Kobe Vandenabeele heeft de 1e editie van de Borsbeek Gravel Clash op zijn naam geschreven. De 20-jarige renner van Jonge Rakkers Vollezele toonde zich na een afvallingskoers de snelste van een kopgroep van 4. Een deugddoende zege voor de belofte uit Onkerzele, die bewust koos voor een combinatie van wielrennen op een lager niveau en een voltijdse job als postbode. “Het is lang geleden dat ik nog eens gewonnen had, dus dit is zeker plezant.”
Startveld met open plekken
Wie de startlijst van de gravelwedstrijd in Borsbeek bekeek, kon niet naast de opvallend lage opkomst kijken. Amper 11 renners tekenden het startblad. “Dat was wel jammer”, geeft Vandenabeele toe. De oorzaak is volgens hem niet ver te zoeken. “Er waren zondag wel heel veel koersen in Vlaanderen.” Voor hem was de keuze snel gemaakt. Het late startuur bood hem een unieke kans. “Het uur viel goed uit, omdat mijn broer ‘vanmorgen ’s ochtends nog de Ronde van Vlaanderen moest rijden. Zo kon ik eerst daar gaan kijken en dan uiteindelijk doorrijden naar Borsbeek.”
De wedstrijd zelf werd door de hitte en het beperkte deelnemersveld ingekort. “We zouden aanvankelijk 65 km koersen, maar door de warmte en de lage opkomst heeft de organisatie beslist om ons 8 toeren in plaats van 15 te laten rijden.” Ondanks de ingekorte afstand, werd het geen cadeau. “Het was nog altijd zwaar genoeg, hoor.” Vanaf het begin was Vandenabeele bij de pinken. “In het begin zijn we met 5 weggereden”, legt hij uit. “Vervolgens reed er 2 man weg, maar ik geraakte er dan ook nog bij en Niels Verdijck van The Kings sloot ook aan.” Die 4 zouden uiteindelijk om de zege sprinten. “We zijn met dat groepje weggebleven en hebben mooi rondgedraaid.”
Het parcours in Borsbeek was echt voor de technisch onderlegde renners. Een omloop van iets meer dan 4 km met veel bochtenwerk. “Het was redelijk technisch, veel draaien en keren. Je kon niet echt veel recupereren door het vele bochtenwerk.” Het lag de renner van Jonge Rakkers wel. “Er zaten kasseien in, maar daar lag zo’n gravellaagje over. Op sommige stukjes ging je over de kasseien, op andere niet.” Uiteindelijk moest een sprint over de zege beslissen, waarin Vandenabeele zich de sterkste toonde. Een overwinning die deugd deed. “Het is lang geleden dat ik gewonnen had”, bekent hij. “Van bij de aspiranten zelfs.”
Plezier en ambitie
De overstap naar Jonge Rakkers Vollezele, na eerdere passages bij Hubo-SCOTT en Van Mossel uit Heist, was een bewuste keuze. “Omdat ik nu voltijds werk, wilde ik het wat lager proberen. Het zou me te veel vergen om op het echte Elite 2-niveau te blijven koersen, dacht ik.” Bij zijn nieuwe ploeg voelt hij zich in zijn sas. “Bij de Jonge Rakkers krijg ik ook nog altijd mijn kansen, daar ben ik content mee.”
De combinatie met zijn job als postbode bij Bpost is voorlopig ideaal. “Ik kan voor de middag werken tot 1 of 2 uur en daarna gaan trainen.” Hoewel hij als 3e jaars belofte beseft dat de stap naar de profs moeilijk wordt, blijft hij ambitieus. “Als je nu nog altijd belofte bent en niet bij een opleidingsploeg rijdt, weet je zelf ook wel dat het moeilijk gaat worden.”
Toch kijkt hij met vertrouwen naar de toekomst, waarin gravel een belangrijke rol speelt. “Naar het BK Gravel kijk ik echt uit. En voor de rest vooral nog een beetje plezier hebben in het fietsen, ook op de weg. Geen idee hoe lang ik het ga blijven doen als ik straks geen belofte meer ben. Als het plezant blijft, kan het wel gebeuren dat ik blijf koersen.”
Houffalize
Het seizoen van Vandenabeele kende al enkele mooie uitschieters, met onder meer een 14e plaats in Sint-Martens-Lierde. “Maar de ene week ging het al wat beter dan de andere.” De komende weken bekijkt hij van week tot week. “Volgende week rijd ik wellicht op de weg een koers. En dan zien wat er nog komt, dat weet ik nog niet zeker.”
De zege in Borsbeek is alvast een mooie opsteker. Of hij volgend jaar terugkeert om zijn titel te verdedigen? “Ik denk het wel. Het was plezant. Zeker met de zomerse temperaturen erbij.”
