Alweer pech voor Gilles De Wilde. De 24-jarige broodrijder van Team Flanders-Baloise werd in 2022 afgeremd door een complexe sleutelbeenbreuk, vorig seizoen 2023 door 2 sleutelbeenbreuken, en nu door een val op stage in Spanje. Een windstoot blies hem zaterdag tijdens een training omver. De broer van Julie De Wilde liep gelukkig geen breuken op, maar is gehavend aan kin, beide handen, schouder en knie. Hij hoopt toch heel snel weer op de fiets te kunnen springen.
Geen verdoving
Al die tegenslagen, daar wordt een jonge kerel toch moedeloos van? “Soms wel”, geeft Gilles De Wilde eerlijk toe. “Dan heb ik het er wel eens over met mijn vader. En besef ik dat het misschien gewoon het leven is. Je moet het pakken zoals het komt. Er zit niets anders op. Zaterdag begon de stage van mijn team. Ik reisde een paar dagen vroeger af. Voor ik aanpikte bij de ploeg wilde ik nog een training afwerken. Ik verbleef in Calpe. Eigenlijk had ik niet door dat er veel wind stond. Klagen doe ik daar toch nooit over. In koers moet je er ook door. Toen ik in Denia kwam, besefte ik dat er echt veel wind stond.”
Windstoten kunnen ongenadig zijn. Edward Theuns en Chris Froome kunnen er over meespreken en stonden na een val door zo’n windstoot vele maanden langs de kant. Bij De Wilde zal het zo’n vaart niet lopen. “In een afdaling werd ik tegen 65 km/u verrast”, zucht de renner uit Laarne. “Mijn voorwiel ging plots van de grond, ik besefte dat het verkeerd zou aflopen. Na die val ben ik zeker 2 minuten op straat blijven zitten. Om te bekomen. Het bloed liep over mij. Ik zag niemand in de buurt. Plots stopte een vrouw die met de auto passeerde. Zij heeft me goed geholpen.”
De Wilde was met Jari Verstraeten, de Belgische kampioen bij de elite zonder contract, in Spanje. “Hij is met de auto naar de plaats van het ongeval gekomen”, gaat De Wilde verder. “Jari’s vriendin is met mij in de ambulance meegereden naar het ziekenhuis in Denia. Jari bracht mijn fiets terug naar het huis waar we verbleven. Hij stopte bij een bakker in Denia en bracht koeken naar het ziekenhuis om me te troosten. In de kliniek drongen ze aan om mij te verdoven tijdens het kuisen van de wonden, maar dat heb ik geweigerd, ik beet op de tanden. Gelukkig brak ik niets.”
Valtrainingen
Zaterdagavond sloot De Wilde in Hotel Cap Negret in Altea aan bij de stage van Team Flanders-Baloise. In het ziekenhuis werd z’n kin gehecht. Ook tussen 2 vingerkootjes had hij een hechting nodig. Zodat hij momenteel als een halve mummie door het hotel loopt. De 5e jaars prof hoopt 1 van de volgende dagen alweer op de fiets te zitten. Ook deze tegenslag krijgt hem niet klein.
“Met mijn vader (ex-renner Kristof, red) praat ik daar vaak over”, beweert Gilles De Wilde. “In 2022 liep ik een complexe sleutelbeenbreuk op. Vorig jaar brak ik hetzelfde rechtersleutelbeen 2 keer. Een 1e keer tijdens de verkenning van het parcours van het BK tijdrijden in Herzele, de 2e maal bij een val in de 1e rit van de Ronde van Denemarken. Mijn pa suggereerde dat ik misschien eens moest proberen om ‘valtrainingen’ te doen. Met mijn kinesist Pieter-Gert van Squadt heb ik dat deze winter gedaan. Hij duwt me op een mat waarbij ik op een goeie manier moet vallen. Ofwel gooit hij tennisballen waar ik naar moet duiken. Baat het niet, dan schaadt het niet.”
Wie weet kon Gilles De Wilde dankzij die valtrainingen vorige zaterdag vermijden dat hij breuken opliep. “Geen idee of het mij geholpen heeft”, aldus de Oost-Vlaming. “Deze nieuwe tegenslag is uiteraard vervelend. Je kan het van 2 kanten bekijken. De theorie van het half volle of het half lege glas. Ik zie het als een glas dat half vol is. Misschien zal ik door deze tegenslag op een bepaald moment frisser zijn. Ik ga er ook vanuit dat ik eind deze maand gewoon La Marseillaise en de Ster van Bessèges zal kunnen rijden. En nadien Clásica de Almeria en de gravelkoers in Jaén.”
Uitgeperst
En daarna het openingsweekeinde. “Mij maakt het niet uit of ik Omloop Het Nieuwsblad of Kuurne-Brussel-Kuurne rijd”, beweert De Wilde. “Omdat ik het 2 mooie koersen vind. Het is opnieuw mijn bedoeling om in de voorjaarsklassiekers plaatsjes te bemachtigen in lange ontsnappingen. In koersen categorie 1.1 of 1.Pro probeer ik toch eens een uitslag te rijden. Dit wordt mijn 5e jaar bij Team Flanders-Baloise. Ik besef dat ik bij deze ploeg ooit moet vertrekken.”
Vorig jaar slaagde De Wilde erin om zowel in Omloop Het Nieuwsblad, Kuurne-Brussel-Kuurne als Le Samyn – 3 wedstrijden op 4 dagen – een plaats te veroveren in een lange vlucht. Wat hij in Denain overdeed. “Mijn 1e koersen in België waren vorig jaar heel goed”, blikt hij terug. “Uiteindelijk duurde mijn voorjaar te lang. In Parijs-Roubaix was het bij mij al helemaal op. 2 dagen later moest ik opnieuw koersen, nog eens 2 dagen verder heb ik in Frankrijk 3 wedstrijden op rij moeten rijden. Uit noodzaak omdat veel ploegmaats waren uitgevallen. De teamleiding kon daar niets aan doen. Na de Ronde van Wallonië en een stage in Andorra had ik weer het goeie gevoel te pakken, maar in de openingsrit van de Ronde van Denemarken brak ik mijn sleutelbeen. Ik reed in september nog een paar wedstrijden, maar raakte besmet met corona.”
Een zoveelste tegenslag! Ook de pech van vorige zaterdag laat hij niet aan z’n hart komen. “Ik zal snel weer fietsen”, klinkt hij strijdvaardig. “Dat is mijn ingesteldheid. Los van deze valpartij ben ik echt benieuwd wat 2024 in petto heeft. Ik besef dat ik niet eeuwig kan blijven bij Team Flanders-Baloise. Ik doe er alles aan om te slagen.”
