aan voetbal en zwemmen, maar de sport die naast het wielrennen haar aandacht trok, was ballet. “Ik heb ballet altijd heel mooi gevonden. Mijn moeder nam me mee naar het ballet in Kopenhagen om naar het Zwanenmeer te kijken. Ik was er erg door gefascineerd. Ik deed zelfs audities voor het Koninklijk Deens Ballet, maar uiteindelijk realiseerde ik me dat ik beter af was met wielrennen.”
Die creatieve kant is ze nooit verloren. Ze bakt graag taarten, schildert met aquarelverf en is een fervent lezer. “Ik heb altijd graag gelezen”, zegt ze. “Ik heb ontelbaar veel boeken in mijn appartement. Fantasie en misdaad vind ik geweldig. Ik neem soms 2 of 3 boeken tegelijk mee op reis, in de ene heb ik dan nog 50 pagina’s te gaan en in de ander 100. Dat is soms lastig.”
