Kyano Cottignies van het Van Moer Cycling Team kende een bewogen weekend tijdens de Keizer der Junioren. De renner uit Izegem won de openingsrit en pakte zo ook de leiderstrui. Maar met een veel te klein tijdritpak was de West-Vlaming niet opgewassen tegen de concurrentie. “Ik moet nu nog een ploeg vinden voor 2027”, verrast hij andermaal.
Oude Kwaremont
De legendarische Keizer der Junioren begon fantastisch voor de sterke West-Vlaming op de kasseien. “Het is werkelijk perfect begonnen voor mij”, opent Cottignies enthousiast zijn verhaal. “Ik kwam tijdens de 1e etappe als 1e boven op de Oude Kwaremont. Vanaf dat moment zat ik op elke helling telkens in de top 5 of toch minstens top 10. Daardoor reed er uiteindelijk slechts een kleine groep van 3 renners naar de finish in Pittem. Ik voelde me zaterdag echt supersterk.”
Vlak voor de lokale ronden gooide de Australiër de knuppel in het hoenderhok. “Ik wist meteen dat de weg vervolgens erg smal zou worden. Daarom reageerde ik direct en reed ik het gat in mijn eentje dicht. Niet veel later sloot ook Victor Devos van Soudal Quick-Step nog bij ons aan. We vonden elkaar meteen in een prima samenwerking.”
Met 3 vluchters reden ze vervolgens in sneltreinvaart richting de finishlijn van deze openingsetappe. “We werkten uitstekend samen en behielden steeds 20 tot 30 seconden voorsprong”, herinnert Cottignies zich nog goed. “Ik wist dat ik na een zware koers over snelle benen beschik. In de sprint kon ik het werk gelukkig heel mooi afmaken. Deze zege schat ik bovendien veel hoger in dan mijn eerdere ritzege in Everberg tijdens de Vermarc 3-daagse van afgelopen zomer. Het geeft me enorm veel moed.”
Pijnlijk debacle met een veel te klein tijdritpak
De volgende ochtend mocht de renner van Van Moer starten in de felbegeerde gele leiderstrui. “Het voelde heel speciaal om die leiderstrui te mogen dragen”, geeft de renner eerlijk toe. “Ik wilde mijn mooie positie natuurlijk dolgraag verdedigen in de individuele tijdrit in Wulpen. Helaas liep dat door een organisatorische blunder helemaal anders af. Ik hield er achteraf een flinke teleurstelling aan over. Dit had absoluut voorkomen moeten worden.”
De wedstrijdorganisatie bleek namelijk niet voorbereid op de indrukwekkende lengte van de leider. “Ik ben zelf 1m92 groot”, vertelt Cottignies met een diepe zucht. “De organisatie had helaas alleen truien in de maten small en medium beschikbaar. Het tijdritpak spande daardoor echt gigantisch rond mijn lichaam. Mijn trainer wist ook niet wat hij zag. Maar er was werkelijk geen enkele mouw aan te passen, noch letterlijk noch figuurlijk.”
De gevolgen van die veel te knellende onesie lieten niet lang op zich wachten. “Het strakke pak kneep mijn benen na een kilometer rijden al volledig dicht”, zucht Cottignies. “Mijn zwarte broek spande zo hard dat de stof helemaal wit kleurde. Ik beleefde daardoor een verschrikkelijk lange tijdrit van 6 km. Door dit absurde kledingprobleem heb ik helaas mijn klassement definitief verloren. Laat het een les zijn voor de organisatie.”
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Onzekere toekomst
Tijdens de slotrit in Koksijde probeerde Cottignies de knop snel om te draaien. “Ik wilde in de laatste rit nog volop strijden voor de leiderstrui”, stelt hij strijdvaardig. “Al snel merkte ik echter dat het parcours veel te snel was voor een ontsnapping. Het peloton controleerde de wedstrijd volledig gedurende de 9 lokale ronden. We hebben toen alles op de massasprint gezet. De benen waren toen ook al behoorlijk moe.”
Zijn overstap van Acrog naar Van Moer heeft de renner de nodige progressie opgeleverd. “Ik heb de afgelopen 2 seizoenen grote stappen gezet”, blikt Cottignies tevreden terug. “Als 1e jaars junior moest ik nog erg wennen aan het niveau in de grote wedstrijden. Dit jaar kon ik meedoen voor de overwinning in de UCI-koersen. Mijn trainer en ik hebben een heel mooi traject afgelegd. Ik voel me nu klaar voor de beloften.”
Ondanks zijn 4e plaats op de wereldranglijst heeft hij verrassend genoeg nog geen contract getekend. “De opleidingsploegen hanteren momenteel erg bizarre selectieprocedures”, stelt hij nuchter vast. “Ik pas blijkbaar net niet in hun specifieke plaatjes voor volgend seizoen. Mijn management Summit Sport Agency (van voormalig AG2R-prof Mikaël Cherel, red) zoekt nu hard naar een professionele omgeving voor mij. Ik wil me daar verder ontwikkelen om mijn grote droom als profrenner te realiseren. Hopelijk komt er snel een mooie kans.”
