Een opvallende statistiek na de Clasica Jaén van maandag 16 januari 2026. Tim Wellens won 1/3 van zijn wedstrijden in januari en februari. De Belgische kampioen lijkt op zijn 34e op het hoogtepunt van zijn kunnen rond te rijden. De bekroning van een fantastische carrière volgde vorig jaar in de Tour. Kan er nog een kers bij op de taart? In elk geval lijkt de Limburger de grootste Belgische kanshebber op succes in de Ronde van Vlaanderen.
Gloriemaanden
Tim Wellens ontdekte in 2017 dat hij een man van de wintermaanden is. Eind januari won hij met een machtige solo de Trofeo Serra de Tramuntana, een wedstrijd die behoort tot de Challenge Mallorca. Dezelfde Spaanse eendagsklassieker zou hij nog 3 keer op zijn naam schrijven (2018, 2019, 2022). Waarmee hij samen met de onvermijdelijke Alejandro Valverde mederecordhouder is. Die bewuste winter van 2017 won Wellens overigens ook de Trofeo Andratx-Mirador des Colomer en een etappe in de Ruta del Sol.
Diezelfde Ruta del Sol stond een jaar later opnieuw 2 keer op zijn erelijst. Hij won er een etappe en het eindklassement en ook in 2019 zou hij er 2 ritten winnen. Daarbij zelfs een individuele tijdrit, de 1e in zijn carrière. In de coronawinter van 2021 switchte hij naar de Ster van Bessèges, waar hij naar goede gewoonte opnieuw een etappe en het eindklassement op zijn naam schreef.
De februariversie van Wellens sloeg in 2022 toe in de Tour des Alpes-Maritimes et du Var en een jaar later nog maar eens in de Ruta del Sol. In 2024 was hij opnieuw erg goed in vorm, maar greep hij overal net naast de zege. Nochtans was hij beresterk in Kuurne, maar in het sprintje der titanen verloor hij logisch van Wout van Aert. Hetzelfde verhaal vorig jaar, toen hij lang in de aanval reed in Kuurne. Maar niet werd beloond. Dat lukte wel in de Strade, waar hij een fraaie 3e plaats uit de brand sleepte. En zoals reeds vermeld: dit jaar is Wellens terug met winst in zijn maand.
Van Omloop tot Amstel
De komende dagen mogen we dus zeer veel verwachten van Tim Wellens, die wederom aan de start staat van de Ruta del Sol en daarna een zeer gestoffeerd voorjaarsprogramma rijdt. Van de Omloop tot de Amstel laat hij nauwelijks wedstrijden liggen. Momenteel staat zelfs Nokere Koerse op zijn voorlopig programma. Waar hij vroeger wel eens durfde te focussen op het Ardennenwerk, lijkt zijn zwaartepunt nu in het Vlaamse voorjaar te liggen. Al ligt van alle grote klassiekers de Strade hem schijnbaar het beste. In 2017 eindigde hij er al eens op een 3e plaats.
Ook zijn rol in Milaan-Sanremo lijkt nu al vastgelegd. Vorig jaar pakte hij daar uit met een monsterlijke versnelling op de Cipressa en leidde daarmee de aanval van zijn kopman in. Het plan was al in december uitgetekend en hij had de opdracht om vanaf de voet tot de grote bocht naar links te rijden. Daar zou Jhonatan Narváez dan van hem overnemen. De kans lijkt reëel dat de wereldkampioen dit jaar zijn team dezelfde orders geeft, maar dan misschien nog een beetje harder. Vorig jaar doken de renners voor het eerst onder de 9 minuten, spelenderwijs hintte Mathieu van der Poel al bij Tadej Pogačar om dit jaar onder de 8 minuten te duiken.
Bekroning
In de daaropvolgende koersen wacht voor Wellens vermoedelijk ook een knechtenrol, maar dat valt anderzijds nog af te wachten. Is de Belgische kampioen niet de grootste kanshebber op Belgisch succes? Wellens beschikt immers over een troefkaart die enkel zijn ploegmaten kunnen bovenhalen: Tadej Pogačar.
Als de Belg ten aanval trekt en de Sloveen legt in de achtergrond de boel plat, dan heeft Wellens de weg vrij. En zelfs zonder Pogačar blijkt Wellens de laatste jaren nog moeilijk terug te halen. Toen hij in de Tour richting Carcassonne versnelde, liep zijn voorsprong op tot 1’28. Met onder meer Julian Alaphilippe, Wout van Aert en Jasper Stuyven reden er thans geen prutsers in de achtervolging.
Inmiddels wacht België bij de mannen al sinds 2017 op een Belgische winnaar in Vlaanderens Mooiste. Die laatste was Philippe Gilbert. Hij deed het toen met een lange solo en… in de Belgische kampioenentrui.
