Toen Uno-X Mobility en Ridley onlangs hun samenwerking voor de komende 10 jaar aankondigden, werd er onomwonden gesproken over de gele trui. Wij schoven alvast enkele kandidaten naar voren, maar misschien komt de toekomstige Tourwinnaar wel uit onverwachte hoek. Triatlonfenomeen Kristian Blummenfelt wil zich immers richten op het wielrennen en droomt van de Ronde van Frankrijk. Aan de hand van zijn voorgangers maken we duidelijk hoe groot zijn missie is.
Indrukwekkende VO2 max
In Tokio 2021 werd Blummenfelt Olympisch kampioen in het triatlon en inmiddels zette hij ook de snelste tijd ooit neer in een Ironman. Vanaf volgend jaar 2025 zou hij zich puur op de koers willen toeleggen. Zijn trainer spreekt van een meerjarenplan, waarbij hij in 2026 proeft van de Tour, een jaar later terugkeert voor een ritzege en in 2028 voor het geel gaat. Zij indrukwekkende VO2 max zou de kern zijn van dit geloof. Naast Uno-X is er ook sprake van interesse vanwege Jayco AlUla.
Iemand die de 2 werelden goed kent, is Cameron Wurf. De Australiër is inmiddels 40 jaar en komt al enkele seizoenen uit voor INEOS Grenadiers. Extra bijzonder is dat hij in 2004 al deelnam als roeier aan de Olympische Spelen in Athene. Als 30’er waagde de Tasmaniër zich aan lange afstandstriatlons. Hij nam deel aan het WK in Hawaï en bleef actief op de fiets om zijn trainingen te ondersteunen.
Hoewel Wurf een ongekend fysiek wonder is, blijft zijn palmares al bij al beperkt. Hij kreeg nog het meeste aandacht voor zijn onmogelijk gewaande ondernemingen. In het voorjaar van 2023 liep hij na Parijs-Roubaix nog een halve marathon aan bijna 15 km/u. Eigenlijk wilde hij nog verder gaan, maar het werd te donker. Als wielrenner mag hij de tijdrit op de Oceanische Spelen als zijn mooiste overwinning beschouwen, al wordt die niet als profzege beschouwd.
Kleine en grote successen
Enkele jaren geleden dook ook Anton Palzer op in het profpeloton. Daarvoor was hij actief als toerskiër en net als Blummenfelt viel hij vooral op door zijn ongekende VO2 max. Bij BORA-hansgrohe was men uitgesproken enthousiast over zijn potentieel. Eind 2021 reed hij in zijn debuutjaar al meteen de Vuelta uit. Hoewel Palzer ook nog een Giro reed, is de kans reëel dat je nooit van hem hoorde. Zijn strafste prestatie is een 10e plaats in de Ronde van Turkije in 2023. Het is onduidelijk of zijn contract voor volgend jaar 2025 wordt verlengd.
Bij de vrouwen was er wel een bijzonder succesvolle switch, getekend door Elise Chabbey. Ze nam deel als kanoslalomster aan de Spelen van 2012 in Londen, schakelde dan over naar trailrunning en na een loopblessure ontdekte ze de fiets. Sinds 2021 behoort ze tot de top van het vrouwenwielrennen. De Zwitserse werd dit jaar nog 4e in Luik-Bastenaken-Luik en stond in 2021 op het podium van de Vuelta.
Bij Alpecin-Deceuninck rijdt ene Jason Osborne rond. Als roeier nam hij deel aan de Spelen van 2016, later werd hij bekend als 1e wereldkampioen op Zwift. Stevige adelbrieven voor het wielerpeloton, al teert hij daar toch vooral op de Ronde van Oostenrijk in 2023. Daarin werd hij 2e in het eindklassement na Jhonatan Narvaez. Ook bij hem is het nog onduidelijk of hij volgend jaar nog prof is.
Ritzege op Puy de Dôme
Van Michael Woods weten maar weinig mensen dat hij een verleden heeft in het atletiek. Vooral bij de jeugd behaalde de Canadees heel wat mooie medailles, om in 2016 over te schakelen naar de WorldTour. Zijn ritzege in de Tour op de Puy de Dôme was een bekroning van een rijke carrière. De Canadese kampioen blijft ook volgend jaar nog prof, maar koerst dit seizoen achter de feiten aan. Ten slotte is er nog Florian Lipowitz, die nog altijd maar 23 is, maar al een leven in het biatlon achter de rug heeft.
Wat opvalt is dat veel renners de andere sporten op jonge leeftijd deden. Denk ook maar aan voetballer Remco Evenepoel en schansspringer Primož Roglič (daar is ie eindelijk). Slechts weinig atleten waren echt succesvol in 2 sporten. Met uitzondering van Rebecca Romero, die zowel in het roeien als in het baanwielrennen Olympische medailles behaalde. VO2 max is belangrijk, maar nog niet alles. Als Blummenfelt straks al aan een profzege komt, zal dat een stevig huzarenstukje zijn.
