Het Van Moer Logistics Cycling Team heeft weer een Belgisch kampioen. Geen vol jaar na de Belgische titel voor Senne Brys bij de 2e jaars nieuwelingen in Hoogstraten kroonde Matijs Van Strijthem (18) zich in Koksijde bij de junioren tot nationaal wegkampioen. De Wase 2e jaars liep al in de kijker en bevestigt dat hij bij de beloften de trui van het Soudal Quick-Step Devo Team zal dragen.
Sterke Taillieu
Een titelstrijd op een vlak parcours: dan denkt iedereen aan een sprint met een grote groep. Bij de start werden de junioren op een stevige plensbui getrakteerd. Het weer, de 11 doortochten op de Hoge Blekker en een valpartij bij een doortocht aan de finish zorgden toch voor afscheiding. Cas Hermans was de aanstoker van de beslissende vlucht, Mats Vanden Eynde glipte mee. Ruim voor halfweg kregen de 2 vroege aanvallers steun van 10 achtervolgers.
“Bij een doortocht op de Hoge Blekker zag ik een tegenaanval met niets dan goeie renners op gang komen”, vertelt Van Strijthem. “Op dat ogenblik besefte ik dat ik mee moest zijn. Wat lukte. Positief aan de ontsnapping was dat het, behalve de laatste 2 ronden, geen enkele keer stilviel. Bovendien bleven ook domme uitvallen uit die het tempo optrekken en meteen daarna doen zakken.”
Matisse Van Kerckhove viel weg uit de kopgroep van 12. Voor Arno Wuyts en Thor De Paepe ging het in de slotronde te snel. Ronde van Vlaanderen-winnaar Aless De Bock zette alles op alles, maar Aldo Taillieu reed het gaatje dicht. “Aldo moet zich bijzonder sterk gevoeld hebben”, vermoedt Van Strijthem. “De laatste 2 ronden begonnen de mannen die niet op hun sprint konden rekenen aan te vallen. Aldo reageerde op zo goed als alles. Daar hadden wij geluk mee.”
Tom Steels
En in de sprint is Matijs Van Strijthem, ook een sterke pistier, in eigen land bijna niet te kloppen. “Ik ben in de laatste rechte lijn als 1e aangegaan en er kwam niemand meer over”, glundert de 2e jaars junior uit Kruibeke. “Op mijn sprint kan ik altijd rekenen. Die heeft mij nog nooit in de steek gelaten.”
Een belangrijk wapen. Dat zag Johan Molly, scout van manager Patrick Lefevere, ook al. Van Strijthem was een week geleden aan het einde van de Ronde van Vlaanderen de snelste van het peloton. En in de massaspurt aan het einde van de E3 Saxo Classic in Harelbeke werd hij 2e. Bovendien ook al 5e in Gent-Wevelgem en winnaar van de Vlaams-Brabantse Pijl in Korbeek-Lo. Krijgt het Waasland een opvolger voor Tom Steels?
“Na al die ereplaatsen is deze titel de kers op de taart”, glundert Van Strijthem. “Dit is het mooiste wat er is. Echt waar, ik kijk er naar uit om de rest van het seizoen in de Belgische 3-kleur te mogen rijden. Mijn seizoen is geslaagd. Alles wat er nu nog bijkomt, is mooi meegenomen.”
EK Heusden-Zolder
Wat kan dat zijn? Uiteraard nog een aantal internationale opdrachten. Wellicht zal ook bondscoach Serge Pauwels de Waaslander op z’n lijstje voor de resterende Nation Cups en internationale kampioenschappen plaatsen. “Het WK in Zürich wordt wellicht niets voor mij”, beseft Van Strijthem. “Ik kan wel een beetje klimmen, maar niet zoals de echte toppers. Aan een WK-selectie denk ik eerlijk gezegd niet.”
Van Strijthem zet meer z’n zinnen op een selectie voor het Europees wegkampioenschap in Heusden-Zolder. “Daar zal het parcours een beetje vlakker zijn, dus meer iets voor mij”, gaat hij verder. “Op internationaal vlak hoor ik intussen tot de betere renners, maar ben ik niet de beste. In de sprinten aan het einde van UCI-koersen eindig ik altijd redelijk vooraan.”
