Op zijn 28e moesten de Spelen van Parijs een hoogtepunt worden in de carrière van Samuel Gaze. De mountainbiker van Alpecin-Deceuninck werd vorig jaar al 2 keer op rij wereldkampioen in de Short Track en ging voluit voor een medaille. Uiteindelijk eindigde hij als 6e, op ruim een minuut van eremetaal. “Mijn hart is een beetje gebroken”, zuchtte hij achteraf.
Al in de problemen vanaf start
Natuurlijk was de start op Elancourt Hill heel belangrijk. In de kenmerkende zwarte outfit van Nieuw-Zeeland mocht Gaze op de eerste rij starten. Aan de linkerkant werd hij al snel voorbijgestoken en uiteindelijk zakte hij heel ver weg in het pak. Na 1 ronde zagen we hem aan de aankomst voorbijkomen in 16e positie op 15 seconden van de kop. Tien minuten later was hij nog altijd pas 14e in de race. Zo bleef hij achter de feiten aanhollen. Hij begon aan een inhaaljacht, maar die bracht hem nooit meer in de kop van de race.
“Het was een vreselijke start”, geeft hij zelf ook toe. “Ik tikte af en toe iemand aan en bleef maar wegzakken. In het verleden ben ik al een aantal keren in deze situatie beland en ik kon ook al vaak terugkeren na een slechte start, dus het geloof was zeker niet weg. Helaas werkte dit vandaag niet. Alan Hatherly (die uiteindelijk brons pakte) was het mikpunt, ik kwam er gewoon nooit bij. Ook bij Tom Pidcock kon ik nooit lang genoeg aanpikken.”
De ‘Kiwi’ vond het een zwaar parcours en vond nooit zijn beste benen. “Nochtans heb ik er alles voor gedaan. Ik heb wel wat kleine problemen gehad de laatste weken, maar geloofde dat ik er klaar voor was. Geen idee waaraan het dan ligt… Nochtans begon het seizoen goed in de Wereldbekers van Brazilië, maar op de weg moest ik opgeven in de Ronde van Catalonië door ziekte. Dat is echter al zo lang geleden. Alles verliep de laatste dagen ‘smooth’.
Belgische werkgever
Gaze komt uit voor het Belgische Alpecin-Deceuninck, maar focuste dit jaar 2024 puur op het mountainbike. Dat was vorig jaar anders, toen hij ook de Vuelta reed voor het team, waarvoor hij al sinds 2020 uitkomt. Zijn contract loopt in principe af na dit seizoen 2023, al is er nog geen duidelijkheid over het vervolg.
Feit is dat wat de dag van zijn leven moest worden, voor Gaze is uitgedraaid op een zware teleurstelling. “Een slechte dag op het verkeerde moment. Ik moest hier de cirkel ronden, dat is helaas niet gelukt. Het zal ook tijd in beslag nemen om deze teleurstelling te verwerken. Gelukkig zijn mijn geliefden hier en zijn ze trots. Daar moet ik troost vinden.”
Ruim 6 jaar geleden kondigden we Gaze nog aan als de superster die naast Mathieu van der Poel op komst was in het mountainbiken (toen was MVDP nog niet de maat der dingen op de weg). Het was de doorbraak van het lid van de Maori-stam, bekend van het rugbyteam All Blacks en de Haka. Naast de titels in de Short Track behaalde hij vorig jaar 2023 ook zilver op het WK Cross-Country Olympic.
Middelvingerincident
In die periode raakte Gaze bekend nadat hij een middelvinger opstak op de Commonwealth Games toen zijn belager hem van de fiets dwong. Hij won die wedstrijd uiteindelijk toch en reed met de wijsvinger op de lippen over de meet, wat hem ook een geldboete opleverde. “Je bent jong en maakt fouten”, gaf hij achteraf toe.
Wat de toekomst brengt, is dus nog geheel onduidelijk. Gaze maakt in principe ook in 2028 nog kans op goud. Dan zal hij 32 jaar zijn en misschien zijn wonderkinderen als Pidcock en Van der Poel dan toch gestopt met deze discipline. Normaal gezien krijgt hij binnen een dikke maand al opnieuw een kans. Dan vinden de wereldkampioenschappen mountainbike plaats en kan hij trachten 1 plaats beter te doen dan vorig jaar.
Behalve Pidcock, Koretzky en Hatherly eindigden ook Luca Braidot en Mathias Flückiger nog voor de Nieuw-Zeelander. Braidot en Flückiger bewijzen daarmee wel dat je als rijpe 30’er nog op het hoogste niveau kunt presteren. Een herkansing in 2028 dan maar?
