In een spraakmakend interview bij Feltet vertelt Mathias Norsgaard over zijn voormalige ploegmaat Oier Lazkano, die na de maaltijden naar de keuken trok om er nog urenlang rode wijn te drinken met de chef-kok. De Bask is natuurlijk niet de 1e wielrenner die een speciale band opbouwt met alcohol. Nu de feestdagen naderen, gaan we graag eens tot op de bodem van de fles wat betreft deze speciale relatie.
De zigzaggende Algerijn
Je kan geen verhaal vertellen over wielrenners en alcohol zonder vroeg of laat uit te komen bij de Algerijn Abdel-Kader Zaaf. Eind juli 1950 was het snikheet toen hij ten aanval trok met zijn landgenoot Marcel Molinès. In hun zoektocht naar elke vorm van hydratatie zou Zaaf volgens de overlevering een fles wijn hebben aangenomen. Als moslim kende hij de effecten van deze drank op het lichaam niet, dus begon hij op 15 km van de meet te zigzaggen om stomdronken in de berm te belanden. Uiteindelijk zou hij het peloton in tegengestelde richting tegemoet zijn gereden, om opnieuw langs het parcours te belanden. In het ziekenhuis zou hij zijn roes hebben uitgeslapen.
Waar Algerijnen dus al eens sukkelden met alcohol, konden Belgen er natuurlijk beter mee overweg. De bekendste succesdrinker is wellicht Freddy Maertens, over wie al decennialang verteld wordt dat hij 30 km van het einde een speciale bidon van ploegleider Lomme Driessens kreeg. Die was gevuld met een mix van cafeïne, suiker en champagne. Het zorgde voor een euforische boost bij Lippe, die een carrière uitbouwde om ‘u’ tegen te zeggen.
Goed, in de jaren ’70 en ’80 kon dat nog, maar alcohol bij wielrenners is niet meer van deze tijd. Dat is deze eeuw toch een beetje het algemeen gedachtegoed bij wielerliefhebbers. Enter Bradley Wiggins, voormalig Werelduurrecordhouder, 5-voudig Olympisch kampioen, Wereldkampioen Tijdrijden in 2014 en Tourwinnaar in 2012. Naast wielrenner had hij nog een andere passie: bier.
Verloren olympische medaille
Na de Spelen van 2004 trok Wiggins op een alcoholreis die 9 maanden duurde. In zijn biografie In Pursuit of Glory vertelde hij hoe hij plots niets meer te doen had na zijn succesverhaal in Griekenland. Dus begon de Brit te drinken, en dat stopte niet meer. In die periode werd hij bijvoorbeeld voorlaatste in de Grand Prix des Nations, en dat voor een renner die tot de beste tijdrijders van deze eeuw wordt gerekend.
Wiggins had vooral een fascinatie voor Belgisch bier. Volgens een legende was hij op een missie om 365 verschillende soorten te verzamelen, zodat hij er elke dag eentje had. Met een auto vol drank reed hij naar België en terug. Zo bouwde hij een mooie collectie op, die hij vervolgens dan maar opdronk.
Hoewel de Britse hardrijder later nog geweldige prestaties zou realiseren, volgde ook altijd de decompressie met heel veel alcohol en andere roesopwekkende middelen. Amper 24 uur na zijn indrukwekkende zege in de ploegkoers met het Britse team op de Spelen van 2016 in Rio bleek de Brit zijn medaille kwijt. Dat Wiggins heftig kon feesten, was algemeen geweten. Helaas zou hij altijd blijven sukkelen met verslavingen, al zou hij inmiddels met de hulp van Lance Armstrong terug op het rechte pad zijn.
Spaanse wijn
Alejandro Valverde werd vaak vergeleken met Spaanse wijn: hoe ouder hij werd, hoe beter hij ging rijden. El Imbatido dronk zelf echter ook wel eens graag een glaasje. Na een koersdag nam hij graag 2 biertjes als hersteldrank. Het doet wat denken aan Floyd Landis, die bij zijn legendarische remonte in de Tour van 2006 vertelde te vliegen met dank aan 2 biertjes en 4 shotjes whisky. Toen er te veel testosteron in zijn bloed werd aangetroffen, probeerde hij nog eventjes de schuld te leggen bij de drank.
Tijdens de gebruikelijke ad fundum na de Amstel Gold Race liet Philippe Gilbert zien dat hij ook een monumentale drinker was. Veel sneller dan Michał Kwiatkowski en Michael Albasini kieperde hij het biertje achterover. Enkele tellen later werd hem een 2e Amstel aangeboden, die hij ook in enkele seconden soldaat maakte. Tijdens zijn laatste Luik-Bastenaken-Luik in 2022 dronk hij zelfs een biertje tijdens de koers; het was hem gegund.
Bovenstaande renners waren allemaal bijzonder succesvol in hun carrière, wat vooral bewijst dat alcohol overwinningen niet uitsluit. Na een carrière blijkt alcohol echter vaak een boosdoener, vraag het maar aan Lance Armstrong, Jan Ullrich en Thomas Dekker. Maar als je in 2026 geen enkele klassieker wint, zal het heus niet liggen aan dat glaasje wijn op kerstavond.
