Dina Scavone sprintte in Dwars door het Hageland naar winst tegen 9 continentale teams en gaf haar clubteam Carbonbike Giordana Sofré in 1 namiddag een stevige duw richting spotlights. Wat doet zo’n stunt met een ploeg die al jaren bouwt, maar bewust nuchter blijft? Ploegleidster Fien De Paepe reageert trots, ambitieus en zonder grootspraak. “Wij lopen niet naast onze schoenen. Maar dit bevestigt wel dat onze aanpak werkt.”
Eerst de ontlading
De Paepe beleefde de finale niet aan de meet, maar in de ploegwagen. “Wij hadden vooraf 2 scenario’s besproken”, vertelt ze. “1 scenario was dat een klein groepje zou vooruit blijven en dan was het de bedoeling dat Annemarie Worst mee zou zijn. Maar toen er in de finale nog 6 rensters weg waren, zaten wij daar helaas niet bij.”
Net dan schakelde Carbonbike Giordana Sofré snel om. “Op dat moment zijn Annemarie en Antje Valkeneers volledig beginnen rijden”, vertelt De Paepe. “We hadden afgesproken: als we niet mee zijn, dan proberen we de koers toch nog samen te brengen voor Dina. Dat is uiteindelijk gelukt door hun werk en ook door AG Insurance-Soudal, dat ondanks een eigen renster voorin toch mee op kop reed. Achteraf was het supermooi om te horen hoe snel iedereen geschakeld heeft.”
De winst zelf kwam bijna onverwacht binnen. “Op de radio werd eigenlijk niks gezegd, dus dat was echt moeilijk. We reden zonder oortjes, dus Dina kon het zelf ook niet melden. En dan stuurde onze mechanieker plots: ‘Dina wint.’ Wij waren natuurlijk heel content in de auto.” Dat de zege niet uit de lucht viel, benadrukt De Paepe meteen. “We hadden deze wedstrijd echt aangestipt. We zijn gaan verkennen met onze 6 rensters en het alziend oog van ploegleider Mats. Dat gebeurt niet vaak. Ik denk dat die voorbereiding een groot verschil heeft gemaakt.”
Nuchter over Dina en de stap hogerop
Scavone verstevigde met haar zege ook haar leidersplaats in de Lotto Belgium Cup. De vraag dringt zich op of Carbonbike Giordana Sofré haar kopvrouw straks niet kwijtspeelt. De Paepe blijft opvallend rustig bij die stelling. “Wij staan daar heel nuchter in. Wij zijn een clubteam. Wij betalen onze rensters geen maandelijks inkomen. Als iemand de kans krijgt om naar een ploeg te gaan waar dat wel zo is, dan zullen we haar met alle plezier laten gaan.”
Meer nog: De Paepe zou het zien als een bekroning van jarenlang werk. “Toen Dina bij ons kwam, was dat absoluut niet de renster die ze vandaag is. Dat is iets wat we samen opgebouwd hebben en daar zijn we supertrots op. Dus als een profploeg haar potentieel ziet en ook een aanpak heeft die voor haar werkt, dan willen wij daar absoluut geen probleem van maken. No hard feelings. Maar hogerop betekent voor ons wel: een ploeg waar een renster correct verloond wordt.”
Of deze overwinning bewijst dat Carbonbike Giordana Sofré klaar is voor het continentale niveau? “Deze overwinning alleen bewijst dat volgens mij niet”, zegt De Paepe. “Wij hebben sinds 2019 enorm veel ervaring opgedaan en tonen wel dat we elk jaar stappen zetten. Onze werking zit goed. Qua materiaal en ondersteuning zitten wij al op het niveau van veel continentale ploegen die hun rensters niet betalen. Maar als wij die stap zetten, willen we het wel op een duurzame en correcte manier doen.”
Volgens De Paepe zit de kracht van haar ploeg niet in 1 wondermiddel, maar in structuur en mensenkennis. “Wij hebben geen gek geheim”, zegt ze. “Maar wij investeren enorm veel tijd in het hele teamgebeuren. Van scouting tot staf, van communicatie tot rolverdeling. Ik denk dat communicatie ons sterkste punt is. Goede afspraken, open praten, weten wat ieders sterkte is: dat maakt het verschil.”
Het geheim en de volgende ambitie
Die aanpak gaat ver. “Wij zitten heel kort op onze rensters. Wij weten wie zij zijn, van waar ze komen, wat hen bezighoudt. Ik zeg soms lachend: wij weten zelfs of iemand een hond thuis heeft. Maar dat is wel belangrijk. Je bouwt zo vertrouwen op. Op stage doen we ook wedstrijdsimulaties en andere trainingen dan alleen maar duurwerk. Rensters voelen daardoor ook zelf waar ze staan en wat hun toekomstbeeld is binnen de ploeg.”
Ook commercieel hoopt de ploeg nu te oogsten, al wil De Paepe niet doen alsof alles van 1 zondag afhangt. “Nieuwe sponsors aantrekken is een groot doel voor ons”, zegt ze. “Maar het is altijd een kwestie van de juiste mensen op het juiste moment te kunnen benaderen met het juiste verhaal. Deze zege helpt, natuurlijk. Maar wij hadden in mei ook al podiumplaatsen op UCI-niveau en veel schermtijd met Helena Bieber. Voor ons bevestigen de resultaten vooral dat we staan waar we willen staan.” De volgende doelen liggen al klaar. “In de Baloise Ladies Tour willen we opnieuw meedoen voor het klassement met Helena en mikken op een sprintresultaat met Dina. En ik geef je graag een primeur: we hebben nu 12 overwinningen met 7 verschillende meisjes. Het zou mooi zijn als we op het einde van het jaar met 10 verschillende rensters een koers hebben gewonnen.”
Zo klinkt De Paepe zoals haar ploeg koerst: helder, doelgericht en zonder franjes. Dwars door het Hageland 2026 leverde meer op dan alleen een prestigieuze zege. Het gaf ook een antwoord op de vraag wat Carbonbike Giordana Sofré vandaag is: geen ploeg van grote woorden, wel een team dat zijn plaats afdwingt. “Wij zijn een team met enkel teamplayers”, besluit De Paepe. “We zoeken mensen die hard kunnen rijden en onzelfzuchtig zijn. Die hebben we nu gevonden. En daar zijn wij heel blij mee.”
