Een klein team met een grote impact, dat is het minste dat je van Bike Aid kan zeggen. Voor velen viel de Duitse wielerploeg al hoogstens op dankzij de opmerkelijke transfer van Anton Schiffer naar Visma | Lease a Bike. Nochtans durven we erop wedden dat elke Afrikaanse jonge renner die droomt van een wielercarrière hen kent. Tijdens een praatavond in museum KOERS in Roeselare zochten we uit hoe dat zit.
Ook groot buiten Europa
“Wij zijn het enige Europese wielerteam dat structureel Afrikaanse renners in hun werking opneemt”, licht Matthias Schnapka toe. Hij is de eigenaar en oprichter van Bike Aid en duidelijk een man met een missie. Toch brengt hij zijn verhaal in museum KOERS eerder met terughoudendheid dan met trots. Ondanks zijn enthousiasme knaagt het besef dat zijn project een druppel op een hete plaat vormt.
Opmerkelijk genoeg ontstond Bike Aid tijdens de zwartste periode van het Duitse wielrennen. Uit de as die overbleef, groeide een prachtig project. “Het wielrennen in Duitsland klapte helemaal ineen in de dopingperiode. Dat deed me beseffen dat er eigenlijk geen sprake was van een Duitse wielertraditie”, vertelt Schnapka.
“In diezelfde periode zag ik een documentaire over de Tour du Faso. Dat relativeerde het belang van het wielrennen bij ons. Ja, de Ronde van Vlaanderen en Alpe d’Huez is groot. Maar de Tour du Faso was er het allergrootste event over alle sporten heen. 1 dat het hele land in emotie bracht.”
Iemand die erop wijst dat we ook iets kunnen leren van het Afrikaanse wielrennen, noem het gerust een zeldzaamheid. “Met Bike Aid wilden we de passie voor de koers terugbrengen naar Duitsland, door met die verhalen naar huis te komen. Het wielrennen doet iets speciaals met mensen. Wij racen op de vreemdste plaatsen, waar soms helemaal geen wielertraditie is. Toch stonden zelfs in het diepe achterland van Algerije duizenden mensen uren aan de kant te wachten op de renners.”
Kansen creëren kansen
Door talenten kansen te geven om zichzelf te ontwikkelen, wil Bike Aid natuurlijk ook iets betekenen voor het Afrikaanse wielrennen. “Kijk, ik hou van het wielrennen op zich, maar een gewoon wielerteam oprichten zou me minder interesseren”, klinkt het stellig. “Wat me aantrekt, is de meerwaarde die we proberen te creëren. Door met de Afrikaanse wielrenners te werken, krijgt ons werk een veel diepere betekenis.”
“Dat is op zich beperkt in het grote geheel, want we kunnen maar 3 à 4 Afrikaanse renners per jaar opnemen in ons team”, stelt hij met spijt vast. “Het kost 3 keer meer inspanning dan bij andere renners om hen aan boord te krijgen. Denk alleen maar al aan het regelen van een visum.”
Toch is de impact groot als je vanuit het individuele verhaal vertrekt. “We veranderen de wereld niet, maar voor die individuele renner is het een lifetime changer. Bovendien kan hij op zijn beurt iets betekenen voor zijn familie thuis. Dat creëert op de lange termijn kansen die verder gaan dan het wielrennen.”
Schnapka doet nog een rake observatie. “Hier in Europa is het soms omgekeerd. Niet iedereen heeft het talent. Je moet jongeren soms afraden om voor een carrière als wielrenner te gaan en te investeren in een opleiding. Voor pakweg een Eritreeër is het daarentegen misschien de enige kans op een toekomst.”
Dawit Yemane
Voor Schnapka blijven niet zozeer de successen maar de droevige verhalen het meeste bij. “Dawit Yemane rijdt al verschillende jaren voor ons. Een goede renner die een aantal jaar terug Eritrees kampioen werd. In het Afrikaanse wielrennen is hij een behoorlijk gekende persoon”, stipt hij aan. “Zijn vrouw ontvluchtte het land naar Oeganda. Toen ze een 2e kind verwachtte, voerde de Eritrese overheid de druk op om zijn vrouw te laten terugkeren naar Eritrea. Anders zou hij niet meer vrij mogen reizen over de wereld als wielrenner. Jammer genoeg moest hij daardoor noodgedwongen kiezen om te stoppen met fietsen.” Yemane reed zijn laatste koers in augustus 2025 en maakte die keuze ondanks zijn WK-selectie.
Vergis je niet, Bike-Aid draait niet om liefdadigheid. Bewijzen dat Afrikaanse renners effectief kunnen presteren, maakt het een aantrekkelijk pad voor zowel Europese ploegen als Afrikaanse talenten. Hopelijk kan het verhaal op die manier groeien. “We mikken zeker op renners die wedstrijden kunnen winnen. Ze moeten zich dus kunnen focussen op hun sport”, legt Schnapka uit. “Mijn uitdaging is om renners te vinden met een performance mindset, met tegelijk ook een heel ander aspect in hun persoonlijkheid.”
Bij Bike-Aid proberen ze immers iets speciaal te creëren. “Wanneer we bijvoorbeeld op een wedstrijd in China zijn, gaat het ’s avonds aan tafel niet de hele tijd over de race. We discussiëren over de politieke situatie in het land, of we kunnen verantwoorden dat we er zijn,.… We proberen het perspectief van de Afrikaanse renners daarin binnen te brengen. Want vanuit mijn wit-Europese blik zie ik de dingen misschien helemaal verkeerd. Die mix creëert iets speciaals en opent onze geest.”
Schnapka stelt tevreden vast dat we ondertussen niet meer opkijken van een Afrikaanse renner in een professioneel wielerteam. “Toch is dat nog heel beperkt in vergelijking met het potentieel dat er ligt”, beseft hij.
Schrijf je in op de nieuwsbrief van SKS en win een Speedrocker XL spatbordenset twv 60 euro. Meer weten?
