In januari kroonde ze zich op de luchtmachtbasis van Koksijde nog tot Belgisch kampioene veldrijden bij de beloften en kort daarna trok Suzanne Verhoeven naar Italië, waar ze het Eurotarget Bianchi Vitasana team vervoegde. Helaas viel haar wegseizoen grotendeels in het water en keert ze voor 2019 opnieuw naar de heimat. De komende maanden mikt ze op het veld – vandaag zaterdag won ze in Lille – waarna ze voor Healthmate-Cyclelive haar capaciteiten in de klimkoersen verder wil ontdekken.

Blik eens terug op je seizoen in Italië. Wat was goed en wat minder goed?
Suzanne Verhoeven: “Mijn seizoen verliep niet zo goed dan ik vooraf gehoopt had. Ik had mij voor de 1e keer echt goed voorbereid op mijn wegseizoen. Deze keer was het niet alleen maar voorbereiding op het crossseizoen, maar ik wilde echt presteren. De ene keer zag ik verbetering en de andere keer liep het weer vierkant. Ook de 2 valpartijen die ik heb gehad tijdens het seizoen hielpen niet. Het heeft telkens even geduurd voor ik volledig hersteld geraakte.”
Op welke vlakken ben je het voorbije seizoen beter geworden als renster?
Suzanne Verhoeven: “Ik heb heel veel ervaring opgedaan. Ik heb voor de 1e keer moeten rijden voor andere rensters. Dat was ik niet gewend. We reden echt als team en je offert je ook op voor de beste. Wij hadden behoorlijk goede sprintsters in onze ploeg, waardoor ik er dus vaak voor moest zorgen dat die vooraan zaten en soms moest ik zelfs de sprint aantrekken. Dat was allemaal nieuw voor mij.”
Je reed onder meer ook de Giro Rosa. Wat heb je daaruit geleerd?
Suzanne Verhoeven: “De Giro begon gewoon goed, ik kon ook altijd blijven aanklampen. Het niveau is daar absolute top en daar ben ik toch van geschrokken. Je kan dat echt niet vergelijken met een wedstrijd in België of Nederland. Het was daar voor mij echt harken om bij te blijven. De 5e dag ben ik zwaar ten val gekomen, waarbij ik ik een botkneuzing opliep en ook mijn heup ging uit de kom. Ik kon niks meer. De 2 weken daarna heb ik alleen maar stil gelegen. Zelfs tot op de dag van vandaag heb ik nog steken in mijn heup van die botkneuzing. Maar de Giro was een supermooie ervaring. Alleen jammer dat ik er al uit lag voor de echte klimwedstrijden begonnen. Nu weet ik nog altijd niet hoe het zit met mijn klimcapaciteiten, want daarvoor was ik net naar Eurotarget Bianchi Vitasana getrokken.”
Vertel eens over die valpartijen.
Suzanne Verhoeven: “De 1e was dus tijdens de Giro. Dat kwam doordat een ander meisje een bidon miste en die kwam tussen mijn wiel en kader terecht. We gingen toen licht naar beneden tegen 50 km/h. Ik wilde terug opstaan, maar geraakte niet recht. Ze vertelden me dat het gewoon stijf was en er niks aan de hand was, maar zo voelde het niet. Ik ben de volgende dag dan met heel veel pijn terug richting België gevlogen. Hier zijn we ook nog naar een paar specialisten en ziekenhuizen gegaan, maar ook daar konden ze enkel zeggen dat het een botkneuzing was. Toch kon ik nog altijd niet wandelen. Toen kwam ik bij een specialist in Nederland terecht waar ik vaker naartoe ga en die zei dat mijn heup licht uit de kom was. Toen hij klaar was met behandelen kon ik terug fatsoenlijk lopen. Ik heb enkel nog wat steken van die kneuzing en dat litteken blijft ook. Na een lange heropbouw reed ik weer een 3-daagse in Italië, waar ik de 2e dag ten val kwam doordat we ineens op een stuk grind kwamen. Het meisje voor mij ging vol in de remmen en ik kon niet meer uitwijken. Ook toen gingen we heel hard. Ik kon nog wel de wedstrijd uitrijden en de dag erna ook, maar ik heb er uiteindelijk toch een tijdje van moeten herstellen. Mijn linkerbeen lag open en was een paar dagen helemaal opgezwollen. Ook dat heeft me een serieus litteken bezorgd.”
Het is dus een mislukt avontuur geworden?
Suzanne Verhoeven: “Half. Ik heb 2 rondjes gereden op nationaal niveau in Italië en een klimwedstrijd in Zwitserland. Toch was dat nog niet het echte werk. Dat wilde ik tijdens de Giro testen, maar door die val is dat jammer genoeg niet gelukt.”

Waarom verlaat je de ploeg al na 1 jaar?
Suzanne Verhoeven: “Ze hebben het budget niet en willen liever meiden hebben die rond Bergamo rijden. Daarnaast ben ik in september opnieuw gaan studeren, dus is het voor mij moeilijker om de verplaatsingen te maken of tijd te vinden.”
Waarom heb je nu voor Healthmate-Cyclelive gekozen?
Suzanne Verhoeven: “Ik moest dus op zoek naar een ander team. Zo kwam ik eigenlijk direct bij Healthmate terecht. Het team sprak mij aan, omdat het ten 1e een Belgisch UCI-team is, maar ook zie ik dat het een hecht team is dat wilt groeien en aandacht heeft voor jongeren. Dat vind ik heel belangrijk.”
Welke rol zal je er krijgen binnen de ploeg?
Suzanne Verhoeven: “Het zal sowieso nog een leerjaar voor mij worden. Bedoeling is om toch een duidelijk beeld te krijgen van mijn klimcapaciteiten. Ik ga dus veel klimkoersen rijden, al zal ik ook in dienst rijden van de ploeg. Daar word je alleen maar sterker van, dus dat vind ik niet erg.”
Hoe zit het met je ambities in het veld?
Suzanne Verhoeven: “Tot nu toe is mijn seizoen nog niet goed. Mijn voorbereiding op het crossseizoen was niet goed en daar heb ik nu nog altijd last van. Ik hoop zo snel mogelijk verbetering te zien. Mijn doel dit seizoen blijft het BK in Kruibeke. Ik hoop het beter te doen dan mijn 7e plek (tussen de elites, red) vorig jaar. Dat wordt heel lastig, ik zal nog hard moeten werken om dat te kunnen verwezenlijken.”





