De Ronde van Frankrijk is niet alleen de grootste wielerwedstrijd, maar stilaan ook het grootste hitte-experiment ter wereld. Renners smelten mee met het asfalt en ijs wordt belangrijker in de koers dan in de cocktails van de gemiddelde zomerbar. Hoog tijd om enkele ideeën te lanceren om de Tour hitteproof te maken. Van verrassend realistisch tot heerlijk absurd.
Groeimarkt aanboren
Het probleem valt eenvoudig op te lossen: verplaats de Tour op de kalender. We weten natuurlijk allemaal dat het niet zover zal komen, dus grijpen we naar de volgende instant-oplossing: vroeger starten. Dat heeft enkel zin als de renners in de vroege ochtend beginnen om de piekhitte te vermijden. In Zuid-Frankrijk loopt de temperatuur vaak pas na de middag echt uit de hand. Waarom blijven ritten dan pas rond 13 uur vertrekken?
Natuurlijk ligt dat commercieel erg moeilijk, alleen al voor de TV-uitzendingen. Misschien biedt het verleden hier wel inspiratie, toen 2 ritten op 1 dag werden afgewerkt. We zijn niet vergeten dat het Spartaanse regime omwille van een reden werd afgevoerd. Lange dagen met vele verplaatsingen willen we niet terugzien. Toch valt te overwegen om korte ritten in te voeren in de vroege ochtend en de vooravond. Zo blijf je weg van het heetste moment van de dag. We noemen het de siësta-maatregel.
Het is een oplossing met verrassend veel voordelen. Zo ruimen we meteen een ander pijnpunt uit de weg: de lange ritten waarop een nieuwe generatie dreigt af te haken. Door te spelen met het tijdstip, krijgen bovendien ook fans aan de andere kant van onze planeet de kans om de koers te volgen. Dat economische argument zou ASO wel eens over de streep kunnen trekken: het opent de deur naar een enorme potentiële groeimarkt zoals Azië. Daarnaast kunnen niet enkel de vakantiegangers, maar ook de werkende Fransen ’s avonds gewoon langs de kant van de weg aanschuiven. Beeld je bovendien in dat Ben Healy en Valentin Paret-Peintre vorig jaar de top van de Mont Ventoux naderden met de verkleurende horizon op de achtergrond. Mooiere toeristische reclame voor Frankrijk bestaat er niet.
Benelux-Tour
Wie de weerkaarten de afgelopen week bekeek, zag dat de roodste gebieden wel heel erg samenvielen met het Tour-parcours. De Tour hoeft niet elk jaar 2 weken door de oven van Zuid-Frankrijk te trekken. Ook elders in Frankrijk regeerde de hitte, maar die paar graden minder kan voor de renners een groot verschil maken. Geef Normandië, Bretagne, Vlaanderen en Nederland opnieuw een grotere rol. Deze Benelux-Tour oplossing zorgt voor minder kans op 40 graden, meer waaiers en vaak zelfs spectaculairdere koers. Het biedt meteen ook tegengif voor de dominantie van de Sloveense wereldkampioen. Wil ASO de klimmers absoluut aan de Tour-zege helpen om Paul Seixas op de troon te heisen, dan kunnen ze een aantal aankomsten op grotere hoogte inlassen. Daar kunnen tijdsverschillen hoger oplopen, terwijl het enkele graden koeler is.
We weten dat de hitte een blijvende factor zal zijn. Argumenten dat men het parcours in een circus als de Tour niet last-minute kan aanpassen, is dus nonsens. Het is perfect planbaar om een A- en B-parcours uit te tekenen, om snel te kunnen schakelen als een bepaalde temperatuur wordt overschreden. Bepaal daarnaast vooraf vanaf welke grens een rustdag of neutralisatie wordt ingevoerd.
Dario Frigo
Enkele jaren geleden opperde teammanager Eusebio Unzué om een wissel te kunnen doorvoeren tijdens een Grote Ronde. Waarom geen hittejoker, waarbij elke ploeg 1 keer een renner mag vervangen tijdens de Tour. Zo kunnen ze bijna letterlijk een verse kracht uit de koelkast halen. We hebben zelfs een naam klaar: de Dario Frigo van de Tour. Een dergelijke medische wissel had dit jaar kunnen vermijden dat Cian Uijtdebroeks zijn onverantwoorde koortstocht verderzette.
De renners van vroeger pakken graag uit met de fratsen die ze uithaalden. Is dat speelse met de wetenschappelijke benadering verdwenen in de huidige generatie? Of durft iemand stiekem de airco van de Tour-directie onklaar maken, zodat ze sneller overstag gaan voor onze anti-hitte maatregelen?
Als ASO niet smelt voor onze voorstellen, dan leggen we een ultiem bod op tafel: de Wout van Aert-regel. Bij temperaturen boven 35 graden wordt de gele trui niet meer toegekend op tijd, maar op veelzijdigheid. Sprinten, klimmen, waaierrijden, bidons halen én ploegmaats redden: plots maakt iemand als Wout van Aert weer kans op de eindzege. Toegegeven, het is absoluut onrealistisch. Maar ongeveer even realistisch als 3 weken lang koersen bij 40 graden.
