Begin dit jaar maakten we een lijstje op met 5 Belgische junioren die in 2026 voor de doorbraak stonden. 1 van hen was Jinze Joris, de fietsende alliteratie uit Blaasveld. De Antwerpenaar heeft deze voorspelling dit weekend helemaal waargemaakt: op La Redoute won hij de 2e etappe van La Philippe Gilbert en door het stopzetten van de openingsrit (na een zware valpartij) werd hij meteen ook eindwinnaar. Kenners van het jeugdwielrennen hebben zijn naam al lang geleden genoteerd. Maar wie is Jinze Joris precies?
Flandrien van de Toekomst
Leon Joris was in het interbellum een zeer verdienstelijk wielrenner, zijn zoon Frank koos op zijn beurt voor het bestaan van fietsmechanieker en mocht onder meer Eddy Merckx, Eric De Vlaeminck en Patrick Sercu tot zijn cliënteel rekenen. Toch koos Jinze niet meteen voor de koers. Eerst maakte hij furore als veldloper. In die sporttak werd hij 4 keer Vlaams kampioen en 5 keer nationaal kampioen. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. De oudste van een tweeling (broer Tiebe kwam 3 minuten eerder op de wereld) werd razendsnel succesvol in het wielrennen.
Al bij de aspiranten waren er titels voor Joris. Zo kroonde hij zich in 2022 tot Belgisch tijdritkampioen bij de 14-jarigen, terwijl hij was gekomen voor een top 10-notering. Bij de nieuwelingen kon hij zijn titel 2 keer verlengen. In zijn 1e seizoen was hij bij zijn leeftijdscategorie 35 duizendsten van een seconde sneller dan Yasu Vervoort in Waregem. Ook als 2e jaars was het verschil in Geraardsbergen beperkt. Hij reed toen anderhalve seconde sneller dan René Messely.
De periode bij de nieuwelingen zou erg gunstig verlopen. Joris werd ook nog Belgisch kampioen op de weg. De bloemen waren daar voor Marita, de weduwe van de pas overleden ploegleider Nico Berckmans. Hij schreef tevens de Ronde van Vlaanderen op zijn naam. Daar maakte hij het verschil op de Wolvenberg en versloeg er Vic De Smet, die sinds het WK ook bekend is bij het grote publiek. Joris won die dag ook het bergklassement en wandelde met de fiets in de lucht over de meet als Antwerps kampioen – waarvoor hij achteraf een boete kreeg omwille van het gevaar voor de achtervolgers. Logischerwijze was Joris in 2024 Flandrien van de Toekomst.
Speeltijd is voorbij
Ook zijn juniorencarrière legt Joris af bij Acrog-Tormans. Op de ploegvoorstelling kondigde hij aan zijn fiets niet langer meer in de lucht te steken bij overwinningen. Een duidelijk statement: de speeltijd is voorbij, vanaf 2025 staat hij realistischer en nuchterder in het wielerleven. Zijn 1e overwinning als junior liet niet lang op zich wachten. In Ursel was hij de snelste van een uitgebreid deelnemersveld (134 renners) en zegevierde hij uiteindelijk in een sprint met de Noorse vicekampioen Christiansen.
Daarna kende Joris een seizoen van ups en downs. Dit jaar kwam hij er stelselmatig weer helemaal door. Een 15e plaats in de Ronde van Vlaanderen was bemoedigend en in het najaar vond hij terug de benen van weleer. Hij werd 7e in de GP du Haut-Pays Honnelles, 9e in de Keizer der Juniores en nu dus winnaar van La Philippe Gilbert. Het was een bijzonder emotionele dag voor de Antwerpenaar. Deze solo had hij nog nodig om voldaan de winter in te trekken. Bij het passeren van de finish hield hij een foto omhoog van zijn oom en trouwste supporter. Die overleed eerder dit jaar in februari. Een passender eerbetoon kon hij niet krijgen.
Joris vertelde in zijn winnaarsinterview over een periode vol pech, met veel valpartijen. Dat zorgde voor de nodige frustraties en fysieke last, dus deze deed bijzonder veel deugd. Hij schrijft zijn naam bij op een erelijst waarop Tom Pidcock, Remco Evenepoel, Arnaud De Lie, Jarno Widar en Héctor Álvarez staan. Dat is wel erg lekker voor de toekomst. Zeker omdat Joris officieel nog nergens werd aangekondigd voor 2027. Deze overwinning zal zeker helpen bij het vinden van een devo-team. Wij tippen op Soudal Quick-Step Devo Team.
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Toekomst
In het verleden toonde Joris bij RTV al trots de vele prijzen in zijn trofeeënkast. Opvallend is ook de maturiteit die hij als jonge tiener al toonde. Fietsen combineerde hij nog netjes met school (Humane Wetenschappen, nadat hij eerder Latijn-Grieks studeerde). Ambities verkondigde hij met voorbehoud en respect voor de sport. In het verleden vertoefde hij in de zomer nog wel eens met zijn ouders in 2e thuisland Thailand, maar de combinatie met koersen is lastig geworden. Joris beschikt ook over een fanclub, net als zijn eigen account houdt die fanclub haar Instagrampagina netjes afgeschermd voor de buitenwereld. Het hoeft allemaal nog niet te zot te worden. Groot gelijk.
De Antwerpenaar werd ooit als enorm talent bestempeld, maar hoeft de druk van zijn generatie niet alleen op zijn schouders te dragen. De eerder vernoemde Vic De Smet en ook Seff Van Kerckhove komen met nog meer adelbrieven bij de beloften. Benieuwd hoe de jonge talenten zich verder ontwikkelen.
