Na een bewogen seizoensbegin bij haar nieuwe ploeg maakt Audrey De Keersmaeker de balans op. De overstap naar de WorldTour bracht nieuwe uitdagingen, een onverwachte deelname aan een Grote Ronde en een kennismaking met de voorjaarsklassiekers met zich mee. Tijdens het BK in Brasschaat moest ze roeien met de riemen die ze had tegen de grote blokken. Met de belangrijkste koers van het jaar in het vooruitzicht hoopt de renster van Picnic PostNL op een selectie om haar groeiende vormpeil te verzilveren. “Als ik naar de Tour ga, denk ik dat ik nog wel weer een stap kan zetten.”
Kampioenschap tegen de overmacht
Het kampioenschap was een tactisch steekspel voor De Keersmaeker. Met slechts 1 ploeggenote aan de start was het opboksen tegen de meerderheid van andere teams. “Ik had Ella Heremans als ploeggenote, maar met 2 rensters tegen blokken als AG en Lotto was het voor ons meer ondergaan”, blikt ze terug. De weersomstandigheden maakten de uitdaging compleet. “Het was warm, maar dat was voor iedereen zo. Het was voor mij redelijk vlak, maar uiteindelijk was het nog een mooie koers.”
Zonder grote ploeg om het gewicht van die koers te dragen, was anticiperen cruciaal. Vooraf werden er geen strakke tactische plannen gesmeed, het koersverloop dicteerde de acties. “Het was zien waar het interessant was om bij te zijn en waar niet. Als een grote ploeg de slag miste, wisten we dat we zelf niet moesten proberen springen. Dan ging een ploeg zoals AG of Lotto het toch wel dichtrijden.” Pas wanneer de favorieten meezaten, was het zaak om mee te schuiven.
De titelstrijd volgde op een voorjaar dat er compleet anders uitzag dan de voorbije jaren. Voor het eerst stonden de klassiekers op haar programma. “Ik heb de grote voorjaarswedstrijden gereden, iets dat ik vorig jaar had overgeslagen. Dat was een nieuwe insteek en een leerrijke ervaring”, vertelt ze. Het doel was om de rensters op elkaar in te spelen. “Normaal zou ik de Giro rijden met sprintster Rachele Barbieri. Had ik het voorjaar niet gereden, had ik nog nooit met haar in koers gezeten.”
Verrassing in de hitte
De ervaring in het voorjaar moest renderen in de Ardennenklassiekers, maar het lot besliste anders. Kopvrouw Eleonora Ciabocco viel weg door een valpartij in Trofeo Binda. Dat veranderde de dynamiek binnen de selectie. “Iedereen had daardoor een beetje meer een vrije rol”, aldus De Keersmaeker. “Het was meer met elkaar leren rijden. We moesten vooral aan de groepsdynamiek en de onderlinge samenwerking werken ter voorbereiding op de Grote Rondes die later in het seizoen nog zouden volgen.”
Na het voorjaar stond er een rustperiode gepland, maar de telefoon rinkelde onverwachts. De ploegleiding had haar nodig voor de 1e Grote Ronde van het jaar. “Ik kreeg een surprise telefoontje dat ik toch mee mocht om Eleonora te ondersteunen in de Vuelta”, klinkt het. De pech bleef de ploeg echter achtervolgen, want de Italiaanse moest de 2e dag staken na een nieuwe val. “Dat was een hele aderlating voor de ploeg, maar we hebben er het beste van gemaakt en iedereen kreeg kansen om zich te tonen.”
Die onverwachte meerdaagse eiste zijn tol. “Nadien heb ik rust moeten nemen omdat de batterij zo goed als leeg was”, geeft De Keersmaeker toe. Het typeert het veeleisende niveau. Haar nieuwe werkomgeving verschilt sterk van haar vorige ploeg. “Het is een internationaal gezelschap, de voertaal is uiteraard standaard Engels”, merkt ze op. “De voorbereiding naar een koers toe en hoe een wedstrijd geanalyseerd wordt, is nu veel uitgebreider. Het zijn ook altijd grote koersen. Kleine rondjes rijden we gewoon niet met deze ploeg.”
Selectiestress voor de Tour
Na de recuperatie diende de Tour de Suisse als heropstart. Het lichaam moest opnieuw wennen aan de hoogste wedstrijdintensiteit. “Die eerste etappes vielen serieus tegen omdat ik die zware, intensieve prikkels niet meer gewoon was”, lacht ze. Het ritme keerde echter snel terug in de benen. “Dag na dag werd ik daar beter. Als ik nu kijk naar de waardes die ik reed op het BK, die zijn gewoon goed.”
Die goede cijfers voeden de hoop op een deelname aan de belangrijkste wedstrijd van de zomer, al zwijgt de ploeg nog over de selectie. De Keersmaeker reed de Tour de France Femmes 2 jaar geleden al eens bij Lotto en kent de impact van het event. “Er is vooral heel veel commotie rond de Tour”, herinnert ze zich. “De media en de massa fans die daar aanwezig is, is een heel groot verschil met andere wedstrijden. Het blijft een heel speciaal gegeven.”
Op sportief vlak is de Franse rittenkoers de absolute top. Waar in andere Grote Rondes de toppers soms verdeeld zijn, tekent in Frankrijk het absolute kruim present. “In de Tour staat van elke ploeg de echte kopvrouw aan de start, daar wordt altijd ontzettend hard gereden”, analyseert ze. Of ze erbij is of niet, haar visie blijft duidelijk. “Wielrennen is echt een ploegsport aan het worden. Als je iemand van je ploeg kunt helpen aan een resultaat, dan heb je daaraan mee bijgedragen. Dat is mooi”
