Boyan Vandenbroucke (16) kroonde zich zondag op het uitdagende parcours in Grobbendonk tot Belgisch kampioen Gravel in de categorie U17. De nieuweling van de R.EV Brussels Cycling Academy toonde zijn uitstekende vorm door na een zware afvallingsrace de sprint naar zijn hand te zetten. Voor Ieperling is deze prestigieuze treffer de bekroning op zijn 1e volwaardige wegseizoen.
Schouder tegen schouder
De strijd om de nationale driekleur barstte ook bij de U17-renners in de slotfase van de wedstrijd helemaal los op het Kempense onverhard, waar de droogte het parcours extra lastig had gemaakt. “Uiteindelijk konden we op 20 km van de meet met 3 man wegrijden”, blikt Vandenbroucke terug op het bepalende moment van de koers. “Dat hebben we strak kunnen volhouden tot aan de finishlijn, al bleef ik uiteindelijk nog enkel samen met Noah Rensonnet van VC Andennes over en hebben we de hele tijd redelijk goed rondgedraaid.”
Richting de finish werd het hoge tempo strategisch gedrukt en hielden de koplopers elkaar nauwlettend in de gaten om niet te vroeg op kom te komen. “De laatste 2 km hebben we een beetje proberen afwachten en dan trokken we de sprint vol aan”, legt de kersverse kampioen uit. “Normaal is mijn sprint niet zo heel goed, maar we gingen echt schouder tegen schouder de laatste bocht in om de overwinning te betwisten.”
Een slimme positionering in de laatste meters gaf uiteindelijk de doorslag. “Ik kwam er met iets meer snelheid uit, want mijn medevluchter had de binnenbocht en moest op 3 meter van mij nog de sprint inzetten”, vertelt de West-Vlaming over de hectische ontknoping. “Het was gewoon een kwestie van blijven pushen totdat de buit binnen was op dit parcours, dat door de vele singletracks en moeilijke sporen achteraf gezien best een moeilijk ritje bleek te zijn.”
Transfer van Acrog-Tormans
Voor de pas 16-jarige renner uit het West-Vlaamse Ieper betekent deze nationale titel een enorme opsteker na een lange periode van gerichte trainingen. “Dit is inderdaad mijn allereerste Belgische trui ooit en dat is toch wel heel mooi”, glundert Vandenbroucke. “Er deden hier vandaag redelijk veel goede renners mee, dus ik ben zeer blij dat ik deze wedstrijd succesvol heb kunnen afronden.”
De overstap naar zijn huidige team afgelopen winter heeft een positieve invloed gehad op zijn sportieve ontwikkeling en het algemene vertrouwen in eigen kunnen. “Ik zat aanvankelijk bij Acrog-Tormans, maar in november had ik via ploegleider Patrick Huyghe de kans om naar het R.EV-team te gaan”, verklaart Vandenbroucke zijn recente transfer. “Die kans heb ik onmiddellijk genomen en ik ben heel blij met deze keuze. Net zoals in iedere ploeg wordt er goed voor je gezorgd en ik voelde me hier direct thuis.”
De naam Remco Evenepoel zorgde voor een jonge jongen uiteraard voor een extra dimensie. “De naam Remco Evenepoel spreekt me natuurlijk aan”, aldus de nieuweling vol bewondering. “Het is dan ook altijd leuk en enorm motiverend als je de kans krijgt om in de kleuren van zo’n prestigieuze ploeg te kunnen rijden en jezelf in de kijker te rijden.”
Grote Rondes
Wat betreft zijn eigen specifieke profiel als wielrenner bevindt de fonkelnieuwe nationale gravelkampioen zich nog volop in de ontdekkingsfase. “Ik ben normaal niet echt een sprinter, maar veeleer een renner voor de lange afstand”, analyseert hij zijn eigen capaciteiten. “Er valt momenteel nog veel te ontdekken, want ik rijd nog niet zo heel lang op de weg en kom oorspronkelijk uit de cross.”
Zijn 1e volwaardige wegcampagne als 2e jaars nieuweling heeft hem alvast de nodige koerservaring in diverse zware wedstrijden en klimkoersen opgeleverd. “Dit was een heel goed seizoen en het is het 1e wedstrijdseizoen dat ik veel op de weg rijde”, bevestigt Boyan Vandenbroucke. “Ik heb de grotere koersen voor onze leeftijd gereden, zoals de Ronde van Vlaanderen en de klimkoers in Herbeumont, aangevuld met enkele lokale kermiskoersen.”
De toekomst mag wat uitdaging geven voor de West-Vlaming. “Ik hoop om later prof te worden en als klimmer of klassementsrenner in de Tour de France te rijden, dat is een grote droom”, besluit Vandenbroucke vastberaden. “Voor volgend jaar hoop ik vooral nog een stap te zetten bij de U17 en onder leiding van mijn trainer Patrick Huyghe zoveel mogelijk te groeien door verschillende disciplines te combineren.”
