Het BK tijdrijden in Anzegem afgelopen donderdag werd niet wat ze ervan verwacht had. Julie Van de Velde (24) wil het in 1e instantie niet graag toegeven, maar de grijns op haar gezicht verraadt haar. En uiteindelijk zegt ze het ook wel met zoveel woorden. De renster van Lotto Soudal Ladies had op meer gehoopt, zeker nadat haar voorjaar in de Waalse klassiekers ook niet helemaal het verhoopte resultaat had gebracht.
Vorig jaar rond deze tijd keken we nog een beetje verbaasd om ons heen, nadat ene Julie Van de Velde zich naar het zilver had gewerkt op het BK tijdrijden in Chimay. Een vrij onbekende naam, maar de ex-atlete uit Aartrijke toonde de voorbije 12 maanden dat ze geen 1-dagsvlieg is. En dat haar plotse overgang naar Lotto Soudal Ladies weldegelijk verdiend was. Het schepte hoge verwachtingen, niet in het minst bij haarzelf. En dat lijkt nu wat ontgoocheling met zich mee te brengen.
Geen superbenen
In Anzegem was er dit jaar geen podium weggelegd voor Van de Velde. “Ik wist wel dat de concurrentie voor dit BK iets sterker was dan in Chimay, en daarom had ik top 5 vooropgesteld. Dat ik uiteindelijk pas 6e werd, stemt me niet echt happy. Dat kan echt wel beter”, vindt ze, nadat ze ook op het weg-BK van zondag in Binche niet meespeelde in een door haar ploeg gedomineerde wedstrijd. “Al moet ik wel toegeven dat ik minder specifiek had toegewerkt naar het BK tijdrijden.”
Daar blijkt een reden voor. “Ik heb de voorbije maanden veel wedstrijden gereden. Misschien wel te veel? Dat denk ik niet, maar het scheelde wel in de tijd die ik over had om me te richten op dat BK – waar ik overigens ook niet de superbenen had van het jaar voordien. Langs de andere kant wil ik die vele koersdagen ook niet negatief zien. Het is altijd goed voor de conditie als je veel in competitie kan uitkomen. Ik ben ook geëvolueerd ten opzichte van vorig jaar, al zou het eerder vreemd zijn in het andere geval, nietwaar?”
Tegenvallers
In het begin van het seizoen had Van de Velde aangegeven zich te richten op de Waalse klassiekers, in haar 1e volledige seizoen op topniveau. “De Amstel Gold Race was al meteen een tegenvaller”, grijnst ze. “Ik had een complete offday en heb zelfs niet kunnen finishen. Zeker 1 van de grootste ontgoochelingen uit mijn wielercarrière. Daarna volgde de Waalse Pijl, waar ik het vooral in de afdaling laten liggen heb. Op de Muur van Hoei zat ik daardoor niet meer in de 1e groep. Dat ligt vooral aan de koerservaring die ik nog ontbreek, maar ook doordat ik nog met redelijk wat schrik zit in de afdalingen.”
“In Luik-Bastenaken-Luik had ik op de Côte de la Vecquée een aanval ingezet, maar in de afdaling werd ik ingelopen. Daarna zat ik op La Redoute te ver om nog mee te spelen. Ook daar had ik het weer lastig in de afdaling. Het tempo ligt zo hoog en de rensters komen van links en van rechts, van overal eigenlijk. Dan begin ik te panikeren en dat is natuurlijk net wat je níet moet doen. Ik moet leren om de knop om te draaien en te focussen op die afdalingen.”
Colombière
Het volgende doel voor de 24-jarige West-Vlaamse is La Course. “We moeten de Col de Romme en de Col de la Colombière over om te finishen op Le Grand Bornand. Ik hoop die 1e col vol te kunnen meedoen vooraan en te volgen in de afdaling. Meteen een 1e test om te zien of ik daar de knop kan omdraaien. Als dat lukt, zien we wel wat ik nog op de Colombière kan doen. In ieder geval rest mij ook nu nog veel progressie te boeken.”
SCHRIJF JE IN VOOR ONS 1E KOERSGESPREK!
Fotomateriaal: Paul Hinnick.
