De Australische 1e jaars junior Declan Pritchard (16) beleeft een vliegende start op Europese bodem. Als gastrenner bij Acrog-Tormans wist hij afgelopen weekend meteen 2 overwinningen op zijn naam te schrijven. De stap naar Europa is voor veel talenten gigantisch, maar de 1e jaars U19 toonde zich meteen dominant. Zijn aanloop naar zijn raceweekend in Genk en Heultje verliep nochtans allesbehalve vlekkeloos. Pritchard moest zijn verwachtingen flink moest bijstellen. “Ik twijfelde of de stijl van een kermiskoers mijn kansen zou beperken.”
Straatmeubilair
Zijn avontuur naar het Europese continent begon voor Pritchard in Frankrijk met de Region de Sud eind juni 2026. Hij stond er aan de start met de instelling om te leren, te verbeteren en waar mogelijk een goed resultaat neer te zetten. “Voorafgaand aan mijn koersen hier in België had ik een behoorlijk goede vorm opgebouwd, maar ik had toch het zwaar in die 1e koers in Genk”, legt hij uit. “Door een jetlag, wat ziek zijn en een crash in mijn 2e koersdag in Frankrijk had ik mijn verwachtingen voor dit weekend naar beneden bijgesteld.”
De getemperde verwachtingen bleken niet echt noodzaak, want Pritchard sloeg in zijn 1e Belgische kermiskoers in Genk meteen toe. “Ik was behoorlijk blij om met de 1e overwinning weg te komen”, blikt hij terug op zijn succesvolle entree. “Die zege gaf me direct wat rust en het broodnodige zelfvertrouwen voor het vervolg van het weekend. “Daarna wist ik dat, als ik de 2e dag slim zou koersen, een overwinning ook weer tot de mogelijkheden zou behoren.”
Het Belgische wielrennen staat bekend als agressief en technisch, wat veel stuurmanskunst vereist voor buitenlandse renners. Waar Pritchard in Australië gewend was aan grote, brede wegen, vormt het Vlaamse asfalt een compleet nieuwe uitdaging. “Voor mij is het meest uitdagende aspect wellicht de technische kant van het parcours”, vertelt hij. “De smalle wegen en de toevoeging van straatmeubilair dwingen me om tijdens de races heel goed op mijn omgeving te letten, iets waaraan ik me in Australië nooit echt heb moeten aanpassen.”
Acrog-Tormans
De kans om het tricot van Acrog-Tormans te dragen, kwam tot stand via SEG Cycling, het Nederlandse managementbureau waarmee Pritchard nauw samenwerkt. “Zij gaven een oproep uit voor Australische renners om bij een overzeese ploeg te koersen”, legt hij uit. Na zijn sollicitatie werd hij samen met 3 landgenoten geselecteerd voor dit project. De groep renners werd opgesplitst in 2 blokken van telkens 2 maanden, waardoor hij nu volop de kans krijgt om ervaring op te doen in het mekka van de wielerwereld.
De overstap naar de Kempische structuur van Jef Robert brengt een aanzienlijk verschil in professionaliteit met zich mee vergeleken met zijn thuisland. De ondersteuning tijdens de koersen blijkt een enorme verandering te zijn. “Zaken als voeding en herstel worden allemaal door de ploeg georganiseerd”, benadrukt Pritchard. “Dat heeft me enorm geholpen om me comfortabeler te voelen binnen de hele omgeving en me volledig op de koers te focussen.”
Als gastrenner integreren in een reeds gevestigde ploeg is vaak complex, maar de Aussie voelde zich direct thuis. “De teamomgeving is ongelooflijk gastvrij, de staf en renners doen er alles aan om ons te accommoderen en te integreren als 1 van hen”, klinkt het lovend. “Acrog-Tormans toont enorme steun voor Hamish en mij. Ze tonen begrip bij onze eerste stappen in Europa en de ploegmaats zijn super behulpzaam en vriendelijk.” Hamish is Hamish Carson, zijn landgenoot die mee is gekomen en 2e werd in Genk en 6e in Heultje.
Kop3
Voor het Belgische wielerpubliek is Pritchard een nieuwe naam. De renner omschrijft zichzelf momenteel als een allrounder die bewust nog geen specifieke vaardigheid heeft gekozen om op te focussen. “Ik houd mijn stijl breed totdat ik precies kan aanwijzen waar ik goed in ben”, analyseert hij. “Mijn zwakte ligt in de bergen, waar mijn grote lichaamsbouw niet helpt. Maar in vlakkere etappes zorgen mijn aanleg om lang vermogen te leveren en mijn sprintkwaliteiten ervoor dat ik veel verschillende domeinen kan bestrijken.”
Achter de 2 zeges schuilen aanzienlijke opofferingen. De jonge renner moet ver van huis ineens volledig voor zichzelf zorgen. “Het zwaarste deel van deze reis is dat ik me moet aanpassen aan het feit dat ik alles zelf moet doen”, bekent hij. “Bovenop mijn voeding en de schoonmaak moet ik ook dagelijks mijn schoolwerk afronden. Het is een uitdaging om de discipline te vinden en mijn leerproces zelf te sturen zonder docenten. Maar weekenden als deze maken het absoluut de moeite waard en geven me veel motivatie.”
De dubbele winst verandert het perspectief voor het restant van het seizoen. “Deze overwinningen zetten de standaard die ik wil bereiken tijdens de 2 maanden dat ik hier ben”, stelt Pritchard resoluut. Hij hoopt op meer succes en kansen in grotere UCI-koersen en interclubs. Een profcontract blijft zijn ultieme droom. “Maar ik denk dat er nog enkele resultaten nodig zijn voordat ik stappen in die richting kan zetten. Als 1ejaars U19 heb ik gelukkig nog volop tijd om dat doel te bereiken.”
