Een gedurfd idee, geboren op de werkvloer van de gentse fietsenbouwer Jaegher, mondde uit in een geslaagde aanval op een Strava KOM die tot dan toe in handen was van de profs. Met een minutieus voorbereide setup en een team van 5 amateurrenners, bewezen ze dat materiaal en voorbereiding het verschil kunnen maken op de kasseien van Parijs-Roubaix. Emanuel Ramoudt, een van de drijvende krachten achter het project, legt uit hoe ze de mythe van de profs doorprikten op de strook van Cysoing naar Bourghelles.
Gewaagd plan
Het begon allemaal met een simpele, maar uitdagende gedachte. “Het is een idee geweest van een medewerker hier, die zoiets had van: wij maken de juiste fietsen met de juiste setup, dan kunnen wij sneller zijn dan de profs op een strook in Roubaix”, vertelt Ramoudt. Het plan was geen losse flodder, maar een berekende poging om de unieke kwaliteiten van hun fietsen te etaleren. De kasseien van Noord-Frankrijk vormden daarvoor het perfecte decor.
Voor Jaegher was dit de ultieme testcase. Hun stalen fietsen staan bekend om een zekere mate van comfort zonder in te boeten aan snelheid, een eigenschap die op de ruwe stenen van Roubaix van onschatbare waarde is. “Mensen die met een fiets van ons rijden zeggen vaak: ‘Had ik dat eerder geweten’. Het is precies niet zo hard als het moet qua schokken, maar toch snel”, aldus Ramoudt. “Dat is de perfecte plaats om onze USP’s uit te spelen.”
Aan het toeval werd niets overgelaten. Een groep van 5 renners, met naast Ramoudt ook Braam Merlier, werd samengesteld en de missie werd tot in de puntjes voorbereid. “We hebben de lijnen goed verkend en gezorgd dat we een optimale setup hadden”, legt Ramoudt uit. De focus lag op een totaalconcept waarbij elk detail telde. Van de kleding tot de bandendruk, alles was gericht op maximale efficiëntie en snelheid over de hobbelige kasseistroken.
Materiaal dat het verschil maakt
De sleutel tot het succes lag in de combinatie van de fietsen met zorgvuldig gekozen onderdelen. Jaegher gebruikte een mix van hun eigen weg- en gravelfietsen. “Onze wegfietsen gaan tegenwoordig tot 40 mm banden, optioneel voor wie dat wil”, duidt Ramoudt. Deze mogelijkheid bleek cruciaal. Het hele team reed met 40 mm banden, wat een aanzienlijk lagere bandendruk toelietw, wat zorgde voor meer comfort en grip.
De partners werden zorgvuldig geselecteerd om de perfecte machine te bouwen. Voor de wielen werd een beroep gedaan op Tune, een merk dat na een kapitaalinjectie van Lightweight een sterke comeback maakt. “Ze zijn op de markt gekomen met velgen van 30 mm binnenbreedte. Dat zorgt voor zowel een aerodynamisch voordeel als meer luchtvolume in de band, wat voor ons ideaal was”, aldus Ramoudt. Voor de banden viel de keuze op Schwalbe. “De nieuwe G-One Allround is een snelle, slick band die perfect is voor licht gravel of, in dit geval, de kasseien.”
De aerodynamica werd verzorgd door de Belgische specialist Bioracer. “Als Belgische trots voor aerodynamica hebben zij ons tijdritpak afgeleverd, inclusief de aero-overschoenen”, vertelt Ramoudt. Deze complete aanpak, waarbij het frame, de wielen, de banden en de kleding als 1 geheel werden beschouwd, was de basis van all vertrouwen. De combinatie van comfort door het frame en de brede banden met de aerodynamische voordelen van de kleding bleek een winnende formule.
De keuze voor Cysoing
De keuze viel op de kasseistrook van Cysoing naar Bourghelles, een sector van ongeveer anderhalve kilometer. Die beslissing was vooral praktisch van aard. “We hebben die gekozen in functie van de ondergrond, een goede verkeerssituatie, de aanloop, maar ook de wind. Hoewel de wind uiteindelijk geen rol van betekenis speelde, was de veiligheid een topprioriteit. We wilden de aanloop en aankomst veilig kunnen doen, zonder seingevers te moeten plaatsen op gevaarlijke kruispunten.”
Andere iconische stroken zoals Mons-en-Pévèle en Carrefour de l’Arbre werden ook overwogen, maar Cysoing bood de beste omstandigheden voor een gecontroleerde poging. Het team reed niet alleen het officiële Strava-segment, maar ook een doorlopende variant die de 2 delen van de strook verbindt. “De koers rijdt daar een stukje door een woonwijk, maar je kan ook rechtdoor. Op die doorlopende strook hebben we de KOM ook, maar die is niet officieel”, verduidelijkt Ramoudt.
Het resultaat was een succes. De KOM werd veroverd en Jaegher bewees zijn punt: met het juiste materiaal kan een goedgetrainde amateur sneller zijn dan een prof op zijn specifieke wedstrijdmateriaal. De geslaagde missie smaakt naar meer. “Het heeft ons wel getriggerd om nog eens terug te gaan. We hebben het gevoel dat er daar nog veel te rapen valt voor de betere amateur”, lacht Ramoudt. De jacht op meer kassei-KOM’s is geopend.
