Alexa Haviland heeft haar veldritseizoen overtuigend geopend. De Canadese juniore won 2 keer tijdens Charm City Cross in Baltimore en voegde daar twee 2 in Cincinnati aan toe. Daarmee bevestigt de mountainbikester haar groeiende ambities in het veldrijden. Na haar verrassende 9e plaats op het WK in Hulst mikt ze opnieuw op een sterk WK. Tegelijk leert ze omgaan met de verwachtingen die bij haar nieuwe status horen.
Gebroken sleutelbeen
Haviland begon haar wintercampagne met 2 overwinningen tijdens Charm City Cross in Baltimore. Ook in Cincinnati stond ze 2 keer op het hoogste podium. Voor de Canadese waren het haar eerste veldritten van het seizoen, nadat ze de voorbije maanden vooral op de mountainbike actief was. “Het was behoorlijk goed”, vertelde Haviland na haar 1e overwinning in Baltimore. “Het parcours was leuk, snel en vloeiend. Bovendien voel ik me goed. Het was mijn 1e veldrit van het seizoen, dus het is fijn om meteen zo te beginnen.”
Haar mountainbikeseizoen verliep aanvankelijk minder vlot. Een gebroken sleutelbeen gooide roet in het eten, waardoor ze haar wedstrijdprogramma moest aanpassen. Toch kijkt ze met een positief gevoel terug op de 2e helft van haar campagne. “Mijn mountainbikeseizoen was heel leuk, maar dat gebroken sleutelbeen was op zijn zachtst gezegd niet ideaal. Daarna heb ik mijn conditie geleidelijk opgebouwd. Ik ben trots op de manier waarop ik mijn laatste wedstrijden heb gereden. Volgend jaar ben ik er opnieuw bij.”
Mountainbiken blijft haar 1e liefde. Pas 3 à 4 jaar geleden ontdekte ze het veldrijden als een interessante discipline voor de wintermaanden. “Ik ben begonnen als mountainbikester en ben daarna tijdens het tussenseizoen overgestapt naar het veldrijden. Mountainbiken vind ik nog altijd iets leuker, omdat ik daarmee vertrouwd ben. Toch ben ik het veldrijden steeds meer gaan waarderen.”
Verrassing op het WK in Hulst
Dat Haviland inmiddels tot de interessante junioren in het internationale veld behoort, bewees ze afgelopen winter op het wereldkampioenschap in Hulst. De Canadese eindigde daar als 9e bij de junioren. Een resultaat dat ze zelf vooraf niet had verwacht. “Ik trok zonder specifieke verwachtingen naar het WK. Rond Kerstmis had ik enkele goede resultaten behaald, maar het was moeilijk om in te schatten waar ik stond. Ik was nog niet in de top 10 van een Wereldbeker geëindigd. Daarom was die 9e plaats een grote verrassing voor mij en mijn entourage.”
Die prestatie veranderde ook haar uitgangspositie voor het nieuwe seizoen. Waar ze voordien vooral zonder druk kon koersen, weet ze nu dat een sterk resultaat mogelijk is. Dat brengt extra verwachtingen met zich mee. “Er is dit jaar zeker wat meer druk, omdat ik het vorig seizoen goed heb gedaan. Uiteindelijk kan ik alleen het beste van mezelf geven. Als ik alles heb gegeven, kan ik tevreden zijn.”
Haviland beseft bovendien dat ze nog ervaring moet opdoen tegenover haar Europese concurrenten. “Veel van hen rijden al jarenlang veldritten en kennen de specifieke omstandigheden door en door. Ik moet onthouden dat ik tegen Europese rensters koers die soms al 10 jaar of langer op hun crossfiets zitten. Toen ik voor het eerst in Europa reed, moest ik vooral wennen aan het zand. Daar hebben we hier niet zoveel wedstrijden in, terwijl het in Europa vaak voorkomt.”
Toch voelt ze zich vooral thuis op technische parcoursen. Wanneer de omstandigheden zwaarder worden en de modder het verschil maakt, komt haar MTB-achtergrond goed van pas. “Ik voel me over het algemeen beter op technische parcoursen, zeker wanneer het modderig wordt. Dat vind ik heel leuk, al is het soms ook uitdagend. Ik wil opnieuw naar het WK en hoop daar goed te presteren.”
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Plezier en ambitie richting het WK
Naast de sportieve uitdaging speelt ook de sfeer een belangrijke rol in haar keuze voor het veldrijden. Haviland geniet van de publieke belangstelling en de verbondenheid binnen de crossgemeenschap. “Overal staan mensen die de renners aanmoedigen. Tijdens sommige wedstrijden in Europa voelde ik me vorig jaar bijna een superster. Het publiek maakte ontzettend veel lawaai.”
In Noord-Amerika is de belangstelling doorgaans kleiner, maar ook daar vindt ze voldoende redenen om plezier te beleven aan haar sport. “Hier in de VS is het publiek minder uitbundig, maar de community is hecht. Ik heb veel vrienden tijdens de wedstrijden en vind het gewoon ontzettend leuk. Die vrienden zijn ook buiten de competitie belangrijk. Samen trainen en een passie delen, helpt me om het drukke sportieve leven vol te houden. Ik train het hele seizoen met vrienden. Het is fijn om die passie te delen.”
Met 4 overwinningen in haar eerste 2 crossweekends heeft Haviland haar seizoen alvast uitstekend ingezet. De Canadese wil die lijn doortrekken richting het WK, zonder zich blind te staren op haar resultaat van vorig jaar. “Ik ga gewoon mijn best doen en zie wel waar dat me brengt.”
