Begin oktober 2025 postte Mieke Docx een noodkreet op haar sociale media. Ze kreeg van haar ploegleidster bij de Lotto Ladies te horen dat er voor haar geen plaats zou zijn in het team voor 2026. De Oost-Vlaamse wilde haar fiets nog niet aan de wilgen hangen en moest dus dringend op zoek naar een nieuw team. Die toch wel ongebruikelijke publieke boodschap miste zijn effect niet. Het Britse DAS-Hutchinson sprong in de bres.
Afscheid in mineur
“Ik heb 4 mooie jaren beleefd bij de Lotto Ladies, waar ik kon genieten van een professionele omkadering en heel veel mooie wedstrijden heb kunnen rijden”, doet Mieke Docx haar verhaal. “Ik wil dus zeker niet natrappen, ik ben sowieso al niet rancuneus van aard. Maar ik had me het einde van mijn contract wel anders voorgesteld. Ergens midden augustus 2025 werd ik op de hoogte gesteld dat ik niet langer kon blijven. Mijn manager was voor alle zekerheid al een tijdje aan het polsen, ook bij andere teams. Hij heeft dan een versnelling hoger geschakeld om te kijken of er nog ergens een plekje bij een profteam te versieren viel.”
“Maar het vrouwenwielrennen verkeert in volle crisis. Er verdwijnen een heel aantal profploegen en degene die overblijven worden in sommige gevallen afgeslankt. “En degenen die mogen blijven, zijn veelal meisjes met een langere termijncontract”, weet Docx. “Ik viel dus uit de boot, mijn manager ving zowat overal bot. Het wielrennen is een harde wereld, zoveel werd nog maar eens duidelijk. In een laatste poging om ergens onderdak te vinden, heb ik dan dat bericht op mijn socials geplaatst. Daar kwam heel wat reactie op van pers, supporters en wielerliefhebbers.”
Maar dus ook van DAS-Hutchinson, een Britse continentale ploeg. “Ze contacteerden me nog dezelfde dag”, vertelt Docx. “Ik kende hun sportdirecteur Olly Moors al een beetje. Toch wilde ik nog een slag om de arm houden en nog even afwachten of er nog aanbiedingen zouden komen. Bij de Britten zal ik immers niet langer met een profcontract rijden. Maar – zoals gezegd – de plaatsjes in het professionele vrouwenpeloton zijn een pak schaarser geworden en dus heb ik finaal en toch met enthousiasme ‘ja’ gezegd tegen hen.”
Tussenstap om verder te springen
Of ze dit nu als een stap terug ziet? “Goh, niet echt. Ik zie het als een nieuwe uitdaging of als een tussenstap naar een ploeg waar ik de kans krijg om mezelf weer meer in de picture te rijden. In de hoop om later toch terug een profstatuut te kunnen pakken. Trouwens, DAS-Hutchinson heeft de ambitie om procontinentaal te worden. Dit met het oog op deelname aan de Tour de France Femmes die in 2027 in Groot-Brittannië zou starten. Als dat lukt, kan ik meegaan in die flow.“
‘Reculer, pour mieux sauter’, noemen de Fransen dat. ‘Een stapje terugzetten om een aanloop te nemen om verder te springen’, zou je dat vrij kunnen vertalen. “De ploeg heeft de ambitie om met zoveel mogelijk rensters wedstrijden te winnen of goeie uitslagen te rijden”, klinkt het. “Dus krijg ik straks sowieso regelmatig mijn eigen kans. Zo kan ik opnieuw tonen wat ik waard ben. Want bij Lotto reed ik quasi altijd in dienst en dan is het moeilijk om in de finale nog prominent aanwezig te zijn, laat staan een uitslag te rijden. Ik denk dat niemand zal ontkennen dat ik steeds mijn werk voor de ploeg heb gedaan. Ik ben dus zelf niet ontevreden over mijn seizoen 2025.”
Docx pakte vele tientallen minuten tv-reclame door in de openingsklassieker Omloop Het Nieuwsblad in de lange vlucht te zitten. “De enige echte tegenvaller dit jaar was het BK in Binche, daar was ik niet goed”, beseft ze. “Gelukkig heb ik mijn seizoen en mijn Lotto-periode nog mooi kunnen afsluiten met een 5e plek in het algemeen klassement van de Tour of Chongming Island in China.”
Beperkte middelen
Dat was inderdaad een opmerkelijk resultaat. Die ronde is 2.WWT-categorie, waardoor Docx 180 UCI-punten scoorde. Ze liet in de rangschikking grote namen als Karlijn Swinkels, Elisa Balsamo, Kathrin Schweinberger en Emma Norsgaard achter zich. Dat is niet niks en bewijst dat de 29-jarige uit het Oost-Vlaamse Oordegem verre van afgeschreven is.
Haar nieuwe ploeg bestaat vooral uit Britse rensters. “Ik ken enkel de 2 Nederlandse ploegmaats, Julia van Bokhoven en Anne van Rooijen, en Josie Knight, een Britse die vroeger voor Lotto reed. We hebben een 1e kennismaking gehad via videocall, waarbij wat algemene zaken werden besproken. Of er een teambuilding dan wel stage komt, is nog niet zeker. Want de ploeg heeft slechts een beperkt budget. Maar da’s geen erg, ik doe eigenlijk liever individuele stages. Ook ons programma voor 2026 is nog niet gekend. Het is namelijk nog steeds niet duidelijk of conti-ploegen in de klassiekers zullen mogen starten. Ik hoop toch dat ik een aantal mooie Belgische wedstrijden mag rijden.”
Aangezien Mieke Docx nu niet langer een profstatuut heeft, zoekt ze werk. “Maar wel in die mate dat de combinatie met het koersen mogelijk blijft. Want ik geef de hoop nog niet op om terug voltijds prof te worden. Ik wil in 2026 bewijzen dat ik dat waard ben.”
Schrijf je in op de nieuwsbrief van SKS en win een Speedrocker XL spatbordenset twv 60 euro. Meer weten?
