In de zomer van 2022 filmde ondergetekende 2 piepjonge Amerikaanse rensters op een zomerkamp in Montana. Enkele jaren later stonden diezelfde Tessa Beebe en Kira Mullins, samen met Graden Daume, aan de start van het WK Veldrijden in Hulst. De documentaire From The Ground Up, die sinds donderdag te zien is op YouTube, vertelt het verhaal van die reis. Gedurende 27 minuten krijg je een inkijkje achter de schermen: van de zomerkampen tot de cultuurshock van het racen in België. Met beelden vanuit de camper en commentaar van onder meer voormalig wereldkampioen Arnaud Jouffroy.
From the Ground Up
Door mijn werkzaamheden als videograaf en assistent-coach bij de EuroCross Academy heb ik de afgelopen jaren veel jonge Amerikaanse veldrijders de sprong naar Europa zien maken. Vaak weten ze niet goed wat ze kunnen verwachten. Ze overschatten of onderschatten zichzelf en zijn een beetje angstig voor de grote deelnemersvelden. Maar desondanks altijd vol goede moed. Na 1 of 2 seizoenen zijn renners zonder uitzondering veel verder ontwikkeld, zowel op als naast de fiets.
De film From the Ground Up vertelt het verhaal van 3 van deze junioren. Tessa Beebe en Kira Mullins ontmoette ik voor het eerst op een zomerkamp in Montana in 2022. Ze waren nog piepjonge meiden van amper 14 en 15. Op de laatste dag was Tessa enorm nerveus voor de koninginnenrit van 75km met 2 beklimmingen. Kira had bij voorbaat al besloten in een andere groep een klein rondje te fietsen. Diezelfde twijfels zag ik een jaar later ook bij Graden Daume (15). Allen moesten ze wennen aan het idee dat ze als U17 ineens veel harder konden fietsen dan ze ooit dachten.
Vorig seizoen stond dit trio aan de start van het WK Veldrijden voor meisjes junioren in Hulst. In niets leken ze nog op de rensters van Montana 2022. Zowel fysiek als mentaal waren ze enorm gegroeid. Die waanzinnige progressie vormde de inspiratie voor een nieuwe veldritfilm. De documentaire kwam uiteindelijk samen door de videobeelden van verschillende zomerkampen te combineren met wedstrijdbeelden en interviews. Terwijl je het seizoen 2025-2026 doorloopt en dichter bij het WK komt, leer je de rensters en hun ontwikkeling steeds beter kennen. De film kan hierdoor in de categorie biopic of coming-of-age ingedeeld worden.
Friet, bier en Opus
De film moest echter veel meer zijn dan een feelgoodverhaal over sport. Het doel was om de unieke sfeer van de cross te vertalen naar het scherm. Er zijn talloze kleine dingen die de cross écht de cross maken, zoals de stem van Niko De Muyter of die intense mix van rust en zenuwen wanneer het nummer Opus vlak voor de start door de speakers klinkt.
Hier in de Lage Landen is die sfeer een garantie, maar het staat in hevig contrast met de crossen in Amerika, waar vaak weinig publiek is. Voor de 3 Amerikaanse junioren was het crossen in Europa dan ook een absolute cultuurshock. Daume zegt daarover: “Echt álles rond het veldrijden is hier groter dan in de Verenigde Staten, wat best grappig is omdat we dat normaal gesproken andersom zeggen.” Volgens Mullins heeft het ook direct invloed op de wedstrijden: “Het gejuich is zo luid dat je soms je eigen ademhaling niet meer kunt horen. Je komt in een soort trance, maar je kan jezelf ook laten meeslepen door het publiek en jezelf opblazen.”
Daarnaast moest de documentaire een eerlijke reflectie van het seizoen worden. Niet elke wedstrijd verliep namelijk even soepel. Daume kampte in Koksijde met flinke maagproblemen en Flamanville was voor alle 3 een slechte dag. Maar zonder tegenslag is er geen voorspoed. Kira reed in Dendermonde naar een knappe 16e plaats, en in Zonhoven reden ze alle 3 naar een top 15-klassering. De beelden uit de camper direct na afloop, waar alle 7 meiden van de EuroCross Academy breed lachend terugblikken op de wedstrijd, geven me nog altijd een enorm warm gevoel.
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Ode aan het vrouwenwielrennen
Om de ontwikkeling van het trio nog beter te duiden, liet ik ook Geoff Proctor en Arnaud Jouffroy aan het woord. Proctor zegt over hun stappen: “Natuurlijk kan je zien dat ze sterker en behendiger zijn, maar waar ik het meest trots op ben, is hun mentale ontwikkeling. Ze zijn zelfverzekerder en weerbaarder dan een paar jaar terug.” Jouffroy merkt op zijn beurt op: “Je carrière begint eigenlijk pas bij de junioren. Je ziet duidelijk terug dat ze tijdens het seizoen sterker zijn geworden. Ook rijden ze nu veel beter door het zand.” Beiden volgen de meiden al jaren op de voet en zien van dichtbij hoe snel junioren tegenwoordig een niveau bereiken dat een generatie geleden nog ondenkbaar was.
Hun observaties raken daarmee aan de razendsnelle ontwikkeling van het vrouwenveldrijden in de breedte. 26 jaar geleden werd het 1e WK voor vrouwen verreden, en pas 15 jaar geleden kwamen er echte tv-uitzendingen. Ondertussen is er een bijna volwaardige juniorencategorie voor meisjes ontstaan. Beebe moest er in de film zelfs een traantje bij wegpinken: “Ik kijk al sinds mijn 8e naar de livestreams van de cross, maar ik had nooit gedacht dat ik er zelf ooit zou staan. Er was toen nog niet eens een U19-vrouwencategorie.”
Na ongeveer 2 maanden aan de montage gewerkt te hebben, is de film sinds donderdag te bekijken op Youtube De reacties zijn overweldigend. Binnen 3 dagen is de documentaire meer dan 12.000 keer bekeken, veel vaker dan mijn debuutfilm Hammers in the Forge. De berichten van diverse U17- en U19-rensters waren bovendien hartverwarmend. Sommigen vertelden dat de beelden hen deden geloven dat ook zij, met genoeg doorzettingsvermogen, ooit een Wereldbeker kunnen rijden. Een renster liet zelfs weten dat ze er tot 2 keer toe van moest huilen. Daarmee lijkt precies de juiste snaar geraakt te zijn.
From The Ground Up is te bekijken via het YouTube-kanaal van Cyclocross Social. https://youtu.be/AaK6IZ2Plm8?si=6QkXdFWHDDOWmSYE
