Senne Galle, pas 20 geworden, staat voor het seizoen van de bevestiging. De 2e jaars belofte ruilde Urbano-Vulsteke voor Mini Discar en wil voortbouwen op een stevige trainingswinter. Afgelopen week legde hij met de ploeg in Calpe de laatste hand aan de voorbereiding op het nieuwe seizoen.
Nieuwe lucht
Senne Galle trok de deur van Urbano-Vulsteke achter zich dit en sloot zich over de taalgrens aan bij Mini Discar CT. Het team verwacht best veel van hem. “Het is mooi om te zien dat de ploeg vertrouwen heeft. De helft van het team bestaat uit Vlaamse renners. Ik voelde me meteen goed in de groep, ook al zijn er soms taalbarrières met andere renners. Gelukkig kent iedereen wel voldoende Frans of Engels zodat de communicatie goed verloopt. We rijden een mooi programma en ik kijk er naar uit om zo snel mogelijk in competitie te treden.”
Een coronabesmetting zorgde ervoor dat de (eigen) verwachtingen in zijn 1e jaar als belofte niet helemaal werden ingelost. Toch kon de student Voeding en Dieetkunde aan de HoGent een positieve balans voorleggen. “Ik voel dat de conditie nu al goed is. Dit moet een seizoen worden waarin ik stappen vooruit zet. Heel bewust spreek ik me niet uit over bepaalde resultaten. Die druk laat ik liever aan mij voorbijgaan. Ik heb gemerkt dat ik beter presteer wanneer ik mezelf niet te veel druk opleg.”
Om klaar te zijn voor de start van het nieuwe seizoen trok Galle in december 2023 al ruim 2 weken op stage naar Calpe. Ook al is de combinatie met zijn studies aan de hogeschool in Gent niet altijd even eenvoudig. “Ik zie vooral voordelen in mijn studie, want ik praat er regelmatig over met de diëtiste van de ploeg. En zij geeft aan dat ik op de goede weg ben. Hopelijk kan ik de combinatie sport en studie blijven volhouden. Er zijn voorbeelden van renners die prof zijn geworden, die met de studie moesten kappen omdat vooral de stages in het laatste jaar een probleem waren.”
Tatami
Lange tijd leek het er op dat een carrière als wielrenner niet was weggelegd voor Senne Galle. “Ik heb jaren aan judo gedaan, met veel plezier trouwens. Mijn vader is al lang een wielertoerist. Bij mij sloeg de fietsmicrobe toe wanneer ik in het 4e middelbaar, waar ik LO deed, voor het vak triatlon een fiets nodig had. Ik fietste regelmatig met mijn papa en met klasgenoten die koersten. Uiteindelijk begon ik als 1e jaars junior met competitiekoers. Dat was in een coronajaar en de competitie startte pas in juni. Toch kon ik een 1e en 2e plaats als beste resultaten voorleggen.”
“Het jaar nadien liep het nog een stuk vlotter en kon ik regelmatig mooie uitslagen rijden. De overstap van de juniores naar de beloften vond ik best pittig. Het was een grote trede die ik moest overwinnen, maar ik vind van mezelf dat ik die stap goed heb verteerd. Vooral in de 1e helft van het seizoen reed ik veel koersen, tot corona toesloeg. Nu komt het er op aan om op die weg verder te gaan.”
Geen obsessie
Net als elke jonge renner droomt ook Senne Galle ervan om ooit als profrenner de kost te verdienen. Toch is dat geen obsessie bij de start van zijn 2e jaar als belofte, laat hij optekenen. “Op zich is er maar 1 manier om daar te geraken, dat is door elke dag hard te werken. Vanaf 25 februari 2024 zal ik wekelijks een koers rijden. Wanneer dat geen grote koers is met de ploeg, dan zal het ergens een kermiskoers zijn. Ik kan niet wachten om er aan te beginnen. Op training en stage liep het alvast goed met vorige week in Calpe liefst 850 trainingskilometers op de teller.”
Senne Galle kan bij zijn wedstrijden rekenen op een enthousiaste fanclub. Iets waar de renner best trots op is. “Ik denk dat de helft van mijn familie elke wedstrijd komt kijken. Die kern van supporters geven me toch extra motivatie. Net als de koersen bij ons in de streek. Jammer genoeg zijn er niet al te veel wedstrijden meer. De koersen in Borsbeke, Bambrugge en omstreken heb ik nu al met stip genoteerd. Dat geeft toch altijd een speciaal gevoel”, besluit Senne Galle.
