In het rijtje van opvallende carrières hoort zeker ook de Zwitserse Elise Chabbey thuis. Momenteel draagt ze de bergtrui in de Vuelta en lijkt ze ook een doel te maken van dit klassement. Op haar 30e is de renster van Canyon//SRAM Racing bezig aan het beste seizoen uit haar loopbaan. Dat ze 11 jaar geleden als kajakster deelnam aan de Spelen, is ze misschien zelf al vergeten.
Geneeskunde
Kajak en wielrennen vormen een speciale combinatie. Er bestaat wel zoiets als de Quadrathlon, waarbij zwemmen, wielrennen en lopen wordt gecombineerd met kajakken en je hebt voor beide sporten natuurlijk een enorme motor nodig, maar verder zijn het toch volstrekt verschillende disciplines. Bijzonder knap wat Elise Chabbey in haar leven dus voor elkaar kreeg.
De Zwitserse begon al op erg jonge leeftijd met kajakken. Op de Spelen van 2012 in Londen nam ze deel aan de ‘Canoe Slalom’ in de K1. In de kwalificaties eindigde ze als 20e, wat niet genoeg bleek voor een plekje in de halve finales. Destijds was ze ook een beetje klaar met competitiesport. Enkele jaren later begon ze met haar studies geneeskunde aan de universiteit en zocht ze een minder tijdrovende sport. Zo werd ze trailrunner, maar daarbij liep ze een blessure op. Op die manier belandde ze op de fiets.
Chabbey nam samen met haar ex-vriend deel aan Gran Fondo’s en op die manier werd haar talent opgepikt. Hoewel ze de competitiesporten had afgezworen, werd ze dus terug prof. In 2017 eindigde ze als 5e op het Zwitsers kampioenschap, een jaar later maakte ze al deel uit van de UCI-formatie Cogeas-Mettler Pro Cycling Team. Die ploeg ruilde ze al na 1 jaar voor het Deense Bigla Pro Cycling, waar ze ploegmate werd van onder meer Niamh Fisher-Black, Cecilie Uttrup Ludwig en Emma Norsgaard.
Afgestudeerd
In 2019 nam ook de carrière van Chabbey een steile vlucht omhoog. Ze werd 25e in de Waalse Pijl en reed in de Emakumeen Bira naar een 8e plek in de 3e rit. Een Zwitserse titel lukte tweemaal net niet en ook in de Ronde van Schotland greep ze net naast ritsucces. Inmiddels was ze afgestudeerd als dokter en ook in de koers leek ze de universiteit stilaan ontgroeid. De grote zege volgde aan het einde van het coronajaar. In Märwil reed ze na een strijd met Linda Indergand naar de Zwitserse titel, het begin van haar topjaren.
Chabbey liet de afgelopen 2 seizoenen hele mooie dingen zien. In de hoog aangeschreven Vuelta a Burgos droeg ze in 2021 1 dag de leiderstrui en vervolgens won ze een etappe in de ronde van haar land. Met een 10e plek in de Giro bewees ze dat jaar ook een Grote Ronde aan te kunnen. Dat leidde in september 2021 al tot een podiumplek in de Vuelta naast Annemiek van Vleuten en Marlen Reusser. Ze reed ook naar de bergtrui in The Women’s Tour en dat werd het begin van een persoonlijke queeste.
Vorig jaar stond Chabbey op het podium van Dwars door Vlaanderen en werd ze 4e in Parijs-Roubaix. Tussen alle ereplaatsen door werd ze bergkoningin in de Itzulia Women en de Women’s Tour. In de Giro greep ze echter naast de bergtrui, maar het valt te vermoeden dat ze daar nog wel eens haar kans zou wagen.
6 hechtingen
Dit jaar blijft Chabbey hoge toppen scheren. Ze werd achtereenvolgens 4e in de Brabantse Pijl, 13e in de Amstel Gold Race, 9e in de Waalse Pijl en 5e in Luik-Bastenaken-Luik. Die hoogvorm nam ze dus mee naar Spanje, waar ze in de ploegentijdrit met haar team 2e werd op een seconde. Vervolgens ging de focus naar haar favoriete leidersshirt, dat van het bergklassement. Richting Guadalajara sprokkelde ze al een 1e keer, in de vrijdagrit bouwde ze haar voorsprong verder uit. En dat ondanks 6 hechtingen in haar been na een stevige val.
De Zwitserse heeft ook voor 2024 nog een contract bij Canyon//SRAM en neemt steeds meer over als kopvrouw bij de ploeg waar ook Katarzyna Niewiadoma en Shari Bossuyt actief zijn. Met Chloe Dygert – zie recent stuk WielerVerhaal – staat er nog een andere topper op bij de ploeg, waardoor ze in de breedte misschien toch in de buurt kunnen komen van het grote SD Worx.
De wereldkampioene Mixed Relay – een titel die ze behaalde aan de zijde van Nicole Koller, Marlen Reusser, Stefan Küng, Stefan Bissegger en Mauro Schmid – staat momenteel op het punt om de stap te zetten tot de beste 10 rensters ter wereld. Door nog elk jaar beter te worden, lijkt het podium in een Grote Ronde niet meer onmogelijk. Al is de kans groot dat ze zondag al op het eindpodium van de Vuelta pronkt als bergkoningin.
