De Baloise Ladies Tour verloopt tot dusver bewogen voor de vrouwenploeg van Uno-X Mobility. Na enkele leermomenten in de proloog kreeg de Noorse formatie te maken met nog meer sportieve tegenslag. In de hectische finale van de 1e etappe werd de ploeg opgeschrikt door een valpartij. Een dag later gingen opnieuw 3 rensters hard tegen de vlakte. Hoe dan ook voelt sportdirecteur Megan Chard zich thuis bij de Noren. De voormalig renster van Health mate en S-Bikes Doltcini verruilde Liv AlUla Jayco afgelopen winter voor Uno-X.
Scandinavische waarden
De overstap naar de ambitieuze Noorse formatie is Chard uitstekend bevallen. Ze werd direct opgenomen in de groep. “Het is echt een heel bijzondere plek, ik had direct het gevoel dat ik in een familie terechtkwam”, vertelt de Britse, zelf ook nog steeds maar 28. “Eerlijk gezegd noem ik hen niet mijn collega’s in de wielersport, maar mijn wielervrienden. Het is een speciale omgeving waar ze daadwerkelijk om je geven en goede Scandinavische waarden hanteren. Het voelt 100% als een familie die samen wil slagen. Ik ben dan ook heel blij dat ik ben gevraagd.”
“We kijken continu naar de toekomst”, gaat ze verder. “Wanneer mensen zoveel om hun baan, de doelen en innovatie geven, krijg je wel een team om trots op te zijn. We groeien snel én we leveren kwaliteit. Om de kloof met de topploegen te dichten, is een strakke strategie wel nodig. Voor ons geldt een heel duidelijke langetermijnvisie. Het gaat er niet zozeer om wat we nu precies doen, maar waar we in de toekomst naartoe werken. Zolang we nu op schema liggen, voelt het goed. We blijven gefocust op wat we doen en als iedereen 110% geeft, houden we vast aan ons plan. Dat werkt ook als het eens wat minder gaat.”
Als sportdirecteur kiest Chard voor een open leiderschapsstijl. “Ik ben absoluut een toegankelijke sportdirecteur, al kan ik streng zijn als dat nodig is”, stelt ze. “Ik ben vooral partijdig voor de rensters. De dagen dat een ploegleider binnenkomt en zegt: ‘kijk, dit is het plan’, zijn voorbij. Je hebt instemming en toewijding van de rensters nodig. Dat krijg je alleen als zij voelen dat ze deel uitmaken van de aanpak.”
Orica GreenEdge
Die instemming ontstaat uitsluitend wanneer rensters zich gehoord voelen. “We delen die waarden met alle sportdirecteuren binnen dit team, we zijn allemaal vrij benaderbaar”, verduidelijkt ze. “We hechten veel waarde aan mentale gezondheid en we geven erom hoe de rensters zich voelen. Het is cruciaal dat zij het gevoel hebben dat hun volledige potentieel maximaal wordt benut in de koers. Cruciaal in dit werk.”
Naar 2027 toe wil Chard de tactiek nog wat aanscherpen. “We hebben zeker grote doelen voor de toekomst”, blikt ze vooruit. “Volgend jaar gaan we ons richten op andere koersen die we in het verleden misschien niet direct als doel hadden. We stappen af van een stereotiepe aanpak. We gaan echt proberen te ontdekken wat onze waarden zijn, kijken wat onze rensters aan de ploeg toevoegen en daar onze strategie op afstemmen. Zonder te veel te zeggen, denk ik dat het een goed jaar wordt.”
Haar eigen carrière liep anders dan gehoopt. Chard koerste op de baan, reed de Revolution Series en kwam uit voor Orica GreenEdge. In België reed ze even voor Health Mate (2018) en S-Bikes Doltcini (2019). “Ik heb er niet veel uitgehaald”, lacht ze. “Maar ik heb er zeker veel geleerd. Ik zeg vaak tegen de rensters dat ik de absolute top nooit heb gehaald. Dat is jammer, maar ik was wellicht nooit toegewijd genoeg om dat te bereiken. Nu leef ik mijn dromen via hen.”
Gedeeld succes
Het begeleiden van talent geeft haar vandaag de voldoening die ze zocht. “Het is een enorme motivatie”, bekent Megan Chard. “Ik ben zelf nog steeds sportief en doe ook mee aan wedstrijden in andere sporten. Maar als ik de rensters nu zie, komt mijn oude passie voor het wielrennen weer opflakkeren. Dat helpt me in mijn rol als sportdirecteur. Het was ook heel speciaal toen ik onlangs besefte dat ik ooit als jong talent voor Orica reed en daar later mocht werken.”
De band met de mannenploeg van Uno-X zorgt eveneens voor een extra impuls. “We zijn super hecht en stafleden wisselen tussen de teams” sluit Chard af. “Toen we Søren Wærenskjold zagen winnen in de Tour… sensationeel en goed voor de moraal. Met zulke toegewijde mensen is dat prachtig. We spreken constant met de coaches en directeuren van de mannenploeg. Iedereen wil dat je de beste versie van jezelf bent. Ik heb geluk omringd te zijn door ervaren stafleden en zo’n fantastische mensen.”
