Het belangrijkste verhaal van de Giro d’Italia Women 2026 speelde zich niet af op een bergflank, maar na de finish. Terwijl Demi Vollering haar eindzege vierde, gaf ze een verrassende inkijk in de mentale evolutie die aan haar succes voorafging. Het legt bloot hoe sterk haar kijk op winnen, verliezen en druk de voorbije jaren is veranderd. Dat reikt veel verder dan deze Giro alleen en maakt de Nederlandse gevaarlijker dan ooit.
Kater van WK Zürich
Een Girowinnares die over verlies praat, net nadat ze gewonnen heeft: dat vraagt om uitleg. Net nadat Demi Vollering de eindoverwinning in de spectaculaire slotrit van de Giro 2026 opeiste, sprak ze klare taal. “Ik durfde te verliezen”, onthulde ze het geheim achter haar succes. Het legt de mentale weg bloot die 1 van de beste rensters ter wereld de afgelopen jaren heeft afgelegd. Een weg die haar misschien wel opnieuw helemaal bovenaan de pikorde brengt.
Aan de buitenkant zien we een kampioene die alles heeft, toch schuilt achter die successen een langere zoektocht. Deel van de klasse van Vollering is dat ze zich uitspreekt over haar twijfels en taboes doorprikt. Ze brak al meermaals een lans voor de kwetsbaarheid van de winnaar en de schaduwkanten van topsport. Vergis je niet: de druk van favoriet verschilt fundamenteel van die van uitdager. Naast de druk die ze zichzelf oplegt, volgden na haar successen toenemende verwachtingen vanuit de ploeg, de media en het publiek.
Hoe hoger je klimt, hoe meer je kan verliezen. Het lijkt haast alsof mensen uit een vorm van jaloezie azen op de val van de veelwinnaar. Waar Tadej Pogačar wonderwel aan ontsnapt, lijkt Vollering dubbel en dik te moeten verdragen. Denk aan het hoongelach en de felle kritiek na een aantal tactische keuzes van de laatste jaren. Vollering kwam vaak als pineut uit de bus – niet altijd terecht. Herinner je bijvoorbeeld het WK in Zürich in 2024 waar ze het absolute kopvrouwschap beloofd werd. Ze werd toen keihard afgemaakt omdat ze zich naar die rol gedroeg en Marianne Vos in de finale overboord ging. Daarna ging ze door een diep dal, iets waar ze openlijk over getuigde.
Tour de France Femmes
Ook haar ex-ploeg Team SD Worx liet haar een aantal keer in te steek door niet volledig haar kaart te trekken, zoals in de Tour de France Femmes eerder dat jaar. Ze miste toen op 4 seconden na de eindwinst, een verlies met een erg zuur randje. Die tijd verloor ze in een veelvoud toen haar ploeggenote eerder die ronde voor haar eigen kans mocht gaan, op het moment dat Vollering in de gele trui tegen de grond lag. Vollering gedroeg het – misschien te – waardig en sloeg in de media nooit om zich heen.
Haar uitspraak mogen we gerust als een kantelmoment zien. Vollering vertrekt niet langer vanuit een angst om te falen en aanvaardt dat verlies mogelijk is. Daardoor kan ze opnieuw vrij koersen, verlost van het juk om de koers als favoriete te dragen. Na haar eindwinst verwees ze expliciet hoe ze zo de druk in de slotrit van de Giro bewust bij Anna van der Breggen legde.
Misschien moeten we zo ook de vreemde spelletjes van haar ploeg FDJ United-Suez lezen, zoals toen ze in die bizarre Omloop Het Nieuwsblad van 2025 de kopgroep een immense voorsprong lieten pakken. Zie het als durven verliezen om het speelveld te herzetten. Je kan er keihard mee tegen de muur lopen, maar na verloop van tijd verschuift het kader en levert het mooie resultaten op.
Durven loslaten
Om te durven verliezen, moet je controle loslaten. Dat is een aartsmoeilijke opdracht binnen topsport, dat perfectionisme beloont. Veel kampioenen raken gevangen in de noodzaak om hun status te verdedigen. Binnen die context voelt loslaten vaak als iets gevaarlijk, terwijl het juist bevrijdend kan werken. We krijgen daarom te maken met een mentaal rijpere Vollering. Haar dominantie in 2026 illustreert haar mentale weerbaarheid, net daar schuilt de sterkte van de kampioene. Het 1e jaar bij haar nieuwe ploeg draaide uit op een serieuze teleurstelling. De nederlaag tegen een ongenaakbare Pauline Ferrand-Prévot kwam wellicht aan als een mokerslag.
We zien anno 2026 niet noodzakelijk een fysiek sterkere, maar wel een mentaal completere renster. Een kampioene die durft te verliezen, is gevaarlijker dan ooit. Waar Vollering soms leek te worstelen met de druk binnen wedstrijden, gooide ze dat juk overboord. Soms ontstaat de grootste vrijheid wanneer je accepteert dat alles ook kan mislopen. Misschien was dat wel het echte geheim achter haar Giro-zege.
