Anna Meeusen beleefde de afgelopen maanden een gitzwarte periode in haar nog jonge carrière. Na steeds terugkerende problemen met de ploegleiding van NXTG Racing, gebrekkig materiaal en geen mentale ondersteuning, besloot ze haar contract eenzijdig te verbreken. De sfeer binnen de Nederlandse opleidingsploeg lijkt van toxische aard.


Mentaal afgebroken
De voorbije maanden vormden een ongeziene beproeving voor Meeusen, die al snel merkte dat de realiteit binnen het team niet strookte met haar verwachtingen. “Het is een emotionele rollercoaster geweest voor mij de afgelopen maanden”, vertelt ze, na een intense training op de Velodroom in Heusden-Zolder ter voorbereiding van het WK Baanwielrennen voor junioren van komende week. “Met de ploeg liep het niet zo vlot, vooral mentaal dan. Er waren veel problemen. Ik voelde me er totaal niet goed.”
De negatieve communicatie vanuit de ploegleiding haalde haar zelfvertrouwen na verloop van tijd volledig onderuit. “Ze gaven me het gevoel dat ik niet goed genoeg was om een koers uit te rijden. Ze zeiden voor elke koers dat het maar voor 2 rensters was, omdat de anderen tekort schoten. Dat heeft me mentaal neergehaald, tot ik ben gekraakt. Dat is best wel zwaar voor mij. Terwijl ik vind dat ik nooit mijn eigen kansen heb gekregen. Cru gezegd zijn er 2 favorieten in de ploeg die een beetje hun zin mogen doen.”
De onderlinge sfeer bleek ver te zoeken door interne concurrentie en afgunst, wat je eigenlijk allerminst zou verwachten bij een opleidingsploeg. “Iedereen rijdt er tegen elkaar”, spaart Meeusen haar frustratie niet. “Er heerst veel jaloezie binnen de ploeg. Er is met Imke Menting ook al eerder een ander meisje uit de ploeg gestapt. En ik heb gehoord dat er nog rensters weg willen. Dat zegt genoeg, denk ik.”


Gebrek aan respect
Haar enthousiasme na de gesprekken met ploegleidster Natascha Knaven-den Ouden verdween als sneeuw voor de zon toen de beloftes niet werden nagekomen. “Het contact was in het begin heel positief”, bekent ze. “Ze had mij van alles beloofd qua fietsen, maar uiteindelijk stond er in het contract dat ik toch maar 1 fiets kreeg. Ze beloofde dat het keileuk ging zijn, maar het draaide compleet anders uit. Er is continu jaloezie en iedereen zit op elkaars kap. Ze zegt dat dat is om te leren, maar in werkelijkheid hebben we dit jaar niks geleerd. Ik ben er alleen maar slechter van gaan rijden.”
Ook op het vlak van materiaal en professionele begeleiding voelde Meeusen zich in de steek gelaten. “Ik heb in het begin van het jaar op een oude fiets moeten rijden. 2 weken voor Gent-Wevelgem kreeg ik een nieuwe, maar die was niet goed afgesteld. Natascha wil zogezegd een goed team creëren, maar dan zou ze er net voor moeten zorgen dat iedereen bij de groep past. Terwijl ze nu vooral keek naar de rensters die al een stap verder stonden. Ze zegt dat ik volwassen moet zijn, maar ze heeft mij nooit gezegd waar ik het dan verkeerd had. Heel jammer.”
Een valpartij in de wedstrijd van Watersley Ladies Challenge eind juli 2026 betekende uiteindelijk de definitieve druppel voor de verdere samenwerking. “Ik was daar gevallen en mijn shifter was gebroken. Toen ik de dag nadien de ploegmechanieker stuurde met de vraag wat ik kon doen, zei die dat ik gewoon een nieuwe moest kopen en erop zetten. Tja. Ze hebben nooit gevraagd hoe het met mij ging of wat dan ook. Ik heb mijn contract verbroken en daar is niet op gereageerd. Ze toonde geen enkel respect. Het liet haar allemaal koud.”


Remco Evenepoel
Tijdens deze donkere periode kon ze gelukkig rekenen op het luisterend oor en de expertise van haar dichte omgeving. “Ik denk dat ik de meeste steun heb gehad aan mijn ouders. Vooral van mijn papa (Tim Meeusen is scout bij Red Bull-BORA-hansgrohe, red), want die zit ook in de wielerwereld. Ik ga nu het WK op de piste rijden. Van de Belgische ploeg krijg ik heel veel steun. Onder meer Kim de Baat (talent coach bij Belgian Cycling, red) en Dominiue Perissi (de Belgische U19-pistecoach, red) staan volledig achter mij en mijn keuze om individueel het seizoen uit te doen. Sindsdien voelen mijn benen weer 10 keer beter en blink ik stilaan weer in mijn vel.”
“De komende weken rijd ik onder meer nog de Druivenkoers als gastrenster bij de Ploeg op de Root of KVC Meetjesland. Maar nu dus eerst het WK. Ik rijd de Ploegenachtervolging, de Afvalling, het Omnium en de Ploegkoers met Laura Fivé. Ik kijk er echt naar uit, want ik ben dit seizoen nog niet zo goed geweest als nu. Dat hoop ik straks ook te kunnen laten zien.”
Voor 2027 liggen er inmiddels al enkele interessante opties op tafel om haar carrière verder te zetten. “Er zijn wel een paar teams die interesse tonen, maar ik denk eraan om misschien gewoon individueel te rijden. Of om eventueel bij de R.EV Brussels Cycling Academy van Remco Evenepoel te rijden, zodat ik toch wel iets van support krijg. Mijn papa heeft daar goeie contacten, vandaar. En dan zou ik voorts alle selecties met de nationale ploeg afwerken. Dat zullen we nog wel zien, eerst weer genieten op de fiets.”
We contacteerden Natascha Knaven-den Ouden voor haar bevindingen over de samenwerking met Anna Meeusen, maar ze vond het niet de moeite hier op te reageren.