Dit voorjaar 2024 mogen we een bekend gezicht verwachten als bestuurster in de wagens van Uno-X Mobility. Emma Johansson keert na 6 jaar immers terug in het wielerpeloton. Daarmee kunnen we in de Benelux extra blij zijn, want Johansson spreekt een mondje Nederlands. Haar carrière werd getekend door mooie ereplaatsen, goud behaalde ze naar eigen zeggen pas achteraf. In 2016 en 2017 reed ze nog samen met Jolien D’hoore bij Wiggle High 5.
Medailles bij de vleet
Emma Johansson behoorde tussen 2008 en 2016 tot de beste rensters ter wereld. Ze won in die periode 2 keer de Omloop Het Nieuwsblad, de Trofeo Alfredo Binda en de Ronde van Drenthe, maar het zijn vooral haar ereplaatsen die we onthouden. In 2008 werd ze in Peking 2e na Nicole Cooke. 8 jaar later stond ze in Rio de Janeiro opnieuw op het podium, dit keer naast Anna van der Breggen. Tussendoor was ze in 2010 ook nog eens 3e geworden op het WK na Bronzini en Vos. 3 jaar later volgde een vicewereldtitel in Firenze, uiteraard na de onvermijdelijke Vos.
De jonge Zweedse groeide op in Sollefteå in Centraal-Zweden. Dat gebeurde in een omgeving die niet bepaald wielrennen uitstraalde. Asfaltwegen waren er in het afgelegen gebied nauwelijks, trainen moest Johansson doen langs de rivier of in de bossen op een mountainbike. De wielermicrobe had ze overgenomen van haar broer Johan, want tot dan deed ze vooral aan langlaufen.
Johansson maakte via het mountainbike kennis met Houffalize en België. Ze haalde een diploma aan de wielerschool en kwam in contact met Dick Dekker, de broer van Erik. Uiteindelijk tekende ze een contract bij het Baskische Bizkaia en na 2 seizoenen in Spaanse loondienst volgende Vlaanderen – Capri Sonne – T-Interim met een fraai voorstel voor 2007.
Halve Belgische
Tijdens haar gouden jaren op sportief vlak werd Johansson een halve Belgische. Gedurende het seizoen verbleef ze bij Heidi Vercruysse in Zingem. Begin 2011 trad ze in het huwelijk met de Noor Martin Vestby. Ze leerden elkaar kennen op een wielerstage en Vestby was in het seizoen woonachtig in Kluisbergen bij Karien Dewolf en Roland Verhoest. Zo kwam het dat er heel wat Belgen aanwezig waren op het groots huwelijksfeest in het Zweedse Skara.
Logischerwijze had Johansson altijd veel supporters langs de kant van de weg. Ze was verliefd op de Ronde van Vlaanderen, met de Molenberg als favoriete helling. In 2016 strandde ze op enkele centimeters van winst in haar droomkoers na een sprintje met Lizzie Deignan. Johansson werd 3 keer 3e en 1 keer 2e in Vlaanderens Mooiste.
Tijdens het 1e jaar na haar pensioen deed de Zweedse wel nog wat sponsorzaken voor Wiggle en werd ze af en toe ingeschakeld voor analyses. Zo gaf ze commentaar bij het WK in Bergen. Sinds het einde van dat jaar staat het leven van Johansson niet langer in het teken van de fiets, wel in dat van het gezin. Aan het eind van het jaar kondigde ze aan dat er gezinsuitbreiding op komst was door een Zweeds en Noors wielertruitje te posten, met middenin een pakje van een Belgische wielerbaby. De liefde voor het wielerland bij uitstek is altijd gebleven.
Mama van Morris, My en Maya
Vandaag is Emma Johansson mama van 3 prachtige kinderen: Morris, My en Maya. Een jaar geleden zocht Sporza haar op in Tønsberg in het zuidoosten van Noorwegen. Het werd een prachtige reportage over het leven van een jonge vrouw die haar weg zocht en vond in de wielersport. Daarbij stond ze ook stil bij haar dochtertje My, die – zoals ze het zelf zo mooi zegt – geboren is met een extra chromosoom.
Kort na de geboorte van My werd bij haar het Syndroom van Down aangetroffen. “Dat maakte me doodsbang”, gaf ze toe op haar Instagrampagina. “We waren bang dat dingen anders zouden zijn dan we dachten. Toen ze ook nog een hartstoornis bleek te hebben, werd alles overschaduwd door de schrik haar te verliezen. Gelukkig was ze vanaf de start een vechtertje en werd ze samen met Morris en Maya ons kostbaarste bezit.”
Johansson vond goud in haar gezin en het leven. Het is een boodschap over relativeren, die ze haar rensters nu ook kan bijbrengen vanuit de ploegwagen. Haar nieuwe job betekent ook een emotioneel weerzien met België, haar 2e thuis. Straks dokkert ze vanuit de wagen over de kasseien van haar Molenberg en jaagt ze met haar renners en rensters op de zege in Vlaanderen. Emma is vast en zeker blij dat ze terug is en wij zijn dat nog véél meer.
