Marly Grav in Valkenburg werd maar een beteuterd avontuur voor Hanne Van Loock van het SerSo Gravel Team. Ze stond na 55 km aan de kant. Een mechanisch probleem besliste anders over haar dagplanning, maar de focus is alweer verlegd. Want beleeft Van Loock een seizoen waarin de ene sterke prestatie de andere overtreft.
Topseizoen
Marly Grav was een hoofddoel voor Hanne Van Loock, maar het werd een wedstrijd om snel te vergeten. Al na 12 km sloeg het noodlot toe. “Mijn ketting lag eraf”, vertelt Van Loock. Een cruciaal moment, zo vroeg in de wedstrijd, met onmiddellijke gevolgen. “Het peloton was weg en vervolgens heb ik nog heel lang in niemandsland gereden. De strijdlust was er wel, maar de situatie was uitzichtloos.”
De beslissing om de handdoek in de ring te gooien, volgde na 55 hoofdzakelijk eenzame kilometers. De teleurstelling was groot. “Ergens wel, natuurlijk. Ik kwam uiteraard naar hier om te presteren. Het is een mooi parcours en het is ook een parcours dat mij ligt.” Het maakte de opgave extra zuur, zeker omdat ze de omloop niet op voorhand had kunnen verkennen. “Het was mijn debuut in de Marly Grav, maar ik zal moeten terugkomen voor beter. Ik had ook niet verkend, had vooraf enkel de start en de finish gezien.”
Een doel in rook zien opgaan is pijnlijk, maar Van Loock heeft gelukkig andere prestaties om op terug te vallen. “Mijn seizoen is heel goed”, klinkt het meteen een stuk opgewekter. De resultaten spreken voor zich en tonen dat de vorm uitstekend is. De rode draad doorheen het seizoen van Van Loock is consistentie op een hoog niveau. “Ik heb al wat lokale wedstrijden van de Specialized Gravel Series van Bro.go gereden. Zowel in Sint-Laureins als in Aalst was ik 2e. Ook in de Dusty Gravel van Andenne behaalde ik een 2e plaats, al had daar meer ingezeten. “Daar reed ik eigenlijk ver op kop, maar op het einde kreeg ik een lekke band, waardoor ik uiteindelijk pas 2e finishte.”
Granfondo Schleck
Het hoogtepunt van haar seizoen kwam er 2 weken geleden in Duitsland, waar ze de Granfondo 3Rides naar zich toetrok. Een overwinning die haar liefde voor de granfondo’s bevestigt. Hoewel ze voor een gravelteam rijdt, blijven die granfondo’s een belangrijke plaats innemen. “Gravel komt wel op de 1e plaats”, duidt ze. “Maar die liefde voor granfondo’s is 2 jaar geleden begonnen. Af en toe rijd ik er wel ene.”
Die overstap kwam er nadat ze op de weg haar draai niet helemaal vond. “Ik reed op de weg voor het clubteam HOZ Beveren, maar ik kon mij nooit heel goed positioneren. Zo ben ik granfondo’s beginnen rijden. Daar vielen de puzzelstukjes wel in elkaar, want ik heb al een paar keer kunnen winnen.” Vorig jaar voegde ze daar het gravelen aan toe, eerst als individu en sinds dit seizoen in het shirt van SerSo. De ploeg biedt een enorme meerwaarde. “Zeker voor de bevoorrading. Er zijn altijd mensen aan de start om vestjes aan te nemen en aan de finish staan ze ook altijd paraat.”
Met de teleurstelling van Valkenburg doorgespoeld, richt Van Loock de blik weer vooruit. De volgende grote afspraak is de Granfondo Schleck in Luxemburg. Een wedstrijd met een speciale betekenis. “Die heb ik al 2 jaar op rij gewonnen, dus ik hoop die een 3e keer te winnen. Dat is wel iets waar ik naartoe piek.” Het parcours daar is haar op het lijf geschreven. “Korte klimmen liggen mij gewoon heel goed.”
Dijle en Demer
Nog voor de Schleck is er volgende week de Granfondo Vosges in de Vogezen en in juni en juli 2026 staan er opnieuw gravelwedstrijden op het programma. Maar er is nog een groot doel dit jaar: het Europees kampioenschap in Houffalize. “Het EK is eveneens een parcours dat me goed moet liggen. Daar kijk ik ook heel hard naar uit”, bekent ze.
Die sportieve ambities combineert Van Loock met een voltijdse baan bij De Watergroep, waar ze in het labo het kraantjeswater controleert. De oplossing voor de trainingsarbeid is even ingenieus als efficiënt. “Ik heb het geluk dat ik mijn woon-werkverkeer met de fiets kan doen. Dat is 30 km elke ochtend en 30 elke avond.” Haar dagelijkse rit langs het kanaal Mechelen-Leuven is haar trainingsroute. “Daar kan ik ook mijn blokjes goed doen. Zo valt het eigenlijk goed te combineren.” Soms ruilt ze de racefiets voor de gravelbike en rijdt ze langs de Dijle en de Demer naar het werk. Een perfecte voorbereiding op wat nog komen moet.
