De film ‘The Swimmers’ vertelt het waargebeurde verhaal van 2 Syrische zussen die op de vlucht gaan voor de burgeroorlog. De zussen Mardini zijn in hun thuisland competitiezwemmers, maar de oorlog ontneemt hen daartoe alle kansen. Na vele ontberingen bereiken ze het eiland Lesbos, zodat ze in Europa asiel kunnen aanvragen. Ze schrijven zich terug in in een zwemclub en mogen finaal naar de Olympische Spelen in Rio. Wel, het verhaal van de zussen Hashimi is nog straffer!
Tegen de Sharia-wetten van de Taliban
Fariba en Yulduz Hashimi begonnen 6 jaar geleden met fietsen, maar ze moesten dat clandestien doen op de onverharde, hobbelige wegen in hun thuisprovincie Faryab. Het is 1 van de meest conservatieve regio’s van Afghanistan en hun gemeenschap accepteerde het idee van fietsende meisjes niet.
“Mensen verwelkomden ons op straat door stenen te gooien en ons te beledigen, omdat we in het openbaar verschenen zonder sjaal, in korte kleding en een helm”, vertelde Fariba aan CBS News. Ze zei dat een riksjarijder hen eens opzettelijk ramde toen ze op hun fiets reden. Ze namen zelfs deel aan een race in hun provincie, waarbij ze valse namen gebruikten omdat ze op dat moment de zegen van hun familie niet hadden. Ze behaalden er de 1e en 2e plaats. Dat hielp hen op te vallen bij de Afghaanse wielerfederatie, die hen het lidmaatschap van het nationale team aanbood. “Mijn familie was aanvankelijk niet blij en vroeg ons te stoppen”, klonk het. Uiteindelijk overhaalden ze hun ouders en reed hun vader de zusjes naar Kabul om zich in te schrijven voor het team.
Maar in de zomer van 2021 sloeg het noodlot toe met de terugkeer van de Taliban aan de macht. Die verboden prompt dat vrouwen nog zouden sporten, want dat was in strijd met de Sharia. De zusjes Hashimi konden samen met 4 andere Afghaanse wielrenners en hun naaste familie ontsnappen uit Afghanistan met de hulp van de voormalige Italiaanse wereldkampioene wielrennen Alessandra Cappellotto. Fariba vertelde CBS News dat het de beslissing om haar land te ontvluchten de meest hartverscheurende was die ze ooit heeft moeten nemen, vooral omdat ze andere familieleden moesten achterlaten.
Tegen de wil van de familie
Ze zei dat de reis naar het vliegveld van Kabul, slechts enkele dagen nadat de Taliban weer aan de macht waren gekomen, schrijnend was. Er heerste chaos rond de luchthaven en het kostte de atleten 2 dagen om zich een weg te banen door de enorme menigte die zich buiten had verzameld om uiteindelijk met het vliegtuig weg te komen. 5 minuten voordat een enorme zelfmoordbom het leven kostte aan 200 Afghanen en 13 Amerikaanse soldaten.
Met de steun van Cappellotto haalden de Hashimi’s Italië, waar ze zich opnieuw konden richten op hun fietsdromen. Hun inzet wierp zijn vruchten af en ze werden verwelkomd in het prestigieuze Italiaanse Valcar-Travel & Service raceteam. “In het begin was het moeilijk om een nieuw leven in Italië te beginnen”, geeft Fariba toe. “Alles was nieuw. De mensen, de omgeving en de vrijheid.”
In 2022 sloten Fariba en Yulduz zich aan bij het Israëlische topteam Israel-Premier Tech-Roland en werden ze de eerste Afghaanse vrouwen die deelnamen aan de Women’s WorldTour. Dat verliep in het begin moeizaam, met heel wat DNF’s achter hun naam.
Maar sinds dit jaar 2024 trainen de zussen bij het World Cycling Centre in Zwitserland en maken ze fors progressie. Vooral Fariba komt op het voorplan, zeker als er moet worden geklommen. Ze wordt 2e in het bergklassement van de Giro Mediterraneo Rosa én de Ronde van de Ardêche, waar ze in de koninginnenrit naar de Mont Lozère onder meer Thalita de Jong uit het wiel kletst en wint. De 1e internationale triomf voor een Hashimi!
80 km in Parijse aanval
Net als de zwemmende zussen Mardini mochten de koersende zussen Hashimi naar de Olympische Spelen, met een delegatie van Afghaanse atleten in ballingschap. Yulduz werd in Parijs verdienstelijk 26e in de tijdrit. Fariba reed tijdens de wegrit 80 km in de aanval, vooraleer door het peloton te worden opgeslokt. Zonder ereplaats. Toch kwam voor hen een droom in vervulling.
“De ontberingen die ik in Afghanistan heb moeten doorstaan, hebben me sterker gemaakt”, liet ze achteraf optekenen. “Het heeft me geholpen te ontdekken wie ik ben en te geloven in mijn capaciteiten. Om deze droom om naar de Olympische Spelen te gaan te verwezenlijken.”
“Ik ben er trots op dat ik Afghaanse vrouwen mag vertegenwoordigen, die laten zien dat ze ongelofelijke dingen kunnen bereiken. Afghaanse vrouwen blinken uit in sport, de Olympische Spelen, politiek en onderwijs, ondanks de vele uitdagingen. Hun stemmen verdienen wereldwijd gehoord te worden. Er moet een einde komen aan de onderdrukking van vrouwen en meisjes in Afghanistan.”
WielerVerhaal Giveaway: XL Speedrocker spatbordenset van SKS Germany!
